Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Louter vormvereiste

0 subrubrieken 15 rechtstreekse arresten 15 arresten in totaal

Rechtspunten

16
Arrest n° 262.215 Verzoeker XXXXEen middel waarin als motiveringstekort een gebrek aan antwoord op de aan de eerste rechter voorgelegde argumentatie wordt opgeworpen, is niet ontvankelijk wanneer het nalaat te vermelden op welke argumenten niet werd geantwoord. Door louter op algemene wijze te poneren dat zij ter terechtzitting hebben verwezen naar de inhoud van hun verzoekschrift en alle onderdelen van hun middelen die niet beantwoord werden, zonder verder te concretiseren welke argumentatie onbeantwoord is gebleven, tonen de verzoekende partijen geen schending aan van de jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste.Arrest n° 260.849 Verzoeker XXXXDe kritiek van verzoekster dat de motivering van het bestreden arrest “niet pertinent” of “ondeugdelijk” is, houdt geen verband met de jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste.Arrest n° 260.109 Verzoeker XXXXAnders dan verzoekster voorhoudt, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wel degelijk haar kritiek beantwoord dat de aanvankelijk bestreden beslissing niet werd genomen in de vorm van een “bijlage 20”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt dat onder de weigering van erkenning van een verblijfsrecht elke beslissing dient te worden begrepen tot afwijzing van een aanvraag om gezinshereniging, ongeacht de benaming ervan, en dat de aanvankelijk bestreden beslissing dus dient te worden beschouwd als een beslissing waarmee de verwerende partij het recht op verblijf niet erkent. Hij wijst er vervolgens op dat voor het nemen van een dergelijke beslissing normaliter, conform artikel 52, laatste lid van het vreemdelingenbesluit, een “bijlage 20” dient te worden gebruikt, doch dat dit slechts de vormgeving betreft (...)…Arrest n° 260.109 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geeft duidelijk aan waarom hij uit het arrest “HvJ 17 september 2020, JZ, C-806/18” niet afleidt dat bij de beoordeling van verzoeksters aanvraag tot gezinshereniging geen rekening zou kunnen worden gehouden met een aan haar opgelegd inreisverbod alvorens zij het grondgebied van de lidstaten van de Unie heeft verlaten. Verzoekster toont wat dat betreft geen schending aan van de jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste.Arrest n° 259.254 Verzoeker XXXXWaar verzoeker poneert dat de motivering in het bestreden arrest “niet afdoende” is, dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen “zijn standpunt naar behoren [moet] motiveren” en de motivering “veel te beknopt [is] in het licht van de argumenten die door verzoeker zijn aangevoerd”, houdt zijn kritiek geen verband met de jurisdictionele motiveringsplicht, die enkel een vormvereiste is.Arrest n° 259.253 Verzoeker XXXXDe kritiek dat “[i]n tegenstelling tot wat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen motiveert, […] artikelen 21 en 23 Vw geen (afdoende) rechtsgronden” zijn voor de aanvankelijk bestreden beslissing of dat de motivering van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de wil van de wetgever tegenspreekt, houdt geen verband met de jurisdictionele motiveringsplicht, die een vormvereiste is.Arrest n° 258.769 Verzoeker XXXXDe bij artikel 149 van de Grondwet aan de rechter en bij artikel 39/65 van de vreemdelingenwet aan de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen opgelegde verplichting om zijn rechterlijke uitspraak te motiveren, heeft het karakter van een vormvereiste met beperkte draagwijdte.Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geeft in het bestreden arrest duidelijk weer op welke gronden hij besluit dat de aanvankelijk bestreden beslissing tijdig is genomen en dat verzoeker geen belang heeft bij zijn betoog dat die beslissing werd genomen buiten de in artikel 42, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet voorziene termijn. Minstens toont verzoeker niet aan in welke mate deze motivering niet zou volstaan als antwoord op zijn voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aangevoerde kritiek. In de mate dat verzoeker de gegeven motivering “foutief, niet pertinent” en in strijd met artikel 42 van de vreemdelingenwet en artikel 