juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Personeelszaken▤2 §0 Σ3.212✕
- Niveau 2Ambtenaren▤2 §1 Σ2.967✕
- Niveau 3Specifiek per norm/overheid▤6 §0 Σ1.432✕
- Niveau 4Federale overheid▤14 §1 Σ1.237✕
- Niveau 5Geïntegreerde politie▤15 §16 Σ661✕
- Niveau 6Ordemaatregel▤0 §77 Σ77✕
Rechtspunten
172Arrest n° 262.562
Verzoeker XXXXArtikel 65 van de Tuchtwet heeft tot doel om aan te geven “hoe de voorlopige schorsing na afloop van de tucht- of strafprocedure moet worden verrekend” (Parl.St. Kamer 1998-99, nr. 1965/1, 21). De voorlopige schorsing is immers een tijdelijke, bewarende ordemaatregel, die noodzakelijk moet resulteren, hetzij in een tuchtstraf, hetzij in een beslissing waarbij de voorlopige schorsing wordt beëindigd. Indien de voorlopige schorsing “aansluitend” wordt gevolgd door een zware tuchtstraf, geeft deze tuchtstraf een definitieve rechtsgrond aan de voorlopige schorsing. Wordt een lichte tuchtstraf, geen tuchtstraf of niet aansluitend een tuchtstraf opgelegd, dan wordt de voorlopige schorsing ongedaan gemaakt.Arrest n° 260.406
Verzoeker XXXXEen voorlopige schorsing is als loutere ordemaatregel die het vermoeden van onschuld intact laat, geen voorafgaande voorwaarde om een zware tuchtstraf te kunnen opleggen en de afwezigheid ervan volstaat op zich niet om te besluiten tot de onredelijkheid van de tuchtstrafArrest n° 260.010
Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing is een herplaatsing (“wegens enigerlei oorzaak”) in de zin van artikel VI.II.85, 8°, RPPol. Op grond van die bepaling is het herplaatsen van een personeelslid mogelijk in alle gevallen waarin de korpschef dit, met het dienstbelang voor ogen, gerechtvaardigd acht en daarvoor een deugdelijke reden heeft om het personeelslid aan te wijzen voor een andere dan de eigen betrekking. Elke herplaatsing van een personeelslid in de zin van artikel VI.II.85 RPPol vereist dat er een noodzakelijk verband moet zijn tussen de in artikel VI.II.85 RPPol opgesomde reden van herplaatsing en het te herplaatsen personeelslid. Inzake een herplaatsing op basis van artikel VI.II.85, 8°, RPPol moet dat verband blijken uit de (deugdelijke) redenen waarom het betrokken personeelslid het voorwerp moet uitmaken van de (...)…Arrest n° 260.010
Verzoeker XXXXUit artikel VI.II.87 RPPol volgt dat de korpschef een politieambtenaar slechts kan herplaatsen in een betrekking – dit is een plaats op het organiek kader – waaraan het bestuur op de geëigende wijze een welbepaalde inhoud heeft gegeven door middel van een functiebeschrijving en de toegangsvereisten voor die betrekking heeft bepaald. Op grond daarvan kan dan worden nagegaan of de ambtenaar in een betrekking terecht komt die gelijkwaardig is aan deze waaruit hij wordt verwijderd en of de herplaatsing dus op een deugdelijke grond berust. De beoordeling of de betrekking waarnaar de politieambtenaar wordt herplaatst gelijkwaardig is, staat ter appreciatie van, te dezen, de korpschef. Het komt aan de Raad van State in het raam van zijn wettigheidstoezicht niet toe om desgevraagd zelf een beoordeling te maken van de vraag of (...)…Arrest n° 260.010
Verzoeker XXXXDe verwerende partij toont niet aan dat de herplaatsing van verzoeker steunt op deugdelijke motieven waarvan het feitelijk bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die handeling in aanmerking kunnen worden genomen, noch waarom precies verzoeker het voorwerp moet uitmaken van die herplaatsing.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXDe voorlopige schorsing is immers een tijdelijke, bewarende ordemaatregel, die noodzakelijk moet resulteren, hetzij in een tuchtstraf, hetzij in een beslissing waarbij de voorlopige schorsing wordt beëindigd.Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXUit artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, een nieuwe beslissing is vereist. Er kan enkel tot een verlenging van de lopende voorlopige schorsing worden besloten, indien bij die verlenging nog steeds is voldaan aan beide in artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet bepaalde cumulatieve voorwaarden. Wat te dezen het vervuld zijn van de eerste voorwaarde van artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet betreft, betwist verzoeker niet dat tegen hem drie opsporingsonderzoeken lopen. Wat de tweede voorwaarde van artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet betreft, kan tot een verlenging van de voorlopige schorsing slechts worden beslist wanneer de bevoegde overheid - rekening houdend met alle gegevens die op dat ogenblik beschikbaar zijn of die (...)…Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXVerzoeker uit geen kritiek op een aantal dragende motieven van de bestreden beslissing (velenging voorlopige schorsing), met name het bestaan van drie opsporingsonderzoeken, dat de kwalificaties van de feiten die worden onderzocht ernstig zijn, dat er daardoor sprake is van een voorlopige vertrouwensbreuk en dat verzoekers moreel gezag als korpschef is aangetast, dat in die omstandigheden niet sereen kan worden samengewerkt en het belang en de goede werking van de dienst in het gedrang komen. Met deze dragende motieven is het politiecollege uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens die voorhanden waren. Noch blijkt dat zij die niet correct heeft beoordeeld. Verzoeker toont aldus niet aan dat het politiecollege, door het oordeel dat verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst (tweede voorwaarde (...)…Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXDe enige voorwaarden die artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet formuleert ten aanzien van (een verlenging van) een voorlopige schorsing zijn enerzijds het bestaan van een tuchtprocedure, een opsporingsonderzoek of een strafvervolging – voorwaarde waarvan verzoeker niet betwist dat ze vervuld is –, en anderzijds dat de aanwezigheid van het personeelslid onverenigbaar is met het belang van de dienst. Uit de formele motivering van de bestreden beslissing blijkt dat aan deze voorwaarden is voldaan.Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXDe schuldvraag is in het kader van de ordemaatregel die de voorlopige schorsing is, niet aan de orde. Bijgevolg moet het bestuur geen inspanningen leveren om zelf te onderzoeken welke feiten verzoeker precies worden verweten in het kader van de opsporingsonderzoeken. De vaststelling dat verzoeker het voorwerp vormt van drie opsporingsonderzoeken, naast de afweging dat verzoekers aanwezigheid om de aangehaalde redenen onverenigbaar is met het belang van de dienst, volstaan om de ordemaatregel van de voorlopige schorsing op te leggen. Dat de feiten niet bewezen zijn, is niet relevant ter beoordeling van de vraag of verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst.Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXDe BB betreft een verlenging van een voorlopige schorsing. Verzoekers argument dat het bestuur zich niet mag verschuilen achter de formele kennisgeving door de procureur des Konings of de strafrechtelijke kwalificaties van de feiten, wordt niet gevolgd. Bij gebrek aan toelating om inzage in of een afschrift van het strafdossier te bekomen, beschikte het politiecollege niet over de mogelijkheid om meer duidelijkheid te bekomen over de aan de opsporingsonderzoeken ten grondslag liggende materiële feiten, laat staan dat het politiecollege over de mogelijkheid beschikte om die feiten aan een eigen onderzoek te onderwerpen. Het is niet onredelijk om op basis van de te dezen beschikbare informatie te besluiten dat de strafrechtelijke kwalificaties van de feiten, voorwerp van de opsporingsonderzoeken, ernstig zijn, dat ze een (...)…Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXVerzoekers argument dat het politiecollege – voorafgaand aan de BB tot verlenging van zijn voorlopige schorsing - geen nieuw onderzoek heeft gevoerd naar de voorwaarde van de onverenigbaarheid van zijn aanwezigheid met het belang van de dienst, wordt niet bijgevallen. Het politiecollege heeft na de eerste beslissing tot voorlopige schorsing een brief gericht aan de procureur des Konings met het verzoek om “in de mate van het mogelijke in kennis te worden gesteld van objectieve informatie over de feiten die het voorwerp uitmaken van de opsporingsonderzoeken zodat zij op een correcte manier kan optreden en reageren”. Deze brief werd door de procureur des Konings beantwoord met drie brieven (één per opsporingsonderzoek) waarvan het politiecollege kennis heeft genomen en die betrokken zijn bij de beoordeling in de bestreden (...)…Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXHoewel de formelemotiveringsplicht het bestuur er niet toe verplicht uitdrukkelijk te antwoorden op alle door het personeelslid tijdens de procedure opgeworpen argumenten, moet uit zijn beslissing wel kunnen worden opgemaakt dat het verweer van het personeelslid daadwerkelijk in de besluitvorming is betrokken. Hieruit volgt dat het bestuur niet uitvoerig moet antwoorden op elk van deze argumenten. Wel moet impliciet of expliciet blijken dat de argumentatie van de betrokkene in de besluitvorming werd betrokken en moet hieruit minstens impliciet kunnen worden afgeleid waarom de argumenten in het algemeen niet werden aanvaard.Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXHet vermoeden van onschuld wordt niet geschonden door een beoordeling van de grond van de zaak uit te stellen tot het politiecollege op basis van de resultaten van het opsporingsonderzoek met kennis van zaken kan oordelen. Om dezelfde redenen moest de verwerende partij de inhoud van verzoekers verklaring afgelegd in één van de drie opsporingsonderzoeken niet aan een deugdelijk inhoudelijk onderzoek onderwerpen.Arrest n° 258.200
