Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Wettigheid

0 subrubrieken 13 rechtstreekse arresten 13 arresten in totaal

Rechtspunten

25
Arrest n° 258.702 Verzoeker XXXXHet betoog van verzoeker waarin hij aanvoert dat in de tussenbeslissing van 24 september 2019 ten onrechte werd verwezen naar de tekst van paragraaf 359 zoals gewijzigd door het ministerieel besluit van 15 juli 2008 terwijl al zijn diagnoses en verslagen dateren van vóór 1 augustus 2008, is niet relevant. Immers, uit de bestreden beslissing blijkt afdoende dat het onderzoek naar het vervuld zijn van de reglementaire toekenningsvoorwaarden ten aanzien van de betrokken verzekerden gebeurde op grond van de relevante bepalingen uit de aldaar geciteerde paragraaf 359 van hoofdstuk IV van bijlage 1 van het koninklijk besluit van 21 december 2001, zoals van toepassing van 1 februari 2006 tot 1 augustus 2008. Verzoeker toont niet aan dat de Kamer van beroep bij de beoordeling van de tenlasteleggingen geen correcte toepassing zou (...)…Arrest n° 258.702 Verzoeker XXXXUit de bestreden beslissing blijkt dat de tenlasteleggingen zijn gesteund op de, op grond van artikel 138 van de wet 'betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen', gecoördineerd op 14 juli 1994 aan de hand van gewaarmerkte gegevens van geïntegreerde bestanden, opgemaakte lijsten. Deze lijsten bevatten, overeenkomstig voornoemd artikel, de nodige gegevens voor de volledige identificering van de verstrekkingen, van de zorgverstrekkers die deze hebben voorgeschreven, uitgevoerd of afgeleverd en van de begunstigden, waarbij de gegevens zowel verstrekkingen die in rekening werden gebracht, als deze die door de verzekering voor geneeskundige verzorging werden terugbetaald, kunnen betreffen. Na waarmerking gelden deze lijsten, overeenkomstig de laatste zinsnede van het voormeld artikel, (...)…Arrest n° 240.601 Verzoeker VERMEIRDe motivering van de Kamer van beroep desbetreffend (zie randnummer 3.2) heeft betrekking op toiletten die niet werden uitgevoerd en aangerekende prestaties waarvan niet vaststaat dat ze werden geleverd. Deze tenlastelegging is gebaseerd op de verklaringen van de patiënten. Zo wordt overwogen dat "uit de verklaringen van de patiënten (overduidelijk blijkt) dat de toiletten niet werden uitgevoerd voor de weerhouden gevallen". Verder zet de bestreden beslissing uiteen dat verzoekster zich niet kan verschuilen achter voorschriften van behandelende geneesheren waarbij ook vermeld wordt dat de afhankelijkheidsscores dienen opgemaakt te worden door de verpleegkundige zelf, om aan te tonen dat zij de verstrekkingen wel zou hebben uitgevoerd. Anders dan verzoekster dit ziet, verwijst de Kamer van beroep te dezen niet naar de (...)…Arrest n° 239.245 Verzoeker NV AQTOR e.a.De verzoekende partijen voeren in hun conclusies voor de Kamer van beroep aan dat de interpretatieregel nr. 27 verder gaat dan een eenvoudige interpretatie en dat door het wijzigen of uitbreiden van de regels van de nomenclatuur het legaliteitsbeginsel wordt geschonden. In de interpretatieregel nr. 27 wordt volgens hen een beleidskeuze gemaakt om bepaalde orthesen te vergoeden, zonder dat hiertoe een afdoende grondslag bestaat in de nomenclatuur op zich. De interpretatieregel zou aldus de nomenclatuur wijzigen. De Kamer van beroep oordeelde wel degelijk dat de interpretatieregel nr. 27 niet onwettig is, noch in strijd is met de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994 noch met nomenclatuur, en niet buiten toepassing dient te worden gelaten. Uit (...)…Arrest n° 239.245 Verzoeker NV AQTOR e.a.De Kamer van beroep oordeelt als rechter in laatste aanleg op onaantastbare wijze over de feitelijke toedracht van de zaak. Haar beoordeling dienaangaande kan door de Raad van State, optredend als cassatierechter, niet worden overgedaan. Uit de motieven van de bestreden beslissing blijkt dat de invulling van de bewijslast teruggaat op de materiële feiten die in die beslissing worden omschreven en door de verzoekende partijen niet worden weerlegd. De DGEC en in navolging de Kamer van eerste aanleg en de Kamer van beroep mogen zich, met inachtneming van het recht op tegenspraak, baseren op feitelijke vermoedens en een onbekend feit afleiden uit één of meer gekende feiten, voor zover deze feiten vaststaan en de afgeleide vermoedens overeenkomstig artikel 1353 van het Burgerlijk Wetboek gewichtig, precies en met elkaar (...)