juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Onderwijs▤2 §0 Σ1.181✕
- Niveau 2Vlaamse Gemeenschap▤9 §33 Σ1.166✕
- Niveau 3Personeel van de universiteiten▤3 §1 Σ72✕
- Niveau 4Academisch personeel▤8 §0 Σ53✕
- Niveau 5Benoeming▤0 §19 Σ19✕
Rechtspunten
41Arrest n° 249.788
Verzoeker DIMOVAHet vereiste beheersingsniveau van de onderwijstaal wordt aangetoond aan de hand van kwalificatiegetuigschriften, uitgereikt door officieel erkende instellingen waaruit blijkt dat het personeelslid de onderwijstaal op het vereiste niveau beheerst. Niet dus door een e-mail van een collega, of een "horen zeggen" tijdens een receptie in de bibliotheek.Arrest n° 249.788
Verzoeker DIMOVAWat verzoekster echter nalaat te doen, is aantonen dat zij over een deugdelijk kwalificatiegetuigschrift beschikte uiterlijk op 28 september 2018, datum van de bestreden beslissing. Integendeel erkent zij in haar verzoekschrift uitdrukkelijk dat zij op dat ogenblik nog niet geslaagd was. Zij heeft wel - niet onderbouwde - vragen bij "de correctheid van het examen Nederlands" en bij "de onafhankelijkheid van de instelling", maar zij heeft de uitslag van haar examendeelnames blijkbaar niet aangevochten.Arrest n° 249.788
Verzoeker DIMOVAHet bestuurscollege kon bijgevolg, gelet op artikel II.270 VCHO, niet anders dan vaststellen dat verzoekster noch op het einde van haar vijfjarige aanstelling als docent, noch zelfs maar op datum van zijn beslissing over de benoeming, voldeed aan de dwingend bij decreet vereiste kennis van de bestuurstaal. De enige wettige beslissing is dan ook die welke het bestuurscollege heeft genomen, namelijk om de benoeming als hoofddocent te weigeren.Arrest n° 249.538
Verzoeker BERNAUWDe decaan van de rechtsfaculteit heeft de vergadering van 17 oktober 2017 verlaten op het ogenblik dat verzoekers individuele dossier is besproken. Elke algemene kwestie die de commissie moet regelen, heeft noodzakelijk een weerslag op de individuele dossiers. Artikel 12bis, § 8, van het ZAP-reglement moet niet zo worden gelezen dat alle decanen of directeurs die behoren tot de betrokken faculteiten het beraad moeten verlaten wanneer de commissie zich over de algemene aanpak van de dossiers uitspreekt.Arrest n° 249.538
Verzoeker BERNAUWEen personeelslid heeft niet het recht om in persoon gehoord te worden over de toetsing van het behalen van de gepersonaliseerde doelstellingen en een beoordeling van een bezwaar geschiedt in beginsel op stukken, tenzij de commissie zelf reden ziet om de betrokkene of een derde te horen. Verzoeker maakt niet aannemelijk dat hem het in persoon horen is geweigerd door de universitaire ZAP-commissie ingevolge de deelname van de decaan van de betrokken faculteit aan de bespreking van kwesties die de individuele dossiers overstijgen.Arrest n° 249.538
Verzoeker BERNAUWDe op de overheid rustende verplichting om de belanghebbende vooraf de gelegenheid te geven om voor zijn belangen op te komen, vindt - behoudens een bepaling in andersluidende zin - in beginsel geen toepassing binnen het raam van benoemings- of bevorderingsprocedures, zelfs niet ten opzichte van kandidaten die worden afgewezen. De hoorplicht vindt als ABBB daarenboven evenmin toepassing wanneer de betrokken regelgeving de rechten van de bestuurde expliciet regelt.Arrest n° 249.538
Verzoeker BERNAUWDe organen van de verwerende partij mogen over het resultaat van de toetsing niet delibereren. Het facultair referentiekader legt de berekeningswijze voor elke doelstelling vast. Indien een personeelslid één van de gepersonaliseerde doelstellingen niet behaalt, is zijn eindbeoordeling 'ongunstig', ongeacht zijn prestaties op de andere domeinen. Met andere woorden, een eindresultaat 'gunstig' is enkel mogelijk voor het personeelslid dat voor alle gepersonaliseerde doelstellingen de vastgestelde minimumnorm behaalt. Dit betekent, zelfs al ware het middel gegrond, dat verzoeker mogelijk een hogere score en zelfs het vereiste minimum behaalt voor 'publicatie-output', maar dat hij nog steeds niet het eindresultaat 'gunstig' zal behalen.Arrest n° 246.735
