juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Luchtvaart
0 subrubrieken 22 rechtstreekse arresten 22 arresten in totaalRechtspunten
53Arrest n° 235.413
Verzoeker COLENBIE e.a.Luidens artikel 2, § 2, van het KB van 14 september 1994 'tot vaststelling van de vliegverkeersregelen' dat ten tijde van de bestreden besluiten van kracht was, worden de ATS-routes, dit zijn bepaalde routes bestemd om de nodige kanalisering van het verkeer te waarborgen teneinde toe te laten de luchtverkeersdienstverlening te verzekeren vastgesteld bij besluit van de minister belast met het Bestuur van de Luchtvaart of door de directeur-generaal van het Bestuur van de Luchtvaart. Dit besluit of die instructie heeft een gebiedend karakter en moet worden gevolgd door Belgocontrol. Hieruit volgt dat een instructie van de minister van Mobiliteit over een vluchtroute rechtsgevolgen sorteert. Het vaststellen van vluchtroutes bij besluit van de staatssecretaris voor Mobiliteit is bijgevolg van verordenende aard en voor (...)…Arrest n° 220.951
Verzoeker GHYLLEBERTDe verz. p. heeft een aanvraag ingediend tot het verkrijgen van een tijdelijke toelating voor het overvliegen van het Belgisch grondgebied met de hem toebehorende in Frankrijk ingeschreven autogiro. Een dergelijke toelating kan slechts verleend worden wanneer de bewuste autogiro beantwoordt aan de vereisten van artikel 3 van het koninklijk besluit van 16 maart 2009. Te dezen wordt verzoekers aanvraag geweigerd omdat de vigerende algemene principes van de Belgische luchtvaartreglementering het gebruik van de autogiro niet toelaten waardoor niet voldaan is aan artikel 3, 1°, van het koninklijk besluit van 16 maart 2009. Evenwel verduidelijkt noch de bestreden beslissing, noch het administratief dossier over welke vigerende algemene principes het gaat. Daarenboven is het ook volstrekt onduidelijk waarom die vigerende (...)…Arrest n° 216.751
Verzoeker STROOBANTSDe bestreden beslissing is een administratieve maatregel met het oog op het verzekeren van de luchtvaartveiligheid. De maatregel is er immers op gericht om een vergunninghouder, van wie wordt vermoed dat hij de luchtvaartreglementering niet meer beheerst wegens het niet naleven van de reglementering, te onderwerpen aan een controle wat zijn kennis van de reglementering betreft. Een dergelijke administratieve maatregel is geen straf in de zin van artikel 2 van het Strafwetboek, noch in de zin van artikel 6 van het EVRM, aangezien enkel de veiligheid van het luchtverkeer wordt beoogd en de maatregel evenredig is met het beoogde doel, mede gelet op de maximale duur. Bijgevolg kan de schending van het strafrechtelijk legaliteitsbeginsel niet dienstig worden aangevoerd. Evenmin kan het beginsel non bis in idem worden (...)…Arrest n° 216.368
Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONUit artikel 33 van de Grondwet volgt dat de administratieve overheid slechts over die bevoegdheid beschikt die haar door de Grondwet en door de wet, het decreet of de ordonnantie is toegewezen, bevoegdheid die zij moet uitoefenen op de wijze die door de Grondwet en de wet, het decreet of de ordonnantie is voorgeschreven. Wanneer aan een administratief orgaan een bevoegdheid wordt toegewezen, en in het algemeen belang een functie wordt georganiseerd, schendt dit bestuursorgaan de bevoegdheidsregeling zo het deze toegewezen bevoegdheid delegeert of subdelegeert, tenzij wanneer het gaat om detailmaatregelen van bijkomstig belang. In casu kan artikel 5 van de wet van 27 juni 1937 houdende herziening van de wet van 16 november 1919, betreffende de regeling der luchtvaart, niet worden beschouwd als een uitdrukkelijke (...)…Arrest n° 216.368
Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONDe aangevoerde rechtsgrond van artikel 52 van het koninklijk besluit van 15 maart 1954 tot regeling van de luchtvaart, volstaat niet voor het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen van de bestreden circulaire, die betrekking hebben op de regeling van vlieg- en diensttijdbeperkingen en rusttijden voor de bemanningsleden in de burgerluchtvaart. Dergelijke bepalingen, die worden uitgevaardigd met het oog op de bescherming van het burgerluchtvaartpersoneel, kunnen niet worden gekwalificeerd als "technische exploitatiemaatregelen" in de zin van artikel 52 van voormeld koninklijk besluit. De loutere omstandigheid dat de bepalingen inzake de vlieg- en diensttijdbeperkingen en rusttijden zijn opgenomen in subdeel Q van bijlage III bij de Verordening nr. 3922/91 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en (...)…Arrest n° 216.368
Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONDe verw. p. wijst er nog op dat het Directoraat-Generaal Luchtvaart de bevoegdheid inzake het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen rechtstreeks put uit artikel 8.4 van de Verordening nr. 3922/91 en uit punt 2.1. van de OPS 1.1090 zoals vermeld in bijlage III, onderdeel Q bij die Verordening. De beide voormelde bepalingen blijken de bevoegdheid voor het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen respectievelijk toe te schrijven aan, enerzijds, "de lidstaat" en anderzijds "de autoriteit". De implementatie, uitvoering en aanvulling van Europese regelgeving door de lidstaten wordt waargenomen op grond van de regels van het eigen constitutionele bestel, en dus met inachtname van de geldende bevoegdheidsregels en de voorgeschreven pleegvormen. In die zin wordt in de Verordening dan ook verwezen naar "de lidstaat", wat (...)…Arrest n° 216.368
Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONHet begrip autoriteit wordt in artikel 2, i) van de Verordening nr. 3922/91 gedefinieerd als "de bevoegde autoriteit die de vergunning tot vluchtuitvoering (VTV) heeft verleend". De verw. p. poneert, zonder enige verwijzing naar wettelijke of reglementaire bepalingen, dat het Directoraat-Generaal Luchtvaart als Belgische burgerluchtvaartautoriteit dient te worden beschouwd. In dit verband wordt gewezen op het koninklijk besluit van 15 maart 1954, dat de bevoegdheid tot het inschrijven van luchtvaartuigen, het uitreiken van het bewijs van luchtwaardigheid, het uitreiken van vergunningen voor personeel en de toelating tot exploitatie van geregelde luchtvaartdiensten telkens toekent aan "de minister die met het bestuur der luchtvaart is belast of zijn gemachtigde". Daarenboven blijkt de bevoegdheid tot het vaststellen van (...)…Arrest n° 198.860
Verzoeker WEYNS e.a.In het arrest 187.998 van 17 november 2008 van de algemene vergadering heeft de RvS geoordeeld dat voor de toepassing van het KB van 15 september 1994 (tot vaststelling van de vliegverkeersregelen) een "baan" valt onder "ATS-route", en dat aangezien de ATS-routes worden vastgelegd "bij beslissing van de Minister belast met het bestuur van de luchtvaart of door de directeur-generaal van het Bestuur van de Luchtvaart", een instructie van de minister van Mobiliteit over het preferentieel baangebruik rechtsgevolgen sorteert. Dit impliceert ook dat de Ministerraad terzake niet bevoegd is, zodat diens opdracht aan de staatssecretaris om Belgocontrol te instrueren inzake het preferentieel baangebruik, niet meer is dan een onderdeel van een politiek akkoord, dat geen rechtsgevolgen heeft, zolang de bevoegde staatssecretaris of (...)…Arrest n° 198.860
Verzoeker WEYNS e.a.De vergelijking van het werkelijke baangebruik in de perioden 31 januari tot 13 maart in respectievelijk 2008 en 2009 is niet dienstig om te besluiten dat de verz. partijen geen belang hebben bij hun beroep, nu dat werkelijk baangebruik een conjunctureel gegeven is en niet zomaar volgt uit de aangevochten structurele regeling.Arrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Het middel gaat ervan uit dat het gebruik van baan 02/20 tot aan de eerste bestreden beslissing over het preferentieel baangebruik uitzonderlijk was. Uit de feitelijke gegevens, die niet door de verz. partijen betwist worden, blijkt dat baan 20 intrinsiek geschikt is om gebruikt te worden als baan voor het opstijgen en dat die baan ook effectief deel uitmaakte van het preferentieel baangebruik, zij het dat ze omwille van de beperkte capaciteit minder gebruikt werd dan de banen 25R en 25L. In die omstandigheden kan moeilijk worden voorgehouden dat het gebruik van baan 20 uitzonderlijk is, in die zin dat het invoeren van een intenser gebruik van die baan alleen maar door dwingende redenen verantwoord zou kunnen worden. Het middel mist feitelijke grondslag.