52 van het vreemdelingenbesluit acht, betwist hij die motieven inhoudelijk, hetgeen geen verband houdt met de jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste.Arrest n° 247.049 Verzoeker XXXXVerzoeker betwist uitsluitend de juistheid van de in het bestreden arrest weergegeven motieven, meer bepaald of artikel 9ter van de vreemdelingenwet daarmee al dan niet wordt geschonden. Deze kritiek houdt echter geen verband met de in artikel 149 van de Grondwet vervatte jurisdictionele motiveringsplicht, die enkel een vormvereiste is.Arrest n° 234.426 Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest worden de verschillende door verzoekster aangehaalde bronnen telkens getoetst aan de specifieke informatie van het commissariaat-generaal, inzonderheid wat de daling van de prevalentie van vrouwelijke genitale verminking in Guinee betreft. Waar verzoekster een gebrekkige motivering meent vast te stellen omdat de RvV het rapport van het NIS in Guinee verkeerd zou hebben gelezen, volgt hieruit geen schending van de jurisdictionele motiveringsplicht vermits deze enkel een vormvereiste inhoudt.Arrest n° 230.526 Verzoeker XXXXDe door artikel 149 van de Grondwet aan de rechter en door artikel 39/65 van de vreemdelingenwet specifiek aan de RvV opgelegde verplichting om zijn rechterlijke uitspraak te motiveren heeft het karakter van een vormvereiste. Een uitspraak is gemotiveerd in de zin van de voornoemde bepalingen wanneer de rechter duidelijk en ondubbelzinnig de redenen uiteenzet die hem ertoe brengen die beslissing te nemen. Om te voldoen aan de jurisdictionele motiveringsplicht is het niet relevant of die motieven in rechte of in feite juist zijn. Wel moet de rechter expliciet of impliciet antwoorden op elke vraag, elke exceptie, elk middel en elk verweer van de partijen. In casu beantwoordt de RvV terdege de kritiek van de verzoekers als zou de graad van ernst van de aandoening wel uit het gevoegde standaard medische attest blijken.Arrest n° 220.341 Verzoeker XXXXDe stelling van de verzoekster dat de motivering in het bestreden arrest "foutief" zou zijn, staat los van de motiveringsplicht als vormvereiste voor jurisdictionele beslissingen.Arrest n° 211.847 Verzoeker XXXXVerzoekers voeren aan dat de motieven van het bestreden arrest onjuist of onwettig zijn. Zij kunnen zich daarvoor niet dienstig beroepen op artikel 149 van de Grondwet en artikel 39/65 van de vreemdelingenwet.Arrest n° 196.183 Verzoeker XXXXArtikel 39/65 van de vreemdelingenwet bepaalt dat de beslissingen van de RvV met redenen zijn omkleed. De kritiek op de motieven in het bestreden arrest betreffende de vraag of de verz.p. al dan niet ten laste van haar minderjarig kind is, is een inhoudelijke kritiek. Daaruit blijkt niet dat niet aan de motiveringsplicht als vormvereiste in de zin van voornoemde bepaling is voldaan.Beschikking n° 15.224 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geeft in het bestreden arrest aan dat volgens verzoekster de in artikel 57/6, §3, vierde lid, vreemdelingenwet bedoelde beslissingstermijn van 10 werkdagen werd overschreden, dat zodoende ook de redelijketermijneis, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel werden geschonden, dat in de beslissing van de verwerende partij geen enkele reden werd gegeven voor het niet respecteren van die termijn, dat zodoende moet worden aangenomen dat er geen geldige redenen zijn voor de overschrijding van de termijn en het nemen van de beslissing en dat verzoekster de overschrijding theoretisch toelicht. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt in het bestreden arrest dat de bedoelde beslissingstermijn van 10 werkdagen een termijn van orde is, dat de vreemdelingenwet, anders dan (...)…Beschikking n° 2.091 Verzoeker XXXOm te voldoen aan de motiveringsplicht als vormvereiste voor jurisdictionele beslissingen kon, in het licht van de eigen verklaringen van de verz.p. dat zij zich voor haar verzoek baseert op dezelfde feiten die aan de grondslag liggen van de asielaanvraag van haar echtgenoot en dat ze geen eigen, andere, persoonlijke motieven inroept, worden volstaan met de verwijzing naar het arrest van de RvV waarmee de erkenning van de status van vluchteling en de subsidiaire beschermingsstatus aan de echtgenoot van de verz.p. werd geweigerd.