Verzoeker JUNGDe verwerende partij mag inzake taalkennis in bestuurszaken aan haar personeel geen strengere eisen opleggen voor benoeming dan die, welke door de decreetgever zijn gevraagd. De eertijds vastgestelde persoonlijke doelstellingen moeten met eerbied voor de decretale regeling worden toegepast. Zoals de verwerende partij het zelf schrijft in haar laatste memorie: "de nieuwe of gewijzigde bepaling heeft in beginsel onmiddellijke werking, ook op bestaande toestanden, voor zover die toepassing geen afbreuk doet aan onherroepelijk vastgestelde rechten."Arrest n° 246.735
Verzoeker JUNGVolgens de verwerende partij verwoordt de overgangsmaatregel een vermoeden dat weerlegbaar is. De Raad kan die zienswijze niet delen. Alleszins zijn de verwijzingen van de verwerende partij naar rechtsleer over het burgerlijk bewijsrecht niet relevant. Artikel II.389, 2°, VCHO betreft een overgangsregeling die beperkt is in de tijd en tot een bepaald aantal personeelsleden. Eén van de drie opgesomde categorieën is de groep van de personeelsleden die reeds vast benoemd zijn vóór het academiejaar 2013-2014. De decreetgever kan niet worden geacht met de overgangsmaatregel bedoeld te hebben dat hun vaste benoeming opnieuw in twijfel kan worden getrokken door het leveren van het tegenbewijs van hun taalkennis.Arrest n° 245.181
Verzoeker VAN LAREBEKE-ARSCHODTBij afwezigheid van een specifieke definitie dienen termen in hun spraakgebruikelijke betekenis te worden begrepen. Taalkundig houdt het begrip 'jaar' een tijd van twaalf maanden in en wordt 'kalenderjaar' omschreven als de periode van 1 januari tot 31 december. Rekening houdend met die betekenis en het gegeven dat het facultair reglement voor de bibliometrische analyse wel specifiek de term 'kalenderjaar' hanteert, kan de door de verwerende partij voorgestelde interpretatie (dat jaar hetzelfde is als kalenderjaar) niet stand houden. Zelfs indien de faculteitsraad bij het aannemen van het ZAP-reglement niet de spraakgebruikelijke betekenis voor ogen had, dan verzet die onzorgvuldigheid zich ertegen dat van een kandidaat die aantoont dat hij over vijf A1 publicaties beschikt zeven jaar voorafgaand aan de uiterste datum (...)…Arrest n° 244.939
Verzoeker XXXXDe woorden 'in het bijzonder' (art. V.27 codex hoger onderwijs) betekenen in de spraakgebruikelijke betekenis "in de eerste plaats, voornamelijk" (Van Dale). Voormelde bepalingen laten het universiteitsbestuur bijgevolg ook toe andere criteria, zoals het criterium 'dienstverlening', bij de vergelijking van de titels en verdiensten van de kandidaten te betrekken. De nadruk dient in de eerste plaats echter te liggen op de wetenschappelijke en onderwijskundige kwaliteiten van de kandidaten.Arrest n° 244.939
Verzoeker XXXXHet facultair reglement bepaalt dat naast de deelgebieden onderzoek en onderwijs ook de dienstverlening als bevorderingscriterium in kaart wordt gebracht voor het vergelijken van de verdiensten van de kandidaten. Dit betreft een bijkomend generiek criterium waarin het door de raad van bestuur goedgekeurde ZAP-reglement niet voorziet. Het facultair reglement schendt bijgevolg artikel V.24 van de Codex Hoger Onderwijs, gelezen in samenhang met de artikelen 14, § 8, 3 en 19, § 5, van het ZAP-reglement.Arrest n° 237.715
Verzoeker XXXXVerzoeker steunt het middel - schending materiëlemotiveringsplicht - op enkele verklaringen van de academisch beheerder tijdens de beraadslaging van de raad van bestuur die aan de besluitvorming is voorafgegaan. Deze vermeende motieven zijn niet te lezen in de considerans van het BB, noch is daar te lezen dat de raad van bestuur zou verklaren er aansluiting bij te zoeken. Verzoeker toont niet aan dat deze interventie van de academisch beheerder mede, laat staan een determinerend motief is van de BB. Het middel mist feitelijke grondslag.Arrest n° 237.715
Verzoeker XXXXVerzoeker toont niet aan waarom de positieve beoordeling van het aspect 'dienstverlening' via de activiteitenverslagen van het India Platform niet draagkrachtig is. Verzoeker verwoordt zijn twijfel waaruit de "indrukwekkende werking en uitstraling" van het India Platform en de "bijzondere prestaties en verdiensten" van de tussenk. p. precies bestaan, maar hij levert niet eens het begin van bewijs dat deze beoordelingen in feite onjuist of in rechte niet draagkrachtig zijn. De materiëlemotiveringsplicht houdt niet in dat door de raad van bestuur uitvoeriger over de positieve beoordeling van het aspect 'dienstverlening' had moeten worden geargumenteerd om de enkele reden dat een lid van de raad van bestuur hierover vragen had. Er wordt voorts niet aangetoond waarom enkel een motivering via "meten en tellen" in dit verband (...)…Arrest n° 237.715
