juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Toelatingsexamen
0 subrubrieken 10 rechtstreekse arresten 10 arresten in totaalRechtspunten
20Arrest n° 267.763
Verzoeker M.Verzoekster verklaart in haar verzoekschrift en bevestigt op de terechtzitting dat zij sedert 28 augustus 2026 op de hoogte is van de beslissing. Zij heeft haar vordering pas ingesteld op 16 september 2026. Sinds de wijziging van art. 17 RvS-wet door de wet van 11 juli 2023, van toepassing op iedere vordering tot schorsing of tot voorlopige maatregelen ingediend bij uiterst dringende noodzakelijkheid vanaf 1 januari 2025, volgt uit paragraaf 5, dat een vordering tot schorsing die in het opschrift vermeldt dat de zaak bij uiterst dringende noodzakelijkheid moet worden behandeld, impliceert dat ze “derhalve binnen een termijn van vijftien dagen of minder” tot een einde wordt gebracht. Een verz. p. die – zonder zich in het verzoekschrift op bijzondere omstandigheden te beroepen die haar talmen vermogen te rechtvaardigen – (...)…Arrest n° 267.690
Verzoeker XXXXVerzoekster acht zich benadeeld door de wijze waarop de examencommissie gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om aan de deelnemers van het toelatingsexamen bijkomende punten toe te kennen. Verzoekster meent dat zij, aangezien zij reeds op grond van de oorspronkelijke cijfers geslaagd was voor de beide examenonderdelen en omdat het startquotum niet was bereikt, gunstig gerangschikt had moeten worden, vooraleer de examencommissie besliste om bijkomende punten toe te kennen. De RvS neemt aan dat in het midden mag blijven of één of meer van de door verz. geschonden geachte bepalingen van het organisatiebesluit en het WER aan de examencommissie opleggen om éérst een rangschikking op te stellen en pas vervolgens bijkomende punten toe te kennen. De RvS neemt aan dat de examencommissie van het toelatingsexamen voor de (...)…Arrest n° 267.690
Verzoeker XXXXDat verz. ná het ingrijpen van de examencommissie niet gunstig is gerangschikt, kan alleen worden verklaard door het (als gevolg van de acht extra punten per examenonderdeel) slagen van deelnemers, die voordien een hoger totaal examenresultaat behaalden dan verz., maar voor één examenonderdeel niet minstens de helft van de bepaalde punten hadden gescoord. Het laat zich niet verstaan waarom díé deelnemers, die (zonder toegift van de examencommissie) niet het bewijs hebben geleverd minstens de helft van de punten voor de beide examenonderdelen te kunnen behalen, voorrang mogen genieten t.o.v. verz. De principiële mogelijkheid om bijkomende punten toe te kennen en de beoordelingsvrijheid vormt geen vrijgeleide om afbreuk te doen aan de doelstelling van het toelatingsexamen.Arrest n° 267.637
Verzoeker XXXXIn de beslissing wordt de verz. p. niet ten laste gelegd dat zij haar antwoordblad van het examenonderdeel KIW heeft aangepast (dus vervalst), maar wel dat zij dat blad buiten de examenruimte heeft gebracht en pas 45 minuten na afloop van dat examenonderdeel heeft ingeleverd. Verzoekster lijkt zélf uit te gaan van een verkeerde premisse, wat zij de beroepsinstantie verwijt. Een dergelijke handelwijze is te beschouwen als een “gedrag […] in het kader van het toelatingsexamen, waardoor die deelnemer het vormen van een juist oordeel over zijn kennis, inzicht of vaardigheden […] onmogelijk maakt”. Verzoekster vergist zich eveneens waar zij stelt dat de beroepsinstantie een “onderzoeksplicht” had om na te gaan of verz. het antwoordblad na het verlaten van de examenruimte heeft aangevuld. Dat zou het geval zijn, zo de (...)…Arrest n° 267.637
