Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Bewijsregels

0 subrubrieken 57 rechtstreekse arresten 57 arresten in totaal

Rechtspunten

70
Arrest n° 256.791 Verzoeker XXXXHet blijkt dat de met het bestreden arrest bevestigde beslissingen tot intrekking van de vluchtelingenstatus niet zijn genomen "ten aanzien van de vreemdeling wiens status werd erkend op grond van feiten die hij verkeerd heeft weergegeven of achtergehouden, van valse verklaringen of van valse of vervalste documenten die doorslaggevend zijn geweest voor de erkenning van de status" (dus wiens status werd erkend op grond van bedrog) in de zin van artikel 55/3/1, § 2, 2°, van de vreemdelingenwet maar wel "ten aanzien van de vreemdeling wiens persoonlijke gedrag later erop wijst dat hij geen vervolging vreest" in de zin van diezelfde bepaling. De kritiek van de verzoekende partijen betreffende het bewijs dan wel het tegenbewijs en het in aanmerking nemen van de medewerkingsplicht voor wat betreft de eerste in artikel 55/3/1, (...)…Arrest n° 256.684 Verzoeker XXXXUit de door verzoeker bij het verzoekschrift tot cassatie gevoegde stukken blijkt dat hij op 7 november 2021 per e-mail niet enkel een niet-geïnventariseerde bundel van stukken heeft bijgebracht, maar tevens een aanvullende nota met een inventaris van drie stukken en deze stukken zelf. Door te stellen dat een inventaris van de nieuwe stukken ontbreekt en door de stukken uit het debat te weren omdat ze niet zijn voorzien van een aanvullende nota (artikel 39/76, § 1, tweede lid, van de vreemdelingenwet), miskent de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de bewijskracht en draagwijdte van een door verzoeker aan hem verzonden e-mail met bijlagenArrest n° 256.683 Verzoeker XXXXZoals in het bestreden arrest wordt aangegeven, blijkt uit het dossier van de zaak dat verweerster haar aanvraag om machtiging tot verblijf (aanvraag voor een verblijfskaart als familielid van een Unieburger) heeft ingediend op 7 juli 2020 en dat de aanvankelijk bestreden beslissing (beslissing tot weigering van verblijf van meer dan drie maanden zonder bevel om het grondgebied te verlaten) dateert van 22 december 2020. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft derhalve in het bestreden arrest een inhoud aan deze stukken gegeven die in strijd is met de bewoordingen ervan door te oordelen dat de aanvankelijk bestreden beslissing “dus buiten de gestelde termijn van zes maanden vanaf de aanvraag” en “laattijdig, in strijd met artikel 42, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet” is genomen. De Raad voor (...)…Arrest n° 255.371 Verzoeker XXXXDe bewijskracht van een akte betreft de eerbiediging van hetgeen daarin schriftelijk is vastgelegd. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen miskent de bewijskracht van een akte indien hij aan een geschrift waarnaar hij uitdrukkelijk verwijst, een verklaring toeschrijft die dit geschrift niet bevat dan wel ontkent dat dit geschrift een verklaring bevat die er wel in voorkomt.Arrest n° 255.371 Verzoeker XXXXUit het bestreden arrest blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verzoekers psychische problemen erkent doch uitvoerig motiveert waarom de neergelegde medische attesten volgens hem niet aantonen dat verzoeker niet in staat zou zijn geweest om accurate en gedegen verklaringen af te leggen. Verzoeker voert op algemene wijze aan dat hij wordt opgevolgd door een psycholoog en psychiater, medicatie neemt, in het ziekenhuis werd opgenomen enz., maar hij geeft daarbij niet aan uit welke concrete bevindingen van welke rapporten zijn eigen standpunt over zijn psychische toestand zou moeten blijken. Zo blijkt niet welke psychische problemen verzoeker heeft noch wat de ernst ervan is en welke invloed deze zouden hebben op zijn vermogen om accurate en waarheidsgetrouwe verklaringen af te leggen over kernaspecten van zijn (...)