juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Verbod van foltering
0 subrubrieken 44 rechtstreekse arresten 44 arresten in totaalRechtspunten
56Arrest n° 267.330
Verzoeker XXXXUit het feit dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in een eerder arrest in een andere zaak een vergelijkbaar standpunt zou hebben ingenomen, kan niet worden afgeleid dat verzoekers beroep in het bestreden arrest niet deugdelijk is onderzocht, noch dat het bestreden arrest gebrekkig is gemotiveerd. Er kan dan ook evenmin uit worden afgeleid dat het bestreden arrest niet zou zijn gesteund op een grondig en nauwgezet onderzoek, zoals vereist door artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 267.327
Verzoeker XXXXVolgens verzoeker houdt de RvV in het bestreden arrest geen rekening met de concrete hypothese van terugkeer zoals vereist door artikel 3 EVRM. Het blijkt dat de RvV wel degelijk rekening houdt met het gegeven dat verzoeker zou moeten terugkeren naar een Afghanistan dat thans volledig in handen is van de taliban. In de mate dat verzoeker verwijst naar zijn betoog inzake de checkpoints, dient te worden herhaald dat het bestreden arrest er wel degelijk effectief antwoord op bevat. De RvV ontkent niet dat verzoeker de controleposten zal moeten passeren, doch hij stelt dat uit de beschikbare informatie niet blijkt dat elke Afghaan die langs een controlepost komt problemen zal ondervinden. Volgens de RvV toont verzoeker in de huidige stand van zaken niet aan dat hij over een specifiek profiel beschikt waardoor hij persoonlijk (...)…Arrest n° 266.798
Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker voorhoudt, is de RvV niet voorbijgegaan aan het risico op een schending van een onmenselijke of vernederende behandeling bij terugkeer in de zin van artikel 3 EVRM.Arrest n° 265.098
Verzoeker XXXXDe RvV komt op grond van zijn vaststellingen tot het oordeel dat noch verzoekers aangehaalde verwestering, noch de machtsovername door de taliban een nieuw element vormt dat de kans aanzienlijk groter maakt dat hij in aanmerking komt voor erkenning als vluchteling in de zin van artikel 48/3 van de vreemdelingenwet of voor subsidiaire bescherming in de zin van artikel 48/4 van dezelfde wet. Daarmee geeft de RvV impliciet maar zeker aan dat zijn vaststellingen tevens gelden ter beoordeling van het risico op onmenselijke of vernederende behandeling. Waar verzoeker meent dat de beoordeling van het risico op onmenselijk en vernederende behandeling beperkt is tot de socio-economische en humanitaire situatie, mist zijn kritiek feitelijke grondslag.Arrest n° 264.670
Verzoeker XXXXDe RvV overweegt op wettige wijze dat noch de aanvankelijk bestreden beslissing noch het bestreden arrest zelf een beslissing tot verwijdering of terugkeer inhoudt en dat een mogelijke schending van artikel 3 van het EVRM buiten de eigenheid van het huidige Belgische asielrecht valt. Hieruit kan echter niet worden afgeleid dat de RvV niet het risico op vervolging of het ondergaan van ernstige schade heeft onderzocht bij een terugkeer naar het land van herkomst. Waar verzoeker stelt dat hij geen geldige Afghaanse reisdocumenten heeft en dat gebeurlijke door de Afghaanse ambassade in Brussel afgeleverde documenten door de taliban zouden worden beschouwd als een gebrek aan loyaliteit aan de taliban, blijkt volgens de RvV niet dat verzoeker hierdoor “bij terugkeer” in het vizier van de taliban zou komen.Arrest n° 264.561
Verzoeker XXXXHet komt uitsluitend aan de feitenrechter toe om te oordelen of verzoeker bij een terugkeer kan rekenen op enig familiaal en sociaal netwerk in Afghanistan. Overigens blijkt uit het bestreden arrest dat de RvV, na te hebben vastgesteld dat de algemene socio-economische en humanitaire omstandigheden in Afghanistan op zich niet onder het toepassingsgebied van artikel 48/4, § 2, b), van de vreemdelingenwet vallen, in hoofdorde vaststelt dat verzoeker “niet aan[toont] dat hij bij terugkeer naar Afghanistan zal terechtkomen in een situatie van extreme armoede waarbij hij niet zou kunnen voorzien in zijn elementaire levensbehoeften als gevolg van een opzettelijk gedrag door een actor of actoren”, en dat de RvV slechts “volledigheidshalve” aanstipt “dat verzoeker niet aantoont dat hij bij terugkeer niet meer kan rekenen op enig (...)…Arrest n° 262.216
Verzoeker XXXXWat de aangevoerde schending betreft van artikel 13 van het EVRM in combinatie met artikel 3 van het EVRM, dient vastgesteld te worden dat verzoeker een daadwerkelijk rechtsmiddel heeft gehad voor de RvV in de mate dat deze laatste bepaling inhoudelijk overeenstemt met artikel 48/3 en 48/4 van de vreemdelingenwet. Verzoeker betwist verder het bestreden arrest niet in zoverre het vaststelt dat de aanvankelijk bestreden beslissing op zich geen verwijderingsmaatregel inhoudt. Verzoeker verduidelijkt verder niet voor welke verdedigbare klacht op basis van artikel 3 van het EVRM hij geen daadwerkelijk rechtsmiddel zou hebben gehad. Artikel 13 van het EVRM in combinatie met artikel 3 van het EVRM is niet geschonden.Arrest n° 261.181
