juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Commerciële communicatie
0 subrubrieken 3 rechtstreekse arresten 3 arresten in totaalRechtspunten
9Arrest n° 263.823
Verzoeker NV PLAY MEDIADe VRM heeft op grond van artikel 218, § 1, van het mediadecreet als missie de handhaving van de mediaregelgeving binnen de Vlaamse Gemeenschap. Bij het toezicht op de naleving van de bepalingen van het mediadecreet zet de VRM zich wat de redactionele verantwoordelijkheid betreft, niet in de plaats van de omroeporganisatie, maar wordt een beoordeling gemaakt waarbij rekening wordt gehouden met de feiten en elementen eigen aan het bij hem voorliggende dossier. Bij de beoordeling of er in de onderzochte uitzending sprake is van beïnvloeding door de sponsor waardoor de verantwoordelijkheid en de redactionele onafhankelijkheid van de omroeporganisatie worden aangetast, beschikt de VRM over een discretionaire beoordelingsbevoegdheid, waarbij het niet aan de Raad van State toevalt om zijn oordeel hierover in de plaats van dat (...)…Arrest n° 263.823
Verzoeker NV PLAY MEDIAHet middel is gericht tegen de motivering onder punt 23 van de bestreden beslissing die de regulator doet besluiten dat het programma productplaatsing bevat die niet voldoet aan de voorwaarde, opgelegd bij artikel 100, § 1, 2°, van het mediadecreet. Artikel 2, 30°, van het mediadecreet definieert het begrip ‘productplaatsing’. Artikel 100, § 1, 2°, van het mediadecreet legt de volgende voorwaarde vast waaraan de programma’s met productplaatsing moet voldoen. Rechtstreeks aansporen tot aankoop of huur vereist niet dat het programma een expliciete, woordelijke aansporing tot aankoop bevat. Een dergelijke rechtstreekse aansporing mag worden afgeleid uit het geheel van elementen waaruit het programma is opgebouwd. De VRM moet op basis van concrete elementen van het dossier en de uitzending onderbouwen waarom volgens hem (...)…Arrest n° 263.823
Verzoeker NV PLAY MEDIADe vraag die dient te worden beantwoord is of er sprake is van specifiek aanprijzen van het product. Uit de motieven van de bestreden beslissing blijkt dat de regulator “in dit geval” niet enkel “de loutere link tussen de sponsorboodschap en het gebruik van hetzelfde product” in aanmerking neemt om te besluiten tot het rechtstreeks aansporen tot aankoop van dat product. De VRM houdt ook rekening met bijkomende, concrete elementen uit de uitzending. Of de link tussen de sponsorboodschap en het gebruik van het product in het programma op zich zou volstaan, hoeft de Raad bijgevolg niet te onderzoeken. Wat volgens de verwerende partij de specifieke aanprijzingen zijn, staat te lezen onder punt 9 van de bestreden beslissing. Gelet op de sponsorvermelding, het gebruik van de Philips-airfryers en de aangeprezen eigenschappen (...)…Arrest n° 263.823
Verzoeker NV PLAY MEDIAHet middel is gericht tegen de motivering onder punt 24 van de bestreden beslissing die de regulator doet besluiten dat het programma productplaatsing bevat die niet voldoet aan de voorwaarde, opgelegd bij artikel 100, § 1, 3°, van het mediadecreet. De beoordeling of het product in concreto overmatige aandacht krijgt, valt toe aan de VRM en betreft een discretionaire beoordelingsbevoegheid. Verzoekster reduceert de beoordeling door de VRM ten onrechte tot de vaststelling dat het product doorheen het programma in beeld komt, zonder te motiveren waarom dit overmatig was. De beslissing houdt immers rekening met “de gehele integratie van het toestel in de kookopdracht, de veelvuldige keren dat het toestel besproken wordt en het bijna voortdurend en prominent in beeld komen tijdens de hele 17 minuten durende uitvoering van de (...)…Arrest n° 238.642
