Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Economie, financiën en varia11 0 4.757✕
  2. Niveau 2Overige materies23 10 1.580✕
  3. Niveau 3Dierenbescherming7 2 142✕
  4. Niveau 4Abbb6 4 58✕
  5. Niveau 5Evenredigheids-/ redelijkheidsbeginsel0 24 24✕

Rechtspunten

25
Arrest n° 267.278 Verzoeker G.E.Verzoeker voert de schending van het redelijkheidsbeginsel of van het evenredigheidsbeginsel, dat er een bijzondere toepassing van is. De Raad van State gaat bij de beoordeling van de redelijkheid of de evenredigheid van de bestreden beslissing uit van de feiten zoals ze blijken uit de bestreden beslissing en waarvan verzoeker de onwettigheid niet heeft aangetoond, getoetst aan de door verzoeker in het middel aangevoerde argumenten die volgens verzoeker doen blijken dat de bestreden beslissing het redelijkheids- of het evenredigheidsbeginsel miskent. Uit de beoordeling van het derde en het eerste middel is gebleken dat verzoeker niet aantoont dat de bestreden beslissing niet afdoende formeel gemotiveerd is noch dat ze het resultaat is van een onzorgvuldige besluitvorming. In de mate dat verzoeker verwijst naar de door (...)…Arrest n° 266.691 Verzoeker V.H.Gelet op de vaststellingen waarop de bestreden beslissing steunt, kan niet worden aangenomen dat de verwerende partij de perken van de redelijkheid is te buiten gegaan door de beslissing van het geven van het dier in volle eigendom aan een dierenasiel te nemen. De verwerende partij werd geconfronteerd met een houder van dieren die de mening was toegedaan dat het schoppen van een dier waarna het zich grommend keerde tegen die persoon, kadert binnen de opvoeding die aan een hond dient te worden gegeven. Er is geen schending van het redelijkheidsbeginsel.Arrest n° 266.294 Verzoeker T.Verzoekster voert aan dat zij “aantoont” dat zij wel degelijk goed zorgt voor haar honden. Waaruit dat zou moeten blijken, verduidelijkt verzoekster evenwel niet. Deze niet gestaafde bewering volstaat niet om aannemelijk te maken dat de verwerende partij niet in redelijkheid tot de bestreden beslissing is kunnen komen. Met het argument dat ook andere maatregelen hadden kunnen worden genomen, maakt verzoekster evenmin aannemelijk dat de verwerende partij niet in redelijkheid tot de bestreden beslissing is kunnen komen. Zij toont daarmee immers niet aan dat het niet denkbaar is dat een ander zorgvuldig handelend bestuur in dezelfde omstandigheden dezelfde bestemmingsbeslissing zou nemen.Arrest n° 265.486 Verzoeker B.Verzoekster voert de schending aan van het redelijkheidsbeginsel. Verzoekster stelt dat zij niet gekend zou zijn “voor enige retroacten gekaderd in de problematiek van dierenmishandeling” en er desbetreffend evenmin deontologische maatregelen zijn getroffen door de Orde van Dierenartsen. Verzoekster toont daarmee prima facie geen schending van het redelijkheidsbeginsel aan. Verzoekster voert aan dat de bestreden beslissing kennelijk onredelijk is, daar ze geen rekening houdt met de vaststellingen van de gerechtsdeurwaarder. Uit de formele motivering van de bestreden beslissing blijkt prima facie dat die vaststellingen wel degelijk bij de beoordeling werden betrokken, alsook waarom dit volgens de verwerende partij niet volstond. Verzoekster toont prima facie niet aan dat de verwerende partij niet in redelijkheid tot de (...)…Arrest n° 265.485 Verzoeker V.P.Verzoekster steunt de schending van het redelijkheids- of het proportionaliteitsbeginsel op het gegeven dat de bestreden beslissing zes hengsten onder bepaalde voorwaarden teruggeeft aan verzoekster. De Raad van State stelt vast dat de bestreden beslissing dit ook verklaart. Zo wijst de bestreden beslissing erop dat de voorziene huisvesting voor sommige dieren ondermaats is, waardoor bij een volledige teruggave niet alle dieren op een correcte manier kunnen worden gehuisvest, maar dat door het verzetten van de schuilstallen er voor zes pony’s een gepaste huisvesting kan worden voorzien. Ook wordt erop gewezen dat bij de honden en pony’s geen ernstige gezondheidsproblemen werden vastgesteld, alsook dat verzoekster door het aantal dieren dat ze had, niet de optimale zorg en huisvesting kon bieden, wat de verwerende partij (...)