…Arrest n° 228.245 Verzoeker JANSSENBij de beoordeling van het rechtszekerheids- en legaliteitsbeginsel moet voor ogen worden gehouden dat de nomenclatuur gericht is tot personen die beroepsmatig handelen en over goede informatie beschikken of kunnen beschikken ten aanzien van het geoorloofd karakter van de aanrekening van hun prestaties aan de ziekteverzekering. Een gespecialiseerd arts - zoals verzoeker - moet redelijkerwijze worden geacht te weten wat in deze onder "soortgelijke techniek" moet worden verstaan.Arrest n° 228.245 Verzoeker JANSSENArtikel 142, § 1, eerste lid, 2°, van de ZIV-wet legt de terugbetaling op "van de waarde van de verstrekkingen die ten onrechte aan de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging ten laste werden gelegd" en is dus ruim opgesteld. Niet vereist is dat de verstrekkingen door de betreffende zorgverlener moeten zijn verricht of aangerekend.Arrest n° 227.581 Verzoeker SOLIDARITEIT VOOR HET GEZIN e.a.In beginsel kan de rechter, in andere dan strafrechtelijke zaken, de overschrijding van de redelijke termijn niet sanctioneren door de omvang van de veroordeling van de verweerder te verminderen. Wanneer de bodemrechter op onaantastbare wijze heeft vastgesteld dat de duur van de procedure de mogelijkheid van de verzoekende partijen tot bewijsvoering en tot verdediging niet heeft beïnvloed en de terugvordering binnen de wettelijke verjaringstermijn gebeurde, kan hij dan ook wettig oordelen dat een eventuele overschrijding van de redelijke termijn geen gevolgen heeft wat de terugvordering van de ten onrechte geïnde prestaties betreft.Arrest n° 226.568 Verzoeker DERUYTERDe verzoekster werd enkel veroordeeld tot de terugbetaling van de waarde van de ten onrechte aangerekende verstrekkingen. De Kamer van beroep heeft overeenkomstig de toen geldende bepalingen terzake geen beoordelingsbevoegdheid, maar is verplicht de zorgverlener te veroordelen tot terugbetaling van de waarde van de betrokken verstrekkingen wanneer hij aan de verzekering voor geneeskundige verzorging niet uitgevoerde verstrekkingen heeft aangerekend of de aangerekende verstrekkingen niet overeenstemmen met de gecoördineerde ZIV-wet of haar uitvoeringsbesluiten.Arrest n° 226.567 Verzoeker DE JAEGEROverconsumptie dient te worden geëvalueerd op basis van indicatoren van manifeste afwijking die gedefinieerd zijn door de Nationale Raad voor Kwaliteitspromotie of, bij gebrek aan deze indicatoren, op basis van de praktijk van normaal voorzichtige en toegewijde zorgverleners in gelijkaardige omstandigheden. In casu wordt de verzoeker veroordeeld omdat er voldoende overeenstemmende elementen zijn waaruit blijkt dat hij overbodige verstrekkingen heeft uitgevoerd. Dit wordt afgeleid uit het ontbreken van enige medische verantwoording in de in aanmerking genomen gevallen. De omstandigheid dat uit een bepaalde studie niet het profiel van een normaal voorzichtige en toegewijde huisarts kan worden afgeleid, is te dezen zonder invloed. De overige in aanmerking genomen elementen doen er immers voldoende van blijken dat het (...)…Arrest n° 225.972 Verzoeker UNIVERSITAIR ZIEKENHUIS ANTWERPENArtikel 71bis, § 2, van de ZIV-wet machtigt de Koning om te voorzien in een tegemoetkoming in de kosten voor acute hemodialyses, verricht in erkende centra voor chronische hemodialyse, maar legt daartoe geen verplichting op. In § 2 van artikel 1, van het koninklijk besluit van 23 juni 2003 wordt gepreciseerd dat het gaat om een rechthebbende die een chronische hemodialyse ondergaat en om een tegemoetkoming voor deze chronische hemodialyse. Daaruit volgt dat de regelgever de toepassingssfeer van de tegemoetkoming wenste te beperken tot chronische hemodialyses, met uitsluiting van acute hemodialyses.Arrest n° 225.972 Verzoeker UNIVERSITAIR ZIEKENHUIS ANTWERPENDe terugbetaling van de waarde van de niet uitgevoerde en de niet met de ZIV-wet of haar uitvoeringsbesluiten overeenstemmende verstrekkingen op grond van het toenmalige artikel 141, § 5, laatste lid, van de gecoördineerde ZIV-wet is geen straf, maar een herstelmaatregel. De rechtswaarborgen die gelden voor strafvervolgingen in de zin van de artikelen 6 van het EVRM en 14 van het BUPO zijn bijgevolg te dezen voor de Kamer van beroep niet van toepassing.Arrest n° 225.972 Verzoeker UNIVERSITAIR ZIEKENHUIS ANTWERPENDe terugvordering van de waarde van de niet uitgevoerde en de niet met de ZIV-wet of haar