Verzoeker XXXXVerzoeker wordt niet gevolgd inzoverre hij aanvoert dat artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet en het zorgvuldigheidsbeginsel zijn geschonden, daar het politiecollege had moeten onderzoeken of geen minder ingrijpende maatregel dan een voorlopige schorsing aangewezen was, zoals zijn tijdelijke overplaatsing naar een andere functie. Vooreerst kan uit artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet niet worden afgeleid dat de bevoegde overheid verplicht zou zijn een andere ordemaatregel dan de voorlopige schorsing te overwegen. Verder blijkt dat verzoeker nooit (minstens niet duidelijk) een dergelijk verzoek heeft geformuleerd, zodat het hem niet hoeft te verwonderen dat de bestreden beslissing (verlenging voorlopige schorsing) daar niet op antwoordt. Tot slot faalt verzoekers standpunt dat, mocht hij (tijdelijk) een andere (...)…Arrest n° 257.696
Verzoeker XXXXAan verzoeker (inspecteur van politie) werd een ordemaatregel opgelegd tot voorlopige schorsing van 4 maanden met een inhouding van wedde ten belope van 25%. Die ordemaatregel werd 15 keer verlengd en dit telkens voor 4 maanden en met een inhouding van wedde ten belope van 10%. Verzoeker vocht enkel de derde en vijftiende verlenging aan. De Raad van State vernietigde de derde verlenging. Hangende het beroep tegen de vijftiende verlenging, dat leidde tot het huidige tussenarrest, werd verzoeker door het betrokken hof van beroep vrijgesproken voor alle tenlasteleggingen. Ingevolge de mededeling van die vrijspraak door verzoeker aan het betrokken politiecollege, besliste dit college om de bestreden vijftiende verlenging op te heffen vanaf de datum van de vrijspraak door het hof van beroep. Die opheffing geldt niet voor de (...)…Arrest n° 257.380
Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing betreft een (vijfde) verlenging van een aan verzoeker opgelegde ordemaatregel tot voorlopige schorsing voor een duur van vier maanden zonder inhouding van wedde. De initiële beslissing heeft verzoeker niet aangevochten en de aangevoerde redenen voor de spoedeisende behandeling van de eerste en de tweede verlenging zijn verworpen bij eerdere arresten van de Raad van State. Inzake de derde verlenging heeft de Raad van State, bij gebrek aan (tijdige) betaling van het rolrecht, geoordeeld dat de vordering tot schorsing als niet verricht moest worden beschouwd. Tot slot werden de aangevoerde redenen voor de spoedeisende behandeling van de vierde verlenging verworpen door de Raad van State. De thans aangevoerde redenen ter adstructie van de spoedeisendheid zijn dezelfde als die werden aangevoerd bij de (...)…Arrest n° 256.746
Verzoeker XXXXHet inleiden van een procedure voor de Raad van State kan niet deugdelijk verantwoorden dat het vertrouwen in verzoeker geschaad is, hetgeen het decisief motief is voor het voortijdig beëindigen van de aanstelling in het waarnemend ambt van korpschef. De bestreden beslissing van de betrokken politieraad waarbij wordt besloten om de aanstelling van verzoeker in het hoger ambt van hoofdcommissaris, waarnemend korpschef, stop te zetten met ingang van 1 maart 2020, schendt bijgevolg de materiële motiveringsplicht.Arrest n° 256.200
Verzoeker VOSSENDe bestreden beslissing (herplaatsing van verzoeker) verwijst weliswaar naar een aantal voorbeelden waaruit het gebrek aan flexibiliteit van verzoeker zou moeten blijken, maar de formele motiveringsplicht vereist tevens dat de motivering afdoende moet zijn. Afwezigheden wegens arbeidsongeschiktheid of het opnemen van vakantiedagen, betreffen gewettigde afwezigheden die geen deugdelijke verantwoording voor het beweerde gebrek aan flexibiliteit kunnen bieden. Dat deze afwezigheden tot spanningen binnen de dienst hebben geleid en de werksfeer zwaar hypothekeren is, bij gebreke aan enig bewijs hiervan, een loutere bewering. Het is geheel onduidelijk op grond van welke gegevens de korpschef tot die bevinding komt. Een overheid mag dan al over een ruime discretionaire bevoegdheid beschikken om een personeelslid te herplaatsen (...)…Arrest n° 256.199
Verzoeker VANDENBERGHEHet blijkt dat het feit dat de collega's niet meer met verzoeker willen samenwerken het decisief motief is voor de herplaatsing van verzoeker. Aangezien geen enkel stuk voorligt waaruit blijkt dat de collega's van verzoeker niet meer met hem willen samenwerken, blijft de verwerende partij in gebreke de bestreden beslissing te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld, zodat het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden werd.