juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Vreemdelingenzaken▤5 §0 Σ3.133✕
- Niveau 2Uitlevering▤6 §0 Σ43✕
- Niveau 3Weigeringsgronden▤3 §3 Σ19✕
- Niveau 4Foltering▤0 §12 Σ12✕
Rechtspunten
24Arrest n° 263.114
Verzoeker XXXXDe kritiek die er enkel in bestaat dat een advies niet bij de bestreden beslissing werd gevoegd noch als dusdanig in die beslissing werd opgenomen, houdt geen verband met het in artikel 3 van het EVRM bedoelde verbod op foltering of onmenselijke behandeling.Arrest n° 263.114
Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 2bis, tweede lid, van de Uitleveringswet van 1874 kan uitlevering niet worden toegestaan “wanneer er ernstige risico's bestaan dat de persoon, indien hij wordt uitgeleverd, in de verzoekende Staat wordt onderworpen aan een flagrante rechtsweigering of aan foltering of onmenselijke en onterende behandeling”. Deze bepaling vereist dat de persoon wiens uitlevering wordt gevraagd, in de verzoekende staat met enige graad van waarschijnlijkheid het voorwerp zal uitmaken van een schending van artikel 3 van het EVRM, dan wel van de meest ernstige schendingen van de artikelen 5 en 6 van het EVRM. Het EHRM heeft herhaaldelijk bevestigd dat de uitlevering naar een daartoe verzoekende staat een probleem ten aanzien van artikel 3 van het EVRM kan opleveren, en dus de uitleverende staat verantwoordelijk kan (...)…Arrest n° 252.800
Verzoeker XXXXM.b.t. de door verzoeker aangevoerde flagrante rechtsweigering merkt de BB (waarbij de uitlevering van verzoeker aan Marokko wordt toegestaan) terecht op dat onder flagrante rechtsweigering wordt begrepen dat het strafproces manifest in strijd is of kan zijn met art. 6 EVRM of met de daarin vervatte principes, dat in uitleveringszaken het EHRM tot dusver nooit het bestaan van een dergelijk risico vond en dat in de 22 jaar sinds het arrest Soering (1989) het EHRM in uitleverings- of expulsiezaken geen schending van artikel 6 EVRM vaststelde. Verzoeker beperkt zich tot een herhaling van de argumenten die hij reeds in het kader van de adviesprocedure voorlegde zonder concreet aan te tonen dat er in zijn geval een risico zou bestaan op flagrante rechtsweigering. Deze argumenten en de aangehaalde bronnen blijven beperkt tot (...)…Arrest n° 250.090
Verzoeker ALBAKOVVerzoeker gaat voorbij aan de motivering in de bestreden beslissing i.v.m. zijn argumentatie betreffende een reëel risico op een behandeling die in strijd is met artikel 3 van het EVRM,. Evenmin maakt verzoeker op het eerste gezicht enig verband aannemelijk tussen zijn eigen situatie (verdacht van deelname aan terroristische activiteiten in Syrië) en de aangehaalde gevallen van uitlevering van verdachten van deelname aan de Tsjetsjeense rebellie. Het middel waarin de schending wordt aangevoerd van artikel 2bis van de Uitleveringswet van 15 maart 1874 en artikel 3 van het EVRM is niet ernstig.Arrest n° 247.264
Verzoeker MENGAHet komt in principe de betrokkene toe om de nodige elementen bij te brengen ter staving van het voorgehouden werkelijk risico op een gevaar voor behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 247.264
Verzoeker MENGAArtikel 2 van het EVRM verbiedt de uitlevering naar een andere staat wanneer er ernstige en bewezen motieven bestaan om aan te nemen dat de betrokkene in de verzoekende staat een reëel gevaar loopt om te worden onderworpen aan behandelingen die in strijd zijn met artikel 2 van het EVRMArrest n° 247.264
Verzoeker MENGAIn het kader van een uitlevering, wanneer er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de betrokkene bij de uitlevering een reëel gevaar loopt om te worden onderworpen aan behandelingen die in strijd zijn met artikel 2 en/of 3 van het EVRM in de verzoekende staat, impliceren beide bepalingen dat het Koninkrijk België deze persoon niet mag uitleveren. Omdat in het geval van een uitlevering, de relevante beginselen dezelfde zijn voor de beoordeling van zowel artikel 2 als van artikel 3 EVRM, neemt de Raad van State de werkwijze die het EHRM ter zake hanteert (zie bijvoorbeeld EHRM [G.K.] 23 maart 2016, F.G./Zweden, punt 110 en EHRM [GK] 17 september 2014, Mocanu e.a./Roemenië, punt 314) over en onderzoekt hij in de voorliggende zaak daarom beide artikelen samen.Arrest n° 247.264