…Arrest n° 264.815 Verzoeker V.E.Artikel 5, § 4, van de wet van 14 augustus 1986, zoals dat gold ten tijde van het nemen van de bestreden beslissing, koppelt het verbod om een nieuwe erkenning aan te vragen van rechtswege aan de intrekking van de erkenning en bepaalt het de modaliteiten van dat verbod. De verwerende partij heeft te dezen de erkenning voor het uitbaten van een hobbykwekerij voor honden ingetrokken, wat overeenkomstig artikel 5, § 4, van de wet van 14 augustus 1986 dus met zich brengt dat er gedurende een bepaalde of onbepaalde tijd of definitief een verbod wordt opgelegd om een nieuwe erkenning aan te vragen. De verwerende partij beschikt aldus niet over enige discretionaire beoordelingsruimte – eens is beslist tot de intrekking van de erkenning – om te beslissen of daaraan al dan niet een verbod om een nieuwe erkenning aan te vragen (...)…Arrest n° 264.741 Verzoeker XXXXEen schending van het redelijkheidsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, veronderstelt dat de overheid bij het nemen van de beslissing onredelijk heeft gehandeld, met andere woorden dat zij de haar toegekende discretionaire beoordelings- of beleidsvrijheid onjuist heeft gebruikt. Van een schending van het redelijkheidsbeginsel kan slechts sprake zijn wanneer een beslissing, waarvan is vastgesteld dat ze berust op deugdelijke grondslagen, inhoudelijk dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon of, nog, er een zodanige wanverhouding bestaat tussen die motieven en de inhoud van de beslissing, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende administratieve overheid in dezelfde omstandigheden tot die besluitvorming zou komen of die beslissing zou nemen. Gelet op de vaststellingen waarop (...)…Arrest n° 262.674 Verzoeker S.Verzoeker voert een schending aan van het redelijkheidsbeginsel (of van het evenredigheidsbeginsel dat er een bijzondere toepassing van is). Gelet op de vaststellingen waarop de bestreden beslissing steunt, is de verwerende partij de perken van de redelijkheid niet te buiten gegaan door drie paarden in volle eigendom aan een dierenasiel te geven én zeven paarden onder voorwaarden terug te geven. Dit zijn de mogelijkheden die haar door de wetgever waren toegekend. Tevens is uit het administratief dossier gebleken dat twee paarden moesten worden geëuthanaseerd. De premisse dat het toekennen in volle eigendom aan een dierenasiel van dieren die in beslag zijn genomen, een schending inhoudt van artikel 1 van het Eerste Aanvullend Protocol van het EVRM kan niet worden bijgetreden indien blijkt dat, zoals te dezen het geval (...)…Arrest n° 261.846 Verzoeker S.De verzoekende partij voert een schending aan van het evenredigheidsbeginsel. De verzoekende partij betwist de juistheid van het motief van de bestreden beslissing niet. Het staat bijgevolg vast dat, in weerwil van artikel 4, §§ 1 en 2, van de wet van 14 augustus 1986, de honden vertoefden in een vuile omgeving en één ervan werd vastgemaakt op een wijze die ervoor zorgde dat hij niet de bewegingsvrijheid bekwam, die was vereist om niet aan vermijdbare pijnen, lijden of letsels te zijn blootgesteld. Hoewel de verzoekende partij meerdere keren erop werd gewezen dat hij de nodige maatregelen moest nemen om normconform gedrag aan de dag te leggen, heeft hij dat niet gedaan, met uiteindelijk de bestreden beslissing als gevolg. Ook al zijn er elementen voorhanden, die spreken in het voordeel van verzoeker, zoals het feit dat (...)…Arrest n° 261.306 Verzoeker XXXXVerzoeker haalt diverse elementen aan om een schending van het redelijkheidsbeginsel aan te tonen. Ten eerste stelt verzoeker dat de beslissing onredelijk zou zijn omdat in het proces-verbaal van 14 januari 2022 slechts beperkte schendingen van drie artikelen van het koninklijk besluit van 27 april 2007 zouden staan en dat het hoofdzakelijk om administratieve tekortkomingen zou gaan. Verzoeker verliest hierbij uit het oog dat de beslissing tot intrekking niet enkel gebaseerd is op de inbreuken vastgesteld in het proces-verbaal van 14 januari 2022. De bestreden beslissing stelt na een lange opsomming van herhaaldelijk vastgestelde inbreuken en niet of onvoldoende uitgevoerde maatregelen duidelijk dat er sprake is van "een structureel tekort aan aandacht voor het dierenwelzijn en respect voor de regelgeving". Vervolgens (...)