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.De keuze tussen het concentratiemodel en het spreidingsmodel is een zaak van opportuniteit. Het staat niet aan de RvS om zich te mengen in de keuze die de verw. partij heeft gemaakt, tenzij deze kennelijk onredelijk zou zijn. De enkele omstandigheid dat de verw. partij heeft gekozen voor een ander systeem dan gewenst door de verzoekers om te komen tot een billijke spreiding van de hinder, heeft nog niet tot gevolg dat de bestreden beslissing inzake het preferentieel baangebruik kennelijk onredelijk is.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Met de twee bestreden beslissingen (inzake het preferentieel baangebruik en inzake vliegprocedures) heeft de verw. partij getracht een regeling te treffen die leidt tot een meer billijke spreiding van de geluidshinder, voor zover zulks verenigbaar is met de eisen van capaciteit en veiligheid. Dat sommige inwoners daarbij meer hinder ondervinden dan voorheen, is een normaal uitvloeisel van de optie om de hinder over de verschillende zones te spreiden. Dit gevolg van de bestreden beslissingen toont op zich niet aan dat de beslissing strijdig is met het oogmerk dat de verw. partij nastreeft.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.In milieuzaken kan de verantwoordelijkheid van de overheid vanuit een dubbel oogpunt bekeken worden: ze kan rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de hinder door deze te veroorzaken, maar ze kan ook nalaten de rechten van de burgers behoorlijk te beschermen. In het laatste geval wordt rekening gehouden met de in het middel ingeroepen standstill-verplichting. Zoals het GwH reeds in meerdere arresten heeft gesteld, staat het standstill-beginsel eraan in de weg dat de bevoegde overheid het beschermingsniveau dat wordt geboden door de toepassing van de regelgeving in aanzienlijke mate vermindert, zonder dat er daarvoor redenen zijn die verband houden met het algemeen belang. De opvatting van de verz. partijen dat er slechts een vermindering van het beschermingsniveau kan zijn als er daarvoor dwingende redenen zijn, vindt (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Het doel dat met de bestreden instructies inzake het preferentieel baangebruik en vluchtprocedures wordt nagestreefd, wordt in die instructies expliciet verwoord, met name te antwoorden op de bezwaren die de RvS heeft uiteengezet in zijn arrest nr. 126.669 van 19 december 2003 tegen de wijze waarop de beslissing van de Ministerraad van 3 december 2003 tot stand is gekomen. Uit dat antwoord blijkt dat gestreefd wordt naar een spreiding van de hinder. Dit betreft een beleidskeuze waarover de RvS zich niet heeft uit te spreken. Het volstaat te dezen vast te stellen dat die beleidskeuze op zich niet kennelijk onredelijk is.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.De verw. partij betwist het belang van de verz. partijen omdat deze er ‘onweerlegbaar' naar zouden streven terug te keren naar een vorige toestand, die onwettig werd verklaard door het Hof van Beroep van Brussel in zijn arrest van 17 maart 2005. Dit kan echter niet worden afgeleid uit hun vordering. Ze stellen immers dat zij nog meer dan voorheen gediscrimineerd worden, hetgeen niet onweerlegbaar betekent dat zij streven om naar een vorige toestand terug te keren, maar integendeel, dat zij streven naar een andere regeling. Evenmin beogen zij hiermee het gezag van gewijsde van het arrest aan te vechten. Een eventuele vernietiging van de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag, betekent trouwens niet automatisch een terugkeer naar een vorige toestand.