Verzoeker XXXXDe beroepsinstantie aanvaardt (omdat de betrokken toezichter niet tijdig kon worden gecontacteerd) het relaas van de feiten zoals het door verz. is uiteengezet, in de mate dat “het antwoordblad [haar] door de zaaltoezichtster zelf in handen werd gegeven met de instructie dat [zij] dit moest meenemen”. Niets meer, niets minder, zo lijkt. Vervolgens stelt de beroepsinstantie dat zij die instructie niet begrijpt als een aanzetten om de betrokken documenten “naar de lockerruimte” te nemen, maar dat daaronder veeleer valt te begrijpen dat verz. deze documenten moest “meenemen naar voren naar de tafel van de blokverantwoordelijke, overeenkomstig de instructies voor het afgeven”. Verzoekster heeft zelf in haar e-mailbericht van 3 juli 2026 aan de examencommissie verklaard dat zij o.m. “door de grote haast” de instructie van de (...)…Arrest n° 267.637
Verzoeker XXXXDe RvS kan verz. niet beschermen tegen strenge beslissingen, alleen tegen onwettige beslissingen. Een strenge beslissing kan door de betrokken deelnemer allicht als onredelijk of onbillijk ervaren worden. Het is ook niet uitgesloten dat een ander bestuur, op zicht van dezelfde gegevens en op grond van de hem toekomende beoordelingsbevoegdheid, evengoed binnen de grenzen van de wettelijkheid tot een ánder oordeel zou komen. De beroepsinstantie heeft aangegeven waarom de door verz. begane onregelmatigheid moest worden bestraft: haar handelwijze heeft ervoor gezorgd dat haar antwoordblad niet kon worden beoordeeld. Dan lijkt het veeleer in de rede te liggen dat een straf wordt opgelegd, dan dat verz. antwoordblad zonder meer in aanmerking wordt genomen, desnoods voor rangschikking. Bovendien moet worden bedacht dat aan (...)…Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXIn het “versterkt middel” voert verz. bijkomend aan dat zij als nadeel heeft geleden dat “vijf vragen […] onvrijwillig blanco [bleven]”. De beroepsinstantie zet omstandig uiteen waarom zij niet bewezen acht dat het tijdelijk ontbreken van een rekenmachine (dertig minuten op een examenduur van anderhalf uur) dat slechts nodig was voor twee van vijfentwintig vragen, een wezenlijke impact heeft gehad op het beantwoorden van alle andere vragen, dus ook de door verz. “onvrijwillig” niet-beantwoorde vragen.Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXVerzoekster betoogt dat de beroepsinstantie steunt op een “onjuiste feitelijke premisse” voor zover zij overweegt dat verz. “niet [aanhaalt] welke impact deze zogenaamde onduidelijke communicatie zou gehad hebben op [haar] examenresultaat. Het betreft de mededeling dat het examen om 16.05 uur zou eindigen in plaats van 16.00 uur. In de aanvullende nota leest de RvS nergens wat volgens verz. de weerslag van de communicatie over het einduur van het betrokken examenonderdeel op haar resultaten is geweest. Verzoekster geeft echter zelf aan dat zij haar bezwaar “evenwel niet in hoofdorde op de eindtijd [steunt]”, maar dat “[d]e dragende grond is dat zij haar antwoordblad, als gevolg van de ongelijke examenomstandigheden, niet heeft kunnen voltooien”. Die “ongelijke omstandigheden” lijken evenwel slechts betrekking te hebben (...)…Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXTerecht lijkt de verw. p. in de nota met opmerkingen te refereren aan art. 39, § 3 WER, dat bepaalt dat “[d]e deelnemers […] zelf verantwoordelijk [zijn] om de tijd die via de projectieschermen wordt afgebeeld, in het oog te houden tijdens het examen”. Zij wijst nog erop dat “ten laatste om 15.00 uur” op diezelfde schermen ook het nieuwe einduur (16.05 uur in plaats van 16.00 uur) werd aangegeven. Verzoekster lijkt zulks niet te betwisten. Zij kan de verw. p. bezwaarlijk verwijten niet ook de deelnemersbundels van alle kandidaten van het betrokken toelatingsexamen manueel te hebben aangepast. Bovendien lijkt verz. niet te hebben uiteengezet welke invloed de mededeling van het nieuwe einduur op haar resultaten heeft gehad.Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXVerzoekster voert aan dat de examencommissie de onduidelijkheid over de rekentoestellen uitdrukkelijk heeft erkend en daarom twee vragen heeft geneutraliseerd. De beslissing stelt daarentegen dat de neutralisatie niets van doen heeft met het tijdsverlies en dat de omstandigheid dermate marginaal van impact was dat een wijziging van het examenresultaat van verz. om die reden niet is te verantwoorden. Daarin leest verz. een tegenstrijdigheid van de motieven. Van tegenstrijdigheid van motieven lijkt maar sprake te kunnen zijn, in geval van tegenstrijdige motieven in één en dezelfde beslissing. Voor zover het middelonderdeel uitgaat van een andere opvatting lijkt het naar recht te falen. Dat de beroepsinstantie de beroepen beslissing van de examencommissie “bevestigt” doet niet anders besluiten.Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXVerzoekster heeft bevestigd dat zij “reeds na een half uur terug over een rekenmachine beschikte, terwijl het GC-examen 1,5 uur duurt”. In die omstandigheden en in het licht van alle andere overwegingen van de beroepsinstantie over het tijdelijk niet beschikken over een rekenmachine, valt niet in te zien welk belang verz. heeft bij de tegenwerping dat één overweging in de beslissing – “[v]an een kandidaat op een examen arts mag verwacht worden dat die beschikt over een basisvaardigheid inzake het rekenen” – afbreuk zou doen aan de verplichting om een eenvoudig rekentoestel ter beschikking te stellen.Arrest n° 267.636
Verzoeker XXXXDat de overweging van de beroepsinstantie dat “de deelnemers [in principe] over voldoende tijd [beschikken] om met het nodige time management alle vragen met de nodige aandacht te bekijken” erop wijst dat niet naar verz. concrete situatie is gekeken, zoals verz. betoogt, begrijpt de RvS niet. Met die overweging lijkt de beroepsinstantie precies erop te wijzen dat voor het “onvrijwillig” niet-invullen van vijf antwoorden, de oorzaak bij verzoekster zelf moet worden gezocht en niet bij het (tijdelijk) ontbreken van een rekentoestel. De beroepsinstantie heeft tevens omstandig uiteengezet waarom zij een zodanige impact van het (tijdelijk) ontbreken van een rekentoestel dat een aanpassing van het examenresultaat van verz. noodzakelijk is, niet aannemelijk acht. Verzoekster slaagt niet erin die zienswijze te ontkrachten.Arrest n° 267.617
Verzoeker XXXXVerzoekster beroept zich op een schending van het redelijkheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en “het verbod van kennelijk onredelijk handelen”. De RvS oordeelt dat de door de examencommissie vastgelegde voorschriften van art. 36 WER duidelijk zijn, dat zij geen uitzonderingen toestaan en dat de interne beroepsinstantie ertoe is gehouden de bepalingen van het WER toe te passen. De ingeroepen beginselen van behoorlijk bestuur kunnen niet contra legem werken. Verzoekster stelt tot slot dat zij overmacht heeft ingeroepen. De RvS stelt vast dat verz. in haar intern beroep de term ‘overmacht’ nergens vermeldt en dat de beslissing zulks evenmin doet. Verzoekster beroept zich doorheen haar intern beroep op eenzelfde feitelijke omstandigheid, namelijk dat zij werd getroffen door een migraineaanval en dat zulks als een (...)…Arrest n° 264.438
Verzoeker XXXXHet gelijkheidsbeginsel houdt in dat een ongelijke behandeling van vergelijkbare gevallen of een gelijke behandeling van niet-vergelijkbare gevallen verboden is, tenzij daarvoor een objectieve en redelijke verantwoording bestaat. De beroepsinstantie stelt dat niet is aangetoond dat de deelnemers die op het voorziene uur konden starten daardoor een voordeel hebben gehad en merkt op dat die deelnemers halverwege hun examen ook hinder konden ondervinden van de tijdens hun examentijd uitgevoerde interventies. Daarentegen kon verz. na de verlate start wel in één ononderbroken stuk doorwerken. Tevens oordeelt de beroepsinstantie dat verz. 42 minuten vóór het verstrijken van de beschikbare tijd haar examen heeft afgesloten. De beroepsinstantie voegt hier nog aan toe dat zij geen vaststelling kan doen over wat andere deelnemers (...)…Arrest n° 264.438