…Arrest n° 261.306 Verzoeker XXXXDe verwerende partij stelt vast dat, ook in het recente verleden, herhaaldelijk dezelfde overtredingen werden begaan en dat verzoeker telkenmale niet of onvoldoende de opgelegde maatregelen uitvoert. Op basis van deze herhaling kon de verwerende partij in alle redelijkheid oordelen dat er sprake is van een structureel tekort aan aandacht voor het dierenwelzijn en respect voor de regelgeving. Ten slotte stelt verzoeker dat de beslissing onredelijk zou zijn omdat ze gebaseerd zou zijn op de mogelijkheid dat verzoeker in de toekomst niet aan de voorwaarden zou voldoen. Het administratief dossier bestaat uit tien processen-verbaal en twee waarschuwingsbrieven en dit over een periode van elf jaar (tussen 9 augustus 2011 en 14 januari 2022). De bestreden beslissing benadrukt dat het daarbij vaak ging om herhaalde (...)…Arrest n° 260.362 Verzoeker K.In zoverre verzoekster onder "6. Disproportioneel" aanvoert dat de geringe ernst van haar tekortkoming niet in verhouding staat tot de getroffen maatregel, kan hieruit wel worden begrepen dat verzoekster de schending aanvoert van het proportionaliteitsbeginsel als beginsel van behoorlijk bestuur. Het proportionaliteitsbeginsel vereist dat de relatieve ernst van de vastgestelde feiten niet kennelijk onevenredig is met de relatieve ernst van de maatregel die op grond van die feiten wordt getroffen. Er zal maar een dergelijke kennelijke onevenredigheid bestaan wanneer geen enkel redelijk handelend bestuur dezelfde maatregel zou hebben getroffen in het licht van de vastgestelde feiten. Verzoekster betwist niet de feitelijke vaststellingen van het bestreden besluit dat zij haar hond heeft achtergelaten bij de heer M. waarvan (...)…Arrest n° 260.319 Verzoeker D.H.Verzoeker voert de schending aan van het redelijkheidsbeginsel. Er wordt vastgesteld dat de bestemmingsbeslissing reeds afdoende lijkt te worden verantwoord door de vaststellingen dat het dier niet werd gehouden volgens zijn fysiologische en ethologische behoeften (vuile omgeving); betrokkene zelf verklaart dat er zwarte gaten in zijn geheugen zijn door zijn alcohol- en drugsgebruik, en dat hij, op de dag waarop zijn hond verwond werd, alcohol en cocaïne had gebruikt. Het lijkt niet kennelijk onredelijk te zijn om op grond hiervan te besluiten dat het welzijn van de hond bij verzoeker onvoldoende gewaarborgd wordt zodat een teruggave onverantwoord is. Artikel 42, § 2, van de dierenwelzijnswet lijkt overigens niet de door verzoeker geopperde mogelijkheid van tijdelijke opvang als mogelijke bestemming te voorzien. Het (...)…Arrest n° 257.996 Verzoeker XXXXHet proportionaliteitsbeginsel en het redelijkheidsbeginsel vereisen als algemene beginselen van behoorlijk bestuur dat het bestuur de hem voorgelegde gegevens niet op kennelijk onredelijke wijze beoordeelt en dat er tussen de relatieve ernst van die gegevens en de relatieve ernst van de genomen beslissing geen kennelijke wanverhouding bestaat. Er zal maar sprake zijn van een "kennelijke" onredelijkheid of een "kennelijke" wanverhouding wanneer aangenomen wordt dat geen enkel redelijk en proportioneel handelend bestuur bij de uitoefening van zijn discretionaire beoordelingsbevoegdheid tot die beslissing zou zijn gekomen. Gelet op de pertinente feitelijke gegevens die worden aangehaald door de bestreden beslissing, en met name de grotere bewegingsruimte op de benedenverdieping voor de honden, het gevaar op kwetsuren voor (...)…Arrest n° 257.995 Verzoeker XXXXGelet op de bevindingen dat verzoeker fysiek niet meer in staat is om op een correcte manier in te staan voor de verzorging en huisvesting van de honden, de honden weinig tot geen beweging krijgen, verzoeker weinig inzicht in de huidige dierenwelzijnsnormen toont, verzoeker weinig schuldinzicht vertoont, verzoeker verschillende tegenstrijdigheden en onwaarheden verklaart, en dat de afspraken met de kennis voor extra hulp weinig concreet zijn, is het niet kennelijk onevenredig om, tussen de verschillende mogelijke bestemmingen van de in beslag genomen dieren, te kiezen voor de overdracht in volle eigendom ervan aan een erkend dierenasiel. Het is immers niet kennelijk onredelijk te oordelen dat de andere, door artikel 42, § 2, van de wet van 14 augustus 1986 'betreffende de bescherming en het welzijn der dieren' voorziene (...)