Verzoeker MENGAEen enkele verwijzing naar de algemene situatie in de verzoekende staat of het opwerpen van een loutere mogelijkheid van een behandeling in strijd met de artikelen 2 en 3 van het EVRM volstaat op het eerste gezicht niet om een schending van die bepalingen als zodanig vast te stellen.Arrest n° 247.264
Verzoeker MENGAIn het licht van de vaststellingen inzake de algemene actuele situatie in Albanië betreffende het fenomeen van de bloedwraak - die op het eerste gezicht blijkt uit de convergerende inhoudelijke elementen die de verwerende partij in het kader van haar onderzoeksplicht heeft betrokken - en die verzoeker in de huidige stand van zaken niet met concrete en precieze elementen in het verzoekschrift betwist, lijkt de verwerende partij haar appreciatieruimte niet te buiten zijn gegaan door op grond van haar onderzoek van de actuele situatie inzake het fenomeen van de bloedwraak in Albanië, aan te nemen dat het te verwachten gevolg van verzoekers uitlevering niet zal inhouden dat er voor verzoeker een werkelijk risico is op een gevaar voor behandeling in strijd met de artikelen 2 en 3 van het EVRM. Wat het onderzoek van de (...)…Arrest n° 247.264
Verzoeker MENGADat verzoekers gewezen echtgenote en de beide kinderen als vluchteling werden erkend en nadien een andere familienaam verkregen, doet prima facie niet blijken dat verzoeker in het land waarnaar hij wordt uitgeleverd (Albanië), een ernstig en reëel risico loopt om te worden blootgesteld aan een behandeling die strijdt met de artikelen 2 en 3 van het EVRM.Arrest n° 245.223
Verzoeker KRASNICAJDe verzoeker toont niet aan dat hij tijdens de voorafgaande procedure argumenten heeft opgeworpen met betrekking tot zijn medische toestand die zouden kunnen vallen onder het door België gemaakte voorbehoud bij artikel 1 van het Europees Uitleveringsverdrag, namelijk een gezondheidstoestand van hem die niet alleen de uitvoering van de uitlevering tijdelijk onmogelijk maakt (opschorting) maar zo ernstig is dat de uitlevering definitief moet worden geweigerd. Ook in de huidige procedure verstrekt hij geen enkele relevante informatie die zou aantonen dat zijn medische toestand dermate ernstig zou zijn dat hij niet kan worden uitgeleverd. Hij brengt enkel stukken aan waarin sprake is van afspraken voor medische beeldvorming in verband met een probleem aan de pols, zonder enige verdere informatie.Arrest n° 245.223
Verzoeker KRASNICAJHet bestaan van een vonnis (in het kader van een misdrijf van gemeen recht) is geen reden op zich om Montenegro niet te beschouwen als een veilig land van herkomst en aan te nemen dat verzoeker daadwerkelijk een ernstig risico loopt.Arrest n° 232.000
Verzoeker ASHRAFEr wordt vastgesteld dat de uitlevering gebeurt met het oog op de vervolging van verzoeker en dat actueel niet vaststaat dat hij ook daadwerkelijk tot een lange gevangenisstraf zal worden veroordeeld. Bovendien heeft het EHRM reeds geoordeeld dat de uitlevering naar een land waar de betrokkene een levenslange gevangenisstraf riskeert, op zich geen onmenselijke of vernederende behandeling is in de zin van artikel 3 EVRM. Verzoeker maakt bijgevolg niet met de nodige elementen aannemelijk dat hij in de Verenigde Staten van Amerika reëel gevaar loopt om behandeld te worden in strijd met artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 229.971
