juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel
0 subrubrieken 11 rechtstreekse arresten 11 arresten in totaalRechtspunten
11Arrest n° 262.216
Verzoeker XXXXWat de aangevoerde schending betreft van artikel 13 van het EVRM in combinatie met artikel 3 van het EVRM, dient vastgesteld te worden dat verzoeker een daadwerkelijk rechtsmiddel heeft gehad voor de RvV in de mate dat deze laatste bepaling inhoudelijk overeenstemt met artikel 48/3 en 48/4 van de vreemdelingenwet. Verzoeker betwist verder het bestreden arrest niet in zoverre het vaststelt dat de aanvankelijk bestreden beslissing op zich geen verwijderingsmaatregel inhoudt. Verzoeker verduidelijkt verder niet voor welke verdedigbare klacht op basis van artikel 3 van het EVRM hij geen daadwerkelijk rechtsmiddel zou hebben gehad. Artikel 13 van het EVRM in combinatie met artikel 3 van het EVRM is niet geschonden.Arrest n° 260.349
Verzoeker XXXXMet betrekking tot de door de verzoekende partijen aangevoerde schending van artikel 3 van het EVRM overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest “dat de bevoegdheid van de commissaris-generaal in deze beperkt is tot het onderzoek of zij reeds internationale bescherming genieten in een andere lidstaat van de Europese Unie en of deze bescherming nog actueel en toereikend is”. Hij overweegt verder dat “[b]ovendien […] de bestreden beslissingen (waarbij de aanvragen tot internationale bescherming van de verzoekende partijen onontvankelijk worden verklaard) op zich geen verwijderingsmaatregel in[houden]”. De verzoekende partijen vechten deze beoordeling als dusdanig niet aan in het cassatiemiddel. Zij tonen, zoals uit de beoordeling van het middel blijkt, geen schending aan van artikel 3 van het (...)…Arrest n° 259.712
Verzoeker XXXXMede in het licht van de vaststellingen betreffende de beoordeling van de door haar bijgebrachte nieuwe elementen, toont verzoekster, die een beroep met hervormingsbevoegdheid heeft ingesteld bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, er een aanvullende nota met stukken heeft ingediend en er ter terechtzitting aanwezig was met haar advocaat, niet aan dat niet zou zijn voldaan aan het in artikel 13 van het EVRM bepaalde recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel of het in artikel 47 van dat Handvest bepaalde recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht.Arrest n° 258.444
Verzoeker XXXXVerzoeker beschikt over een effectief beroep tegen de initieel bestreden beslissing tot beëindiging van zijn verblijf. In de mate dat de verwerende partij zich voor de beoordeling van het bestaan van banden met het land van verblijf of het ontbreken van banden met het land van oorsprong baseert op het door de commissaris-generaal in het kader van zijn beslissing tot intrekking van de subsidiaire beschermingsstatus voorgestelde intern vluchtalternatief (IVA), beschikt verzoeker wel degelijk over een effectief beroep tegen deze beoordeling. Uit het bestreden arrest blijkt immers dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verzoekers kritiek, in zoverre deze “kadert in het bekritiseren van het oordeel van de verwerende partij over de banden met het land van herkomst en de gevolgen van de beslissing, conform artikel 23 van de (...)…Arrest n° 252.889
Verzoeker XXXXM.b.t. de voorgehouden schending van de artikelen 3 en 13 van het EVRM antwoordt de RvV op verzoekers kritiek dat het “tot de taak van de asielinstanties [behoort] om te beoordelen of een verwijderingsbeslissing het beginsel van non-refoulement zou miskennen” op wettige wijze dat “noch de bestreden beslissing noch onderhavig arrest een verwijderingsmaatregel betreft daar de bevoegdheid van zowel de commissaris-generaal als de Raad zich in casu beperkt tot een beoordeling van verzoekers nood aan internationale bescherming in de zin van artikelen 48/3 en 48/4 van de vreemdelingenwet”. Verzoeker houdt dan wel voor dat de dienst Vreemdelingenbetwistingen “automatisch” een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten neemt, dit neemt niet weg dat het om een afzonderlijke beslissing gaat waartegen verzoeker (...)…Arrest n° 251.566