…Arrest n° 255.371 Verzoeker XXXXDocumenten, zo ook medische stavingsstukken, moeten worden beoordeeld in samenhang met de verklaringen en hebben derhalve slechts objectieve bewijswaarde voor zover ze geloofwaardige verklaringen ondersteunen. Dit is des te meer het geval wanneer de medische bewijsstukken geen betrekking hebben op fysieke sporen die mogelijks toelaten om een onmiskenbaar verband te leggen tussen de vastgestelde verwondingen of littekens en bepaalde specifieke gedragingen of handelingen die ervan aan de basis liggen, doch wel – zoals in de huidige zaak – op psychisch-medische moeilijkheden waarbij zulk een duidelijke link of causaal verband met vervolgingsfeiten of een situatie van ernstige schade heel wat minder evident is.Arrest n° 254.426 Verzoeker XXXXHet beginsel van de bewijskracht van akten houdt in dat de rechter geen betekenis mag geven aan een akte die strijdig is met de bewoordingen of de inhoud ervan. Verzoekster geeft een aantal verklaringen aan die zij zou hebben afgelegd maar zij toont daarmee niet aan dat met de eveneens door haar geciteerde vaststellingen in de oorspronkelijk bestreden beslissing (waarbij de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen oordeelt dat verzoekster niet als vluchteling kan worden erkend en niet in aanmerking komt voor de subsidiaire bescherming), waarbij het bestreden arrest zich aansluit, een inhoud of betekenis zou zijn gegeven aan haar verklaringen die in strijd is met de bewoordingen van die verklaringen. Zo hebben de eigen door verzoekster aangehaalde verklaringen veeleer betrekking op algemene elementen (...)…Arrest n° 253.529 Verzoeker XXXXDe aanvankelijk bestreden beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten, terugleiding naar de grens en vasthouding met het oog verwijdering, maakt een beslissing uit tot verwijdering. De verzoekende partij gaat uit van de verkeerde premisse dat het te dezen niet om een verwijderingsmaatregel zou gaan en dat er nog geen voornemen zou zijn om over te gaan tot verwijdering. Waar het ook te dezen gaat over een verwijderingsmaatregel, heeft de RvV met de enkele zin dat volgens het EHRM voor een grondig onderzoek in het licht van de artikelen 2 en 3 iuncto 13 van het EVRM het land van bestemming duidelijk moet zijn, geen betekenis gegeven aan het arrest van 15 april 2014 van het EHRM in de zaak Asalya tegen Turkije die niet overeenstemt met de bewoordingen of de inhoud ervan. Verder betreft de voorgehouden schending (...)…Arrest n° 253.447 Verzoeker XXXXVerzoekers kritiek is gericht tegen de in het bestreden arrest van de RvV gemaakte beoordeling van de bewijswaarde van de als nieuw element door de verzoekers overgelegde convocatie. De RvV blijkt zich in het bestreden arrest niet te beperken tot de loutere verwijzing naar de algemene corruptie in verzoekers land van herkomst (Soedan), doch geeft genoegzaam aan waarom de voorgelegde convocatie niet kan worden aanvaard als bewijs (nieuw element) van de door verzoekers voorgehouden vrees. De feitenrechter vermag bewijswaarde te ontzeggen aan een door een partij bijgebracht stuk indien het onvoldoende garanties biedt op het vlak van authenticiteit. Dit behoort tot de soevereine beoordelingsbevoegdheid van de bodemrechter. Uit het arrest van het EHRM van 2 oktober 2012 in de zaak Singh tegen België kan niet worden afgeleid (...)…Arrest n° 252.889 Verzoeker XXXXDe Afghaanse documenten worden met het bestreden arrest niet “sowieso van elke bewijswaarde […] ontdaan”, zoals verzoeker voorhoudt. Wat verzoekers taskara betreft wordt immers gewezen op onregelmatigheden in het stuk zelf en op tegenstrijdigheden in verzoekers verklaringen. Wat de brief van de dorpsoudsten en de imam betreft oordeelt de RvV in de eerste plaats dat daarmee verzoekers voorgehouden recent verblijf in de regio van herkomst niet wordt bewezen en wijst hij slechts bijkomstig (“bovendien”) op de wijdverbreide corruptie bij het verkrijgen van Afghaanse documenten.Arrest n° 251.566 Verzoeker XXXXHet voorwerp van het bestreden verwerpingsarrest van de RvV betreft de beslissing van 14 februari 2018 tot weigering van de verlenging van een verblijfsmachtiging met toepassing van artikel 9 van de vreemdelingenwet die op 2 februari 2015 voor 12 maanden is verleend (na aanvraag daartoe op 24 januari 2014) en op 15 maart 2016 met 2 jaar is verlengd. De vraag tot verlenging dateert van 10 januari 2018. De RvV stelt in het bestreden arrest dat de voor hem aangevochten beslissing van 14 februari 2018 “geen antwoord vormt op verzoeksters, in het Frans opgestelde, aanvraag van 24 januari 2014 om, met toepassing van artikel 9ter van de vreemdelingenwet, tot een verblijf in het Rijk te worden gemachtigd”, doch “een antwoord op haar aanvraag van 10 januari 2018, die met behulp van de administratieve diensten van de gemeente (...)