Verzoeker XXXXDe RvV schendt noch de materiële noch de procedurele verplichtingen m.b.t. de belangen van het kind in het kader van de aangevoerde schending van artikel 3 en 8 EVRM. De RvV heeft in het kader van de beoordeling van een mogelijke schending van de voormelde bepalingen, afdoende onderzocht of de verwerende partij de belangen van het kind voldoende in rekening heeft gebracht (cognitieve beperking, leeftijd, aanpassingsvermogen, taalbegrip en woordenschat, banden met België en Nederland, risico op vrouwelijke genitale verminking, risico om door geweld te worden getroffen of ontvoerd, ...)Arrest n° 260.814
Verzoeker XXXXIn het arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wordt opgemerkt dat de procedure op grond van artikel 9ter van de vreemdelingenwet geen internationale bescherming betreft, in tegenstelling tot de subsidiaire bescherming. Dat artikel 9ter van de vreemdelingenwet een nationale bescherming biedt is evenwel niet problematisch, aangezien de nationale bescherming van artikel 9ter van de vreemdelingenwet eveneens de risicobeoordeling vervat in artikel 3 van het EVRM omvat wanneer het risico bestaat op een gebrek aan een adequate behandeling van een ernstige ziekte. Het ruimere toepassingsgebied van artikel 9ter van de vreemdelingenwet belet allerminst dat de wetgever in die situatie deze bepaling, met de organisatorische regeling die daaraan eigen is, wil toegepast zien. De nationale bescherming omvat zo immers mede en (...)…Arrest n° 260.349
Verzoeker XXXXMet betrekking tot de door de verzoekende partijen aangevoerde schending van artikel 3 van het EVRM overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest “dat de bevoegdheid van de commissaris-generaal in deze beperkt is tot het onderzoek of zij reeds internationale bescherming genieten in een andere lidstaat van de Europese Unie en of deze bescherming nog actueel en toereikend is”. Hij overweegt verder dat “[b]ovendien […] de bestreden beslissingen (waarbij de aanvragen tot internationale bescherming van de verzoekende partijen onontvankelijk worden verklaard) op zich geen verwijderingsmaatregel in[houden]”. De verzoekende partijen vechten deze beoordeling als dusdanig niet aan in het cassatiemiddel. Zij tonen, zoals uit de beoordeling van het middel blijkt, geen schending aan van artikel 3 van het (...)…Arrest n° 260.107
Verzoeker XXXXDoor zich enkel op partiële gegevens te baseren en geen rekening te houden met de andere elementen uit het landenrapport, onder meer dat volgens de sharia enkel mannen recht hebben op echtscheiding en dat gescheiden vrouwen sociaal geïsoleerd worden en geweld ondergaan, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een onvoldoende zorgvuldig onderzoek gevoerd in het licht van artikel 3 EVRM en artikel 48/6, § 5, van de vreemdelingenwet. In het licht van deze informatie is met name onvoldoende onderzocht of de overheden van het land van herkomst de nodige bescherming bieden voor gescheiden vrouwen tegen geweld van niet statelijke actoren.Arrest n° 260.103
Verzoeker XXXXVoor zover nieuwe geloofwaardige medische documenten letsels en psychische problemen aan het licht brengen, dient de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen te motiveren waarom het asielrelaas in het licht van die documenten nog steeds ongeloofwaardig is en er aldus geen risico op foltering, onmenselijke of vernederende behandeling bij terugkeer aannemelijk wordt gemaakt. Ondanks de nieuwe letsels en psychologische problemen waarvan het de bewijskracht erkent, motiveert het bestreden arrest niet waarom het asielrelaas (nog steeds) ongeloofwaardig is en aldus het bestaan van een risico op foltering, onmenselijke of vernederende behandeling bij terugkeer niet aannemelijk wordt gemaakt. Op grond van deze vaststellingen, schendt het bestreden arrest artikel 3 van het EVRM door te oordelen dat zich geen verder onderzoek opdringt (...)…Arrest n° 259.712
Verzoeker XXXXVolgens de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, anders dan in het arrest van het EHRM van 9 maart 2010 in de zaak 41827/07, R.C. tegen Zweden het geval is, blijkt dat te dezen geen sprake is van een consistent en over het algemeen geloofwaardig asielrelaas. Op grond van de betrokken feitelijke beoordeling, die tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de eerste rechter behoort, vermocht de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zonder schending van artikel 3 van het EVRM te oordelen dat zich geen verder onderzoek opdringt naar het bewijsmiddel (medisch attest). Hieraan wordt geen afbreuk gedaan doordat de Raad van State in twee door verzoekster aangehaalde arresten in andere zaken tot een ander besluit is gekomen.Arrest n° 258.769
Verzoeker XXXXAnders dan de verzoekende partijen het zien, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest niet gesteld dat het hoger belang van het kind niet getoetst moet worden. De Raad heeft wel gesteld dat de verzoekende partijen zich niet op rechtstreekse wijze op artikel 3 van het IVRK konden beroepen en heeft daarnaast overwogen dat de verzoekende partijen “daarenboven” niet aantonen “op welke manier de belangen van de minderjarige kinderen door de bestreden beslissing geschonden worden”. Daaruit blijkt dat de Raad zich rekenschap heeft gegeven van de belangen van de minderjarige kinderen van eerste verzoekster. Tevens heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geoordeeld dat de verzoekende partijen “geen schending van artikel 3 van het EVRM aannemelijk” maken, vermits zij “de opzoekingen van de (...)…Arrest n° 258.741
Verzoeker XXXXDe verzoekende partijen houden voor dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet is ingegaan op de attesten betreffende de gezondheidstoestand van tweede verzoeker. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt dat in het desbetreffende medisch attest enkel de aandoening van tweede verzoeker wordt vastgesteld doch dat de verzoekende partijen in gebreke blijven aan te tonen dat een dergelijke behandeling voor hem niet beschikbaar of toegankelijk zou zijn in het land van herkomst. Vermits de verzoekende partijen de medische toestand van tweede verzoeker voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet hebben aangehaald als een hinderpaal voor het beleven van een gezinsleven in Guinee maar enkel in verband met een mogelijke schending van artikel 3 van het EVRM, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de grief (...)…Arrest n° 258.741
Verzoeker XXXXHet blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wel degelijk de aangevoerde grieven betreffende een mogelijke schending van artikel 14 van het Verdrag tegen foltering heeft beantwoord voor wat betreft de toegang tot de volgens de verzoekende partijen vereiste behandeling van de gevolgen van de ondergane vrouwelijke genitale verminking (VGV). De verzoekende partijen tonen wat dat betreft geen schending aan van de in artikel 149 van de Grondwet vervatte jurisdictionele motiveringsplicht.Arrest n° 258.444
Verzoeker XXXXVerzoeker beschikt over een effectief beroep tegen de initieel bestreden beslissing tot beëindiging van zijn verblijf. In de mate dat de verwerende partij zich voor de beoordeling van het bestaan van banden met het land van verblijf of het ontbreken van banden met het land van oorsprong baseert op het door de commissaris-generaal in het kader van zijn beslissing tot intrekking van de subsidiaire beschermingsstatus voorgestelde intern vluchtalternatief (IVA), beschikt verzoeker wel degelijk over een effectief beroep tegen deze beoordeling. Uit het bestreden arrest blijkt immers dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verzoekers kritiek, in zoverre deze “kadert in het bekritiseren van het oordeel van de verwerende partij over de banden met het land van herkomst en de gevolgen van de beslissing, conform artikel 23 van de (...)…Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt soeverein of de aanstelling van een deskundige al dan niet is vereist voor de beoordeling van de kwestieuze medische attesten. Dat hij deze stukken zelf onderzoekt en beoordeelt, vormt op zich geen schending van artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXMet zijn motivering maakt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen duidelijk dat hij verzoekers standpunt niet bijvalt als zouden diens attesten een begin van bewijs vormen voor het risico op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM en dat er dus geen grond is voor een verschuiving van de bewijslast naar het bestuur. Uit dat verschil in opvatting en uit het feit dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet alleen oog heeft voor de vaststellingen in de attesten, maar ook voor de inhoud van andere documenten en de eigen verklaringen van de verzoeker, en hij zich daarbij een oordeel vormt over de geloofwaardigheid van het asielrelaas en zelf onderzoekt of de geattesteerde vaststellingen het gebrek aan die geloofwaardigheid al dan niet zouden kunnen verschonen, blijkt op zich geen schending van artikel 3 van het (...)…Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen besluit dat verzoekers attesten, in samenhang met volstrekt niet overtuigende verklaringen, niet aannemelijk maken dat verzoekers psychische problemen en littekens zijn ontstaan in de door hem beschreven context en voegt eraan toe dat verzoeker geen andere bevredigende verklaring aanreikt voor de feitelijke omstandigheden, context of redenen van dat ontstaan. Dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich niet verder uitlaat over de littekens, is aannemelijk doordat de foto’s van die littekens al bij het eerste verzoek om internationale bescherming werden neergelegd en zij, zoals verzoeker erkent, dus slechts door vaststellingen in de nieuwe medische attesten een nieuw element zouden kunnen uitmaken, hetgeen echter niet strookt met de beoordeling door de Raad voor (...)…