Verzoeker NV MEDIALAANDe strikte scheiding tussen redactionele inhoud en commerciële boodschappen is één van de essentiële uitgangspunten van de Vlaamse en de Europese mediaregelgeving en beoogt een doelstelling van algemeen belang. Er moet niet worden bewezen dat bij kijkers effectief verwarring ontstaat. Het scheidings- en herkenbaarheidsbeginsel beoogt net verwarring bij kijkers te vermijden, en om een schending van art. 79 van het mediadecreet vast te stellen volstaat het dus indien zulk risico aannemelijk wordt geacht. De verw.p. dient te onderzoeken of er bij de vastgestelde feiten een 'voldoende' of 'onvoldoende' scheiding is en aldus al dan niet verwarring vermeden is. In casu ontkracht verzoekster niet dat uit de zeer korte duur van de beginbumpers reeds mag worden afgeleid dat een dergelijke korte vertoning niet tot een duidelijke (...)…Arrest n° 238.642
Verzoeker NV MEDIALAANTussen partijen is er geen onenigheid dat de verweving van een bumper met de erop volgende reclamespots niet op algemene wijze verboden is door art. 79 van het mediadecreet. Die vaststelling staat reeds met zoveel woorden te lezen in de BB. Ook de RvS kan zulk verbod in dit artikel niet lezen. Hierdoor vervalt de noodzaak om een prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie die uitgaat van de tegenovergestelde opvatting.Arrest n° 238.642
Verzoeker NV MEDIALAANDe verweving van een bumper met de erop volgende reclamespots is niet op algemene wijze verboden door artikel 79 van het mediadecreet. De verw.p. zal steeds een onderzoek in concreto moeten uitvoeren en zij dient de reclamespots rechtstreeks te toetsen aan art. 79, § 1, van het mediadecreet. De akoestische en optische verweving van een zeer korte beginbumper met het reclameblok, in het bijzonder met elementen die refereren aan de herkenbaarheid van het product in de eerste positie van het erop volgende reclameblok, kan evident op gespannen voet staan met de eis van herkenbare afscheiding van reclame zoals neergelegd in art. 79, § 1, van het mediadecreet. Dat voor de verweving een afzonderlijke inbreuk is vastgesteld en ook een afzonderlijke geldboete is opgelegd, doet niets eraan af dat de VRM de bedoelde verweving heeft (...)…Arrest n° 229.281
Verzoeker SBS BELGIUMWat de concrete vraag betreft of de betrokken spot al dan niet als een reclamespot moet worden bestempeld, moet worden opgemerkt dat het niet aan de Raad van State toevalt om zich bij de beoordeling van dit feitelijk gegeven in de plaats te stellen van de bevoegde overheid. In de uitoefening van zijn wettigheidstoezicht is de Raad van State enkel bevoegd om na te gaan of de verwerende partij - die overeenkomstig artikel 218, § 1, van het mediadecreet als missie heeft om te zorgen voor de handhaving van de mediaregelgeving binnen de Vlaamse Gemeenschap - bij de beoordeling is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. Op grond van de haar voorliggende gegevens, zoals die aangehaald worden in de bestreden (...)…Arrest n° 229.281
Verzoeker SBS BELGIUMOvereenkomstig de definities van artikel 2 van het mediadecreet wordt bij sponsoring een bijdrage geleverd aan de financiering van welbepaalde omroepdiensten of programma's met als doel de associatie van (het product van) de sponsor met deze omroepdiensten of programma's. Sponsoring draait dus in wezen om het nastreven van merkbekendheid. Bij reclame wordt tegen betaling of een soortgelijke vergoeding een reclameboodschap uitgezonden ter bevordering van de levering tegen betaling van goederen of diensten. Indien de uitgezonden boodschap strekt tot de bevordering van de verkoop is er bijgevolg sprake van reclame. Uit de aangehaalde parlementaire voorbereiding blijkt dat niet langer wordt aangenomen dat er een vormelijk verschil bestaat tussen reclame en sponsoring. Het verschil tussen de beide vormen van commerciële (...)…