uitvoeringsbesluiten overeenstemmende verstrekkingen op grond van het toenmalige artikel 141, § 5, laatste lid, van de gecoördineerde ZIV-wet kan niet worden gelijkgesteld met een onteigening in de zin van artikel 16 van de Grondwet. Ook artikel 1 van het Eerste Aanvullend Protocol bij het EVRM verhindert niet dat de overheid terugvordert wat zij onverschuldigd betaald heeft.Arrest n° 225.972 Verzoeker UNIVERSITAIR ZIEKENHUIS ANTWERPENVoor de Kamer van beroep wees de verzoekende partij er op dat conform de overgangsbepaling vervat in artikel 112 van de wet van 13 december 2006 enkel inbreuken die tot de bevoegdheid van de DGEC behoren krachtens artikel 139, 2° en 3° en die gepleegd werden voor 15 mei 2007 aan het oordeel van de Kamer van eerste aanleg onderworpen worden. De Kamer van beroep heeft deze exceptie terecht afgewezen door er op te wijzen dat de huidige verwerende partij in haar verzoekschrift heeft vermeld dat zij optrad binnen het kader van artikel 139, tweede lid, 6°, omdat deze wet sinds 15 mei 2007 van toepassing was en zij uiteraard de vigerende wet moest toepassen. De onwettigheid van dit oordeel wordt niet aangetoond.Arrest n° 223.485 Verzoeker DERUYTTERDe bestreden beslissing legt de verzoeker geen administratieve geldboete op voor diens tekortkomingen, maar veroordeelt hem enkel tot de terugbetaling van de waarde van de verstrekkingen. Op een dergelijke herstelmaatregel is het legaliteitsbeginsel in strafzaken niet van toepassing.Arrest n° 223.485 Verzoeker DERUYTTERHet legaliteitsbeginsel in strafzaken verbiedt niet dat de regels door rechterlijke interpretatie worden verduidelijkt van geval tot geval, op voorwaarde dat het resultaat samenhangend is met de essentie van de inbreuk en het redelijk voorzienbaar is. De vaststelling dat het begrip "opereerstreek" niet nader wordt omschreven betekent niet dat dit begrip onduidelijk zou zijn. Om de inhoud van dit begrip te bepalen dient men zich te richten naar de gangbare betekenis ervan. Voorts mag rekening worden gehouden met de bijzondere hoedanigheid of functie van de personen op wie de nomenclatuur toepasselijk is, zodat een normaal zorgvuldige neurochirurg geacht wordt op voldoende precieze wijze te weten wat er, binnen zijn vakgebied, onder wordt verstaan.Arrest n° 222.509 Verzoeker VERBEKEArtikel 153 van de ZIV-wet bepaalt dat de beslissingen van de adviserend geneesheren bindend zijn voor de verzekeringsinstellingen. Er wordt dus niet gesteld dat deze beslissingen ook voor het RIZIV of de zorgverlener bindend zijn.Arrest n° 222.509 Verzoeker VERBEKEDe verzoeker stelt het ten onrechte voor alsof het toezicht op de naleving van de reglementering uitsluitend aan de adviserend geneesheren zou zijn opgedragen. De door hem aangehaalde bepalingen vormen geen beletsel voor de controleorganen van het RIZIV om op te treden tegen verpleegkundigen die de ZIV-reglementering verkeerd hebben toegepast. De DGEC heeft overeenkomstig artikel 139, 3°, van de ZIV-wet de bevoegdheid om de verstrekkingen voor geneeskundige verzorging te controleren op het gebied van realiteit en conformiteit met de wet en haar uitvoeringsbesluiten. Er wordt hierbij geen uitzondering gemaakt voor de gevallen al gecontroleerd door een adviserend geneesheer. De rol van de adviserend geneesheer van de verzekeringsinstelling staat volledig los van de rol van de inspecteur van de DGEC.Arrest n° 222.509 Verzoeker VERBEKEDe omstandigheid dat de adviserend geneesheer zijn goedkeuring geeft, heeft geen weerslag op de verantwoordelijkheid van de verpleegkundige voor de toepassing van de ZIV-reglementering. Het ontslaat de verpleegkundige geenszins van zijn verplichting om prestaties slechts aan te rekenen indien aan de in de nomenclatuur gestelde voorwaarden is voldaan. Uit deze goedkeuring kan niet worden afgeleid dat de nomenclatuur correct zou zijn toegepast door de verpleegkundige.Arrest n° 220.644 Verzoeker COUCKEInzake de maatregel waarbij de terugbetaling van ten onrechte aangerekende verstrekkingen wordt opgelegd, is het niet relevant dat de verzoeker zelf geen bedragen heeft ontvangen naar aanleiding van zijn voorschrijfgedrag. Uit artikel 141, § 5, tweede lid, b), van de ZIV-wet zoals het toentertijd van toepassing was, blijkt immers dat die bepaling betrekking had op de aangerekende verstrekkingen gezien vanuit het standpunt van de ziekteverzekering, niet vanuit het standpunt van de zorgverlener.