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.De eerste vier verz. partijen zijn inwoners van de zogenaamde Noordrand. Zij zetten uiteen dat zij ten gevolge van de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag rechtstreekse schade en hinder ondervinden. Zij maken in het bijzonder melding van de gevolgen van de bestreden beslissing op hun gezondheid. Ze wonen in de omgeving van de luchthaven. Op grond van de door hen meegedeelde gegevens kan in redelijkheid niet worden betwist dat zij hinder ondervinden van het luchtverkeer van en naar de luchthaven. Een regeling die een wijziging aanbrengt in het preferentieel baangebruik is voorts van aard gevolgen te hebben voor de omvang en de frequentie van de hinder die de verz. partijen voortaan zullen ondergaan. Aan de wettigheid van dit belang wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat een eventuele vernietiging (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Wanneer een v.z.w. die niet haar persoonlijk belang aanvoert, voor de RvS optreedt, is vereist dat haar maatschappelijk doel van bijzondere aard is en, derhalve, onderscheiden van het algemeen belang, dat zij een collectief belang nastreeft, dat haar maatschappelijk doel door de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag kan geraakt worden en dat niet blijkt dat dit maatschappelijk doel niet of niet meer werkelijk wordt nagestreefd. De vijfde verz. partij heeft haar statuten niet neergelegd, hoewel zij in het auditoraatsverslag daartoe uitdrukkelijke werd uitgenodigd. De RvS stelt evenwel vast dat de verz. partij in het verzoekschrift tot nietigverklaring de statutaire bepaling in verband met haar doel letterlijk heeft aangehaald. In de gegeven omstandigheden is de RvS van oordeel dat hij hierop kan steunen (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Ambtshalve wordt de vraag opgeworpen naar de incidentie op het belang van latere beslissingen, ten gevolge van latere arresten van de RvS en het Hof van Beroep, met inbegrip van de wekelijkse noodinstructies. De latere instructies van algemene aard maken het voorwerp uit van beroepen bij de RvS die nog steeds aanhangig zijn. De latere noodinstructies zijn van louter tijdelijke aard en kunnen niet geacht worden in de plaats te treden van de thans bestreden beslissing met betrekking tot het preferentieel baangebruik op zaterdag of enige andere instructie van algemene aard. De verz. p. behouden hun belang.Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Uit het verloop van de regelingen inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag, vanaf de instructie van 28 februari 2004 tot aan de bestreden beslissing van 16 juni 2005, blijkt dat de verw. partij ervan is uitgegaan dat zij, ingevolgde technische redenen en rechterlijke uitspraken, over steeds minder mogelijkheden beschikte, om uiteindelijk over geen andere mogelijkheid meer te beschikken dan die waarop zij in de bestreden beslissing is uitgekomen, te weten terugvallen op de laatste beslissing die niet het voorwerp uitmaakt van een rechterlijke maatregel tot schorsing of vernietiging. Die redenering steunt op een aantal feitelijke beoordelingen. Het staat aan de RvS om na te gaan of die beoordeling in rechte en in feite aanvaardbaar zijn, in het bijzonder of ze niet kennelijk onredelijk zijn. De verw. partij gaat er (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998
Verzoeker COOMANS e.a.Door de opeenvolgende rechterlijke uitspraken die de verdere uitvoering van onderdelen van het in bestreden beslissingen in de eerste samengevoegde zaak vervatte spreidingsplan onmogelijk maakten, kon de bestreden beslissing in de tweede samengevoegde zaak inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag niet meer ten volle aan de bedoeling een evenwichtige verdeling van de geluidshinder te bevorderen beantwoorden. Hieruit volgt echter niet dat besloten moet worden dat de bestreden beslissing niet strookt met het doel dat ermee wordt nagestreefd.Algemene vergadering