Verzoeker XXXXVerzoekster verzoekt om aan het Grondwettelijk Hof de prejudiciële vraag te stellen of artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet de artikelen 10, 11, 13 en 191 van de Grondwet schendt aangezien de annulatierechter die gevat wordt voor een beroep tegen een weigering tot verlenging van een verblijfsmachtiging op grond van artikel 13 van de vreemdelingenwet, geen ex nunc onderzoek uitvoert, terwijl de rechter in volle rechtsmacht op grond van artikel 39/2, § 1, van de vreemdelingenwet dit wel kan wanneer een verzoeker een schending aanvoert van de artikelen 2 en 3 van het EVRM. In zijn arrest nr. 186/2019 van 20 november 2019 heeft het Grondwettelijk Hof omtrent een quasi identieke prejudiciële vraag geoordeeld dat artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet geen schending inhoudt van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, (...)…Arrest n° 251.420
Verzoeker XXXXEen schending van artikel 13 van het EVRM betreffende het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel kan niet op zichzelf worden ingeroepen, maar moet steeds samen met de schending van andere door het verdrag beschermde rechten en vrijheden worden opgeworpen. Verzoeker laat echter na dit te doen.Arrest n° 250.710
Verzoeker XXXXDe schending van artikel 13 van het EVRM betreffende het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel kan niet op zichzelf worden ingeroepen, maar moet steeds samen met de schending van andere door het verdrag beschermde rechten en vrijheden worden opgeworpen. Te dezen koppelt verzoeker de schending van artikel 13 van het EVRM enkel aan de schending van artikel 3 van het EVRM. Het middel is wat deze laatste verdragsbepaling betreft echter niet-ontvankelijk bevonden (meer bepaald omdat met het bestreden arrest de erkenning als vluchteling en de toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus worden geweigerd aan verzoeker, doch er geen verwijderingsmaatregel wordt opgelegd, verzoeker bijgevolg niet op dienstige wijze een schending kan inroepen van artikel 3 van het EVRM en hij ook geen schending opwerpt van artikel 48/4, § 2, (...)…Arrest n° 233.458
Verzoeker XXXXIndien effectief een verwijderingsmaatregel wordt opgelegd, kan verzoeker die maatregel aanvechten met de rechtsmiddelen waarover hij beschikt. In de mate dat verzoeker van oordeel is dat die rechtsmiddelen niet voldoen aan de in artikel 13 van het EVRM vastgelegde vereiste van een daadwerkelijk rechtsmiddel indien hij zich wat betreft de verwijderingsmaatregel op een schending van artikel 3 van het EVRM zou willen beroepen, kan hij dan alsnog een schending van de artikelen 3 en 13 van het EVRM opwerpen. Dit is thans echter niet aan de orde vermits het bestreden arrest geen betrekking heeft op een verwijderingsmaatregel. Daarom is verzoekers verwijzing naar het arrest van het Grondwettelijk Hof nr. 1/2014 van 16 januari 2014 en de aangevoerde rechtspraak van het EVRM te dezen niet dienstig.Beschikking n° 15.042
Verzoeker XXXXDe Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf. Hij is derhalve niet bevoegd om te oordelen of de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RvV) te dezen al dan niet – gelet op “een andere zaak die volgens […] verzoeksters ‘intiem is gelinkt’ met hun eigen zaak en waarin het Europees Hof voor de Rechten van de Mens vragen zou hebben gesteld aan de verwerende partij” – “een voorzichtige houding” heeft aangenomen of moest aannemen. Hoe dan ook zijn de overwegingen in het bestreden arrest van de RvV dat “een verzoekschrift bij het EHRM geen schorsende werking heeft en er in casu bijgevolg niets aan in de weg staat dat er wordt verwezen naar voormeld arrest [nr. 243.705 van 5 november 2020], dat op dit ogenblik nog steeds gezag van gewijsde heeft” en dat “verzoeksters de (...)…Beschikking n° 10.374
Verzoeker XXXXDe uiteenzetting van de verzoekers dat hun grief genomen uit de schending van artikelen 2 en 3 van het EVRM wel degelijk verdedigbaar is, raakt de grond van de zaak terwijl de Raad van State als administratieve cassatierechter niet bevoegd is om in de beoordeling van de feiten te treden.