Verzoeker XXXXZelfs indien de bedoeling een beroep van de tussenk. p. te vermijden al zou zijn aangetoond, blijkt in ieder geval niet dat met de BB uitsluitend, of zelfs hoofdzakelijk, een ander doel werd nagestreefd dan het doel van algemeen belang verbonden aan de bevorderingsbevoegdheid van de raad van bestuur. Geen machtsafwending.Arrest n° 231.462
Verzoeker VANDERSTRAETENVerzoeker heeft geen belang bij het middel dat de schending van de redelijke termijn aanvoert. Uit een nietigverklaring op grond van dat middel volgt geen verplichting voor de verwerende partij om de aanvraag in te willigen. De vraag van verzoeker betreft voorts een aanvraag tot herziening van zijn inschaling met terugwerkende kracht, zodat voor het gevraagde geldelijke voordeel het ogenblik van de beslissing weinig relevantie heeft.Arrest n° 231.462
Verzoeker VANDERSTRAETENUit art. 97 van het universiteitendecreet blijkt dat de decreetgever aan het universiteitsbestuur een appreciatiebevoegdheid verleent die geval per geval moet worden uitgeoefend. Aan de universiteiten is door de decreetgever geen bevoegdheid opgedragen om de inschaling in een abstracte, strakke algemene regeling te vatten waarvan ze niet meer mogen afwijken bij de individuele toepassing. De salarisrichtlijn is bijgevolg niet meer dan wat het voorgeeft te zijn: een richtlijn, een beleidslijn die de UGent hanteert bij de beoordeling van concrete benoemingen en aanstellingen.Arrest n° 231.462
Verzoeker VANDERSTRAETENDe decreetgever heeft aan de universiteiten een ruime vrijheid gelaten om een eigen inschalingsbeleid te voeren. Uit de op het ogenblik van de aanwerving van verzoeker geldende versie van art. 97 van het universiteitsdecreet is geen recht voor de benoemde om bij de overstap van een andere onderwijsinstelling elders verworven anciënniteit mee te nemen, af te leiden. Hoe de UGent bij haar inschalingsbeleid zou rekening houden "met de verworven ervaring, de doorlopen beroepscarrière en de verworven kwalificaties", heeft zij nader uitgewerkt in de interne salarisrichtlijn. Zij heeft zich enkel voorgenomen om bij een benoeming hetzelfde salaris toe te kennen als datgene dat verzoeker in zijn vroegere ambt genoot. Uit een aanbod tot het optrekken van het salaris naar salaristrap zes kan niet begrepen worden dat verzoeker deze (...)…Arrest n° 231.462
Verzoeker VANDERSTRAETENDe zaak betreft een inschaling bij een benoeming. De reden om de salarisverhoging af te wijzen heet dat er "reglementair niet kan worden ingegaan op de vraag". Met de referentie aan de reglementaire (on)mogelijkheden wordt de interne salarisrichtlijn bedoeld. De salarisrichtlijn maakt de individuele beslissing die ernaar verwijst niet onregelmatig, op voorwaarde dat ze niet als een dwingend voorschrift en zonder oog voor de concrete gegevens van het dossier in de zaak betrokken is. Dergelijke richtlijn bevordert het stroomlijnen van de administratieve besluitvorming en dient aldus de rechtszekerheid, aangezien ze de bestruurde een zicht geeft op de wijze waarop het bestuur zijn discretionaire bevoegheid zal uitoefenen. De verwijzing naar de salarisrichtlijn is een motief dat pertinent is - het heeft duidelijk met de (...)…Arrest n° 231.462
Verzoeker VANDERSTRAETENDe BB betreft de inschaling van verzoeker bij zijn benoeming. Er wordt aangenomen dat verzoeker er in redelijkheid mocht van uitgaan dat aan de decaan en de academisch beheerder minstens een schijn van bevoegdheid kan worden toegeschreven om over zijn overstap van de UA te onderhandelen en in die context beloften te uiten tegenover verzoeker. De betrokken personen hebben het vooruitzicht op een verhoging van de salaristrap steeds geformuleerd in de voorwaardelijke wijs. Uit de gehanteerde formulering diende verzoeker er zich redelijkerwijs rekenschap van te geven dat deze beloften geen definitieve toezegging inhielden dat de raad van bestuur de gevraagde retroactieve verhoging zonder meer zou goedkeuren. Geen schending van het vertrouwensbeginsel.