…Arrest n° 251.566 Verzoeker XXXXVolgens verzoekster zijn de artikelen 1319, 1320 en 1322 van het (oud) Burgerlijk Wetboek en de bewijskracht van de aanvankelijk BB van 14 februari 2018 (weigering van de verlenging van de verblijfsmachtiging o.g.v. art. 9ter vreemdelingenwet) geschonden omdat, anders dan in het bestreden arrest wordt aangenomen, noch uit de beslissing van de verwerende partij van 14 februari 2018 noch uit het medisch verslag waarop die beslissing is gesteund kan worden afgeleid “waarom [de verwerende partij] oordeelde dat er belangrijke gewijzigde omstandigheden zijn”. Echter blijkt dat de RvV duidelijk aangeeft waarom hij van oordeel is dat uit de beslissing van 14 februari 2018 en het daaraan voorafgaand medisch advies de redenen blijken op grond waarvan de verwerende partij heeft beslist dat er belangrijke gewijzigde omstandigheden (...)…Arrest n° 250.716 Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 39/57, § 2, eerste lid, 2°, van de vreemdelingenwet beginnen de in §1 bepaalde beroepstermijnen te lopen, “wanneer de kennisgeving is gebeurd bij aangetekende brief of bij gewone brief, vanaf de derde werkdag die volgt op die waarop de brief aan de postdiensten overhandigd werd, tenzij de geadresseerde het tegendeel bewijst”. De behoorlijke verzending van de oproeping naar de gekozen woonplaats van de betrokkene volstaat niet. De betrokkene moet ook daadwerkelijk kennis kunnen nemen van de zending. De aanvang van de beroepstermijn vanaf de derde werkdag die volgt op die waarop de brief bij de postdiensten is overhandigd, is volgens het voornoemde artikel 39/57 met andere woorden slechts een vermoeden dat door de geadresseerde kan worden weerlegd. Te dezen is de in artikel 39/57, § 2, eerste lid, 2°, (...)…Arrest n° 244.961 Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest wordt vastgesteld dat de aanvankelijk BB houdende bevel om het grondgebied te verlaten als "nationaliteit: Eritrea" vermeldt voor verweerster en dat dit met zich meebrengt dat die beslissing "op zich reeds een titel inhoudt om verzoekster naar Eritrea te verwijderen, los van de vraag of de verwerende partij de intentie daartoe heeft, gelet op de niet-terugleidingsclausule opgenomen in de beslissing van de commissaris-generaal van 9 december 2016". De RvV stelt ook vast dat de aanvankelijk BB verweerster "wel degelijk verplicht om het Belgische grondgebied en dat van de Schengenstaten binnen de vijftien dagen te verlaten" en dat "de vraag […] dan ook [rijst] naar welk ander land [verweerster] dan wel kan terugkeren". Vermits de aanvankelijk BB effectief Eritrea opgeeft als nationaliteit van (...)…Arrest n° 241.290 Verzoeker XXXXVerzoekers raadsman is vooraf in kennis gesteld van de verslagen waarop het bestreden arrest is gesteund en heeft er standpunt over kunnen innemen. In de mate dat die verslagen informatie van anonieme bronnen bevatten, wordt er telkens in verwezen naar de concrete e-mails of het telefoongesprek waaruit die informatie blijkt en dit met de vermelding dat de contactgegevens niet worden vermeld omwille van vertrouwelijkheid. Geen van de door verzoeker aangehaalde bepalingen houdt in dat anonieme bronnen verboden zouden zijn, noch dat de identiteit van de bronnen aan verzoeker of zijn raadsman zou moeten worden meegedeeld, zonder zelfs een vraag in die zin. Verzoekers kritiek faalt in die zin ook naar recht.Arrest n° 229.372 Verzoeker XXXXArt. 48/7 van de vreemdelingenwet houdt een omkering van de bewijslast in, in die zin dat bij reeds ondergane vervolging of ernstige schade of bij ondergane bedreiging daarmee, de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen, en na eventueel beroep de RvV met hervormingsbevoegdheid, het tegenbewijs dient te leveren van "goede redenen" om aan te nemen dat die vervolging of ernstige schade zich niet opnieuw zal voordoen.Arrest n° 227.436 Verzoeker XXXXDe inhoud van artikel 57/7ter van de Vreemdelingenwet, zoals het gold ten tijde van het bestreden arrest, stemt overeen met deze van artikel 4.5 van de Kwalificatierichtlijn. Hierin wordt bepaald dat een verzoeker, ondanks het eventuele ontbreken van bewijsmateriaal voor een aantal van zijn verklaringen, geloofwaardig wordt geacht en hem het voordeel van de twijfel wordt gegund wanneer aan vijf cumulatieve voorwaarden is voldaan, waaronder dat is komen vast te staan dat die verzoeker in grote lijnen als geloofwaardig kan worden beschouwd. Uit deze bepaling kan niet worden afgeleid dat de geloofwaardigheid van het asielrelaas pas moet worden onderzocht na het onderzoek van de voorgelegde documenten. De overweging in het bestreden arrest dat aan documenten die ter ondersteuning van een voorgehouden asielrelaas worden