Verzoeker EKINCIIn de BB wordt overwogen dat er geen aanwijzing is van het bestaan van een ernstig risico dat de betrokkene na uitlevering zou worden onderworpen aan flagrante rechtsweigering, foltering of onmenselijke of onterende behandeling. In de adviezen van de KI was reeds overwogen dat de omstandigheid dat verzoeker behept is met een ernstige mentale handicap op zich niet inhoudt dat hij in Turkije zou worden onderworpen aan foltering, onmenselijke, onterende of vernederende behandeling. Verzoeker beperkt zich tot een algemene verwijzing, zonder aannemelijk te maken dat een verblijf in een Turkse gevangenis inderdaad ernstige gevolgen zou hebben voor zijn persoon, gelet op zijn leeftijd of gezondheid.Arrest n° 225.470
Verzoeker KARTALOm het bestaan van een gevaar op slechte behandelingen in de zin van artikel 3 van het EVRM te onderzoeken moet rekening worden gehouden met de algemene toestand in het land van bestemming en met de omstandigheden eigen aan het geval van degene die wordt uitgeleverd. Wat het onderzoek van de algemene situatie in een land betreft, wordt vaak belang gehecht aan informatie vervat in recente verslagen afkomstig van onafhankelijke internationale organisaties voor de verdediging van de rechten van de mens. In casu tonen de door de verzoeker voorgelegde artikelen niet aan dat hij het risico loopt op folteringen of onmenselijke behandelingen in een Turkse gevangenis en dat de BB op dit vlak kennelijk onredelijk is.Arrest n° 225.470
Verzoeker KARTALIn arresten van het EHRM wordt ook geoordeeld dat een eventualiteit van slechte behandelingen wegens een instabiele conjunctuur in een land op zich niet leidt tot een inbreuk op artikel 3 van het EVRM en dat, wanneer de bronnen waarover het beschikt, een algemene situatie beschrijven, de specifieke beweringen van degene die wordt uitgeleverd in elk geval moeten worden gestaafd door andere bewijselementen.Arrest n° 222.320
Verzoeker ZARMAEVDe minister van Justitie overweegt volledig in de lijn van de rechtspraak van het EHRM dat de rapporten, die zonder de minste twijfel de problematische mensenrechtensituatie in Tsjetsjenië aantonen, niet volstaan om tot de vaststelling van een schending van het EVRM te komen, maar dat er ook specifieke, voor de zaak en de betrokken persoon, concrete elementen, noodzakelijk zijn. De eenvoudige mogelijkheid op een slechte behandeling is op zich niet voldoende om de schending van artikel 3 van het EVRM aan te tonen.Arrest n° 222.320
Verzoeker ZARMAEVUit de overwegingen van de RvV en de Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen blijkt dat het niet aannemelijk is dat de verzoeker een rebellenleider is. Een algemene verwijzing naar door de Russische autoriteiten geprefabriceerde gerechtelijke dossiers om politieke dissidenten uitgeleverd te krijgen, voldoet dan ook niet om aannemelijk te maken dat hij wordt uitgeleverd om politieke motieven. Bijgevolg toont de verzoeker ook op deze wijze niet aan dat er voor hem bij een eventuele uitlevering een daadwerkelijk gevaar bestaat op een schending van artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 222.320
Verzoeker ZARMAEVHet EHRM heeft de RvS de opdracht gegeven de thans gegeven diplomatieke waarborgen te vergelijken met deze die aan bod komen in het arrest Chentiev & Ibragimov v. Slovakije van 14 september 2010. Om te voldoen aan deze eis hoeven de gegeven waarborgen derhalve niet te worden vergeleken met deze die oorspronkelijk werden gevraagd door de minister van Justitie, noch met de vereisten die in een recenter arrest van het EHRM aan diplomatieke waarborgen worden gesteld. In casu bood het Russische parket-generaal waarborgen die vergelijkbaar zijn met deze gegeven in de zaken Chentiev & Ibragimov.Arrest n° 222.320
Verzoeker ZARMAEVHet kan de minister van Justitie niet worden aangerekend geen rekening te hebben gehouden met een recent arrest van het EHRM aangezien zijn beslissing dateert van vóór dat arrest. Het kan hem evenmin aangerekend worden om bij voorbaat geen rekening te hebben gehouden met deze evolutie van de rechtspraak van het EHRM, ook al dient vastgesteld dat deze rechtspraak sinds geruime tijd meer en meer afglijdt in de richting van een steeds maar grotere beperking van de beoordelingsbevoegdheid van de partijen bij het EVRM.