Verzoeker XXXXDe RvS stelt vast dat verz. heeft nagelaten aan te voeren dat uit het medisch attest en begeleidingsverslag blijkt dat de ondersteunende maatregel die zij heeft gevraagd én gekregen (extra tijd) alsnog niet volstond. De brief van haar repetitorenbureau stelt dat de technische en organisatorische problemen bij de start van het examen voor verzoekster ontwrichtend zijn. Daargelaten dat dit verslag niet uitgaat van een arts, lijkt de beroepsinstantie daarop wel te hebben geantwoord door de overweging dat verzoekster niet op afdoende wijze aantoont dat de beweerde storingen substantieel hinderlijk van aard zijn geweest of dat zij enige impact hebben gehad op het door verz. behaalde examenresultaat. In die omstandigheden lijkt verzoekster de beroepsinstantie niet te kunnen verwijten dat zij deze stukken niet expressis verbis (...)…Arrest n° 264.438
Verzoeker XXXXAan de overschrijding van art. 70, in fine, WER (inzake kennisgeving van beslissingen) is geen enkele sanctie verbonden want het betreft een uitdrukkelijke termijn van orde. De RvS bedenkt dat zelfs indien het om een vervaltermijn zou gaan, quod non, verz. niet aantoont welk voor haar gunstig gevolg zou kunnen worden verbonden aan een verlies van bevoegdheid in hoofde van de beroepsinstantie. Zulks brengt verz. immers, bij het herleven van de beslissing van de examencommissie, geen stap dichter bij een hoger examenresultaat, zodat zij op het eerste gezicht bij het middel geen belang heeft.Arrest n° 264.325
Verzoeker XXXXHet vermoeden van deskundigheid van de examencommissie impliceert, tot bewijs van het tegendeel, dat moet worden aangenomen dat de examenvragen door de examencommissie op een zorgvuldige wijze zijn opgesteld. Noch de RvS, noch de verz. p. beschikken over de deskundigheid en expertise die aanwezig zijn bij de examencommissie. Overigens zou het standpunt van een expert, moeten worden afgewogen tegen het deskundige standpunt van de examencommissie en zou alleen een kennelijke beoordelingsfout van die commissie de RvS ertoe kunnen brengen, de niet-validiteit van de betrokken vraag als zodanig of van het als juist in aanmerking genomen antwoord vast te stellen.Arrest n° 260.007
Verzoeker XXXXArt. 27, eerste lid, BVR van 2 februari 2018 houdt in dat aan beide examenonderdelen evenveel belang wordt gehecht. Vandaar dat art. 28, eerste lid, van het besluit vereist dat een kandidaat, om te slagen, op elk van de twee examenonderdelen de helft of meer van de bepaalde punten moet behalen. Tegen een verschil in moeilijkheidsgraad tussen de beide examenonderdelen (in wezen een subjectief gegeven) biedt deze bepaling geen waarborg.Arrest n° 240.049
Verzoeker NEEFSVoor zover verz. beoogt een schending van het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel op te werpen, in de mate dat de decretale regeling in art. II.187, § 2, Codex Hoger Onderwijs volgens haar inhoudt dat de deelnemer aan het toelatingsexamen bij de deliberatie over zijn uitslag op het toelatingsexamen verschillend wordt behandeld t.a.v. "bijvoorbeeld" de studenten van het hoger onderwijs die een schakelprogramma of voorbereidingsprogramma volgen, dient te worden opgeworpen dat de RvS niet bevoegd is om zich over dit bezwaar uit te spreken en kan slechts worden vastgesteld dat verz. in de huidige stand van de rechtspleging niet vraagt daaromtrent een prejudiciële vraag aan het GwH te stellen.Arrest n° 234.395
Verzoeker VERMEERSCHGelet op art. 20, § 3 BVR van 2 februari 2001 kon verz. niet de rechtmatige verwachting hebben gehad dat alle vragen van het toelatingsexamen noodzakelijk in aanmerking zouden worden genomen bij de vaststelling van het examenresultaat. De omstandigheid dat de bevindingen van de "itemanalyse" niet vooraf gekend kunnen zijn en dat verz. pas i.k.v. het door haar ingestelde administratief beroep informatie daarover heeft gekregen doet aan het voorgaande niets af. Voor zover verz. wil dat aan alle kandidaten het maximum van het te behalen resultaat op de geschrapte vragen wordt toegekend, gaat zij in tegen de reeds aangehaalde uitdrukkelijke bepaling van het BVR van 2 februari 2001. Geen schending van het vertrouwensbeginsel.