…Arrest n° 257.134 Verzoeker XXXXDe motivering van de bestreden beslissing is gesteund op de vaststellingen weergegeven in de processen-verbaal, het verslag van de dierenarts en de verklaringen van verzoekster en de moeder van verzoekster. Uit het proces-verbaal van de politie van 25 februari 2023, dat in de bestreden beslissing wordt hernomen, wordt melding gemaakt van de verklaring van de moeder van verzoekster dat één van de honden die in haar woning aanwezig zijn, met name de reu Pablo, eigendom is van verzoekster. Op 15 mei 2023, naar aanleiding van de controle op grond van een visitatiemachtiging van de politierechtbank, wordt door de lokale politie dan vastgesteld dat de twee honden van verzoekster, de reu Pablo en de teef Suzy, aanwezig zijn in de woning van de moeder. Gedurende het verhoor door de lokale politie op 15 mei 2023 verklaart (...)…Arrest n° 256.962 Verzoeker XXXXVerzoekster voert de schending aan van artikel 8.2 EVRM. Zij stelt dat de bestreden beslissing "deze toets niet doorstaat aangezien de beperking (m.n. het weggeven van de dieren) niet in verhouding staat met het doel (m.n. dierenwelzijn); Dat verzoekster immers wél garant staat voor de gezondheid en de verzorging van haar dieren; Dat dit wordt bevestigd door de dierenarts dewelke uitdrukkelijk stelt dat verzoekster alles zou doen voor haar dieren; Dat er sprake is van een disproportionaliteit dat de nietigverklaring van de beslissing wettigt; Dat verzoekster vrij snel terug naar huis zal kunnen en de zorg voor de dieren terug kan opnemen; Dat in afwachting van deze in vrijheidsstelling de dieren in het asiel kunnen blijven doch het asiel geen volledige eigendom krijgt over de dieren". Daargelaten de toepasselijkheid van (...)…Arrest n° 256.502 Verzoeker XXXXVerzoeker is van oordeel, in weerwil van wat is opgenomen in de bestreden beslissing, dat zijn paarden steeds gezond waren. Hiermee wil hij zijn eigen interpretatie in de plaats stellen van die van de verwerende partij. Echter, aan de bestreden beslissing kleeft het vermoeden van wettigheid. Om de onwettigheid van de motieven van die beslissing aan te tonen, mag een verzoeker niet volstaan met het louter ontkennen of in vraag stellen van de beoordeling waartoe de overheid is overgegaan, waaronder de feitelijke elementen waarop die berust. Het is zaak van een verzoeker om aanwijzingen te verschaffen die het vermoeden wettigen of aantonen dat de door de overheid in aanmerking genomen gegevens niet juist zijn. Verzoeker legt een foto voor, zonder bijkomende gegevens waaronder de datum waarop die is genomen, die zou moeten (...)…Arrest n° 256.434 Verzoeker XXXXHet beroep van verzoeker is gericht tegen de bestemmingsbeslissing van 5 april 2023 die krachtens artikel 42, § 3 van de Dierenwelzijnswet van rechtswege de opheffing van de administratieve inbeslagname van 3 maart 2023 heeft meegebracht. Het argument van verzoeker dat hij de hond Tayco geen pijn wou doen kan de Raad van State op het eerste gezicht niet ervan overtuigen dat de verwerende partij met de bestreden bestemmingsbeslissing het redelijkheidsbeginsel zou schenden. Aangenomen dat die intentie bij verzoeker er niet zou zijn geweest, toont dat op zich niet aan dat de verwerende partij in het licht van de gedane vaststellingen onredelijk zou hebben gehandeld bij het nemen van de bestreden beslissing. In zoverre verzoeker betwist dat "bij de tweede uithaal van zijn voet de hond geraakt zou hebben", betwist hij de (...)…Arrest n° 251.993 Verzoeker XXXXDe verzoekende partijen maken niet aannemelijk dat de feitelijke gegevens waarop de bestreden beslissing berust, niet correct zouden zijn. Een verder doorgedreven onderzoek van het middel zou de Raad van State er toe nopen in de feitelijke beoordeling van de zaak te treden, waartoe hij niet bevoegd is. De Raad van State kan in het kader van zijn wettigheidstoezicht immers wel nagaan of de ingeroepen feiten werkelijk bestaan en of de appreciatie daarvan met de vereiste zorgvuldigheid is gebeurd, maar het komt hem daarbij niet toe het feitenonderzoek over te doen om zich aldus, wat de appreciatie van de zaak betreft, in de plaats te stellen van het bestuur. Het louter ontkennen van de vaststellingen of de bezorgdheid omtrent de Vlaamse veeteelt en dieren gehouden op appartementen en stadswoningen toont niet aan dat de (...)…