Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Verblijf van meer dan 3 maanden

3 subrubrieken 9 rechtstreekse arresten 117 arresten in totaal

Rechtspunten

14
Arrest n° 264.921 Verzoeker XXXXDe RvV oordeelt terecht dat verzoeker niet enkel moet voldoen aan de in artikel 40 van de vreemdelingenwet gestelde vereisten, doch ook het recht moet hebben om België binnen te komen alvorens een recht op verblijf als zelfstandige kan worden erkend. De RvV kon op wettige wijze vaststellen dat uit artikel 44decies van de vreemdelingenwet volgt dat het recht op binnenkomst aan een Unieburger in de omstandigheden van deze zaak geweigerd kan worden wanneer voor hem nog een geldig inreisverbod van kracht is.Arrest n° 264.921 Verzoeker XXXXDe RvV schendt artikel 2 van de Overeenkomst van 19 september 1960 niet door te oordelen dat verzoeker hieruit niet meer rechten kan putten dan uit richtlijn 2004/38 en bijgevolg geen verwijzing motu proprio naar de bepalingen van die overeenkomst vereist is in de aanvankelijk bestreden beslissing. Het voormelde artikel 2 vereist dat verzoeker “van goed zedelijk gedrag” is. Dit betekent dat rekening kan worden gehouden met een inreisverbod omwille van het gevaar voor de nationale veiligheid bij de beoordeling of een Beneluxonderdaan zich kan vestigen in België. De vereiste van “goed zedelijk gedrag” impliceert niet alleen een morele integriteit, maar ook de afwezigheid van een gevaar voor nationale veiligheid.Arrest n° 264.921 Verzoeker XXXXArtikel 2 van de Overeenkomst van 19 september 1960 moet worden gelezen in samenhang met de overige bepalingen ervan. Artikel 5 van die overeenkomst voorziet in de mogelijkheid om “maatregelen tot verwijdering” te treffen, onder andere, wanneer de betrokkenen “gevaar opleveren voor de nationale veiligheid”. Er wordt nergens gedefinieerd wat onder “maatregelen tot verwijdering” moet worden begrepen. Daarbij wordt niet uitgesloten dat aan een verwijderingsmaatregel een bepaalde duur wordt gekoppeld gedurende dewelke de betrokken onderdaan niet het recht heeft om een andere Verdragsluitende staat binnen te komen en aldaar te verblijven.Arrest n° 262.024 Verzoeker XXXXDoor in het bestreden arrest in de gegeven omstandigheden (intrekking E-kaart bijna 4 jaar na aflevering omdat de aflevering was gebaseerd op de voorgehouden Italiaanse nationaliteit maar er sprake is van een Ghanese nationaliteit) te aanvaarden, dat de betrokken vreemdeling “legitieme verwachtingen” kon koesteren, miskent de RvV de draagwijdte van het vertrouwensbeginsel, dat als beginsel van behoorlijk bestuur niet kan worden ingeroepen tegen de uitdrukkelijke wettelijke bepalingen in. In het geval van de toekenning van een E-kaart, vloeit het recht op verblijf immers voort, niet uit de aflevering van die verblijfskaart, maar wel uit het burgerschap van de Unie. Vermits niet ter discussie staat dat de betrokken vreemdeling geen burger van de Unie is, kon hem hoe dan ook geen legaal verblijf worden toegekend door de (...)…Arrest n° 262.024 Verzoeker XXXXDe afgifte van een verblijfskaart heeft slechts een declaratoir karakter, en geen constitutief karakter. Dit brengt met zich mee dat het verblijf van een vreemdeling niet als legaal kan worden aangemerkt op grond van het feit dat een dergelijke kaart hem is afgegeven.Arrest n° 243.123 Verzoeker XXXXMet de weigering om een verblijfskaart af te geven beslist de gemeente niet zelf over de erkenning van het verblijfsrecht maar stelt zij slechts vast dat niet is voldaan aan de expliciete of impliciete erkenning van het verblijfsrecht door de bevoegde minister of staatssecretaris. Te dezen heeft de verw. partij vastgesteld dat reeds een definitieve beslissing tot weigering van verzoekers aanvraag tot erkenning van het verblijfsrecht was genomen en heeft zij meegedeeld dat zij geen verblijfskaart kon afleveren. Derhalve kon de RvV in het bestreden arrest op wettige wijze overwegen dat deze mededeling geen voor vernietiging vatbare beslissing is.Arrest n° 243.123 Verzoeker XXXXDe RvV geeft duidelijk aan dat (en waarom) de weigeringsbeslissing niet als ingetrokken moet worden beschouwd, zodat tijdig is beslist over verzoekers aanvraag. Verzoekers kritiek dat de RvV niet zou betwisten dat de intrekkingsbeslissing van 17 juni 2016 betrekking heeft op diezelfde aanvraag, mist feitelijke grondslag. De RvV stelt enkel dat niet kan worden aangenomen dat op 16 juli 2012 een nieuwe aanvraag is ingediend en hij volgt het verweer dat de beslissing van 12 mei 2016 (die verwijst naar een aanvraag van 16 juli 2012) per vergissing werd genomen en niet het gevolg was van een nieuwe aanvraag, "hetgeen bovendien strookt met de intrekkingsbeslissing van 17 juni 2016 waarmee de foutief genomen beslissing van 12 mei 2016 uit het rechtsverkeer verdwijnt".Arrest n° 223.000 Verzoeker XXXXDe F-kaart is de verblijfskaart voor een familielid van een Unieburger, waarmee een verblijfsrecht van onbepaalde duur wordt vastgesteld. Daaraan wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat de geldigheidsduur van de kaart zelf ten hoogste vijf jaar bedraagt. Die kaart heeft immers een declaratoire en geen constitutieve werking. Er kan slechts onder strikte voorwaarden, vastgelegd in artikel 42quater van de Vreemdelingenwet, een einde aan het verblijfsrecht worden gemaakt. Het duurzaam verblijfsrecht, waarvoor een F+-kaart wordt gegeven, heeft geen betrekking op een langer of een minder beperkt verblijfsrecht dan dat waarvoor de F-kaart wordt gegeven.Arrest n° 222.626 Verzoeker XXXXDe RvV heeft terecht vastgesteld dat artikel 13, § 2bis, van de vreemdelingenwet een bijzondere toepassing van het algemeen rechtsbeginsel "fraus omnia corrumpit" vormt. In de aanvankelijk BB wordt immers uitdrukkelijk naar het aannemen van een valse identiteit en het gebruik van valse stukken en het jarenlang misleiden van de Belgische staat door de verzoeker verwezen. Een door bedrog uitgelokte handeling, zoals in casu de regularisatie van het verblijf van de verzoeker, kan te allen tijde worden ingetrokken.Arrest n° 196.231 Verzoeker XXXXArtikel 9, derde lid, van de vreemdelingenwet werd opgeheven en vervangen door de artikelen 9bis en 9ter. Uit artikel 76 van de wet van 15 september 2006, dat de overgangssituatie behandelt, blijkt duidelijk dat aanvragen, ingediend vóór 1 juni 2007, worden behandeld overeenkomstig het oude artikel 9, derde lid, van de Vreemdelingenwet. Er kan niet worden ingezien hoe deze a-contrario redenering in casu een ernstige inbreuk op de individuele vrijheid kan betekenen. De RvV diende dan ook geen ambtshalve exceptie op te werpen.Arrest n° 181.822 Verzoeker XXXXEen attaché tewerkgesteld bij de dienst Vreemdelingenzaken is een ambtenaar van ten minste niveau A, vakklasse A1 en is als dusdanig gemachtigd om een beslissing te nemen in het kader van art. 9, derde lid, van de Vreemdelingenwet.Beschikking n° 15.048 Verzoeker XXXXUit artikel 13, § 3, 2°, van de vreemdelingenwet blijkt duidelijk dat, indien het gaat om een verblijfsmachtiging voor beperkte tijd en indien de betrokkene niet meer voldoet aan de aan zijn verblijf gestelde voorwaarden, een bevel om het grondgebied te verlaten kan worden gegeven, dit wil zeggen zonder een afzonderlijke beslissing tot beëindiging van het verblijf.Beschikking n° 15.048 Verzoeker XXXXHet blijkt dat verzoekster (met verblijfsmachtiging om au-pair te zijn bij één welbepaald gezin) geen schending heeft ingeroepen van een bestaande vaste gedragslijn van de overheid. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkt op dat het bestuur te dezen nooit concrete toezeggingen of beloftes heeft gedaan aan verzoekster. In het bestreden arrest wordt de voorgehouden schending van het vertrouwensbeginsel aldus beantwoord zonder schending van de inhoud van dit beginsel. Waar verzoekster aanvoert dat zij het bestuur wel mocht vertrouwen in de zin dat het bestuur ingevolge haar aangekondigde wil om van statuut te veranderen niet meteen een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten zou nemen, vraagt zij in wezen een nieuwe beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als administratieve (...)…Beschikking n° 7.908 Verzoeker XXXXArtikel 39, § 3, van het vreemdelingenbesluit bepaalt de voorwaarden waaraan de vreemdeling die houder is van een geldige verblijfs- of vestigingsvergunning moet voldoen om het recht op terugkeer uit te oefenen na een afwezigheid van meer dan een jaar. De informatieplicht is duidelijk één van de cumulatieve voorwaarden waaraan voldaan moet worden om van het terugkeerrecht te kunnen genieten. De RvV kan dan ook terecht stellen dat de verzoeker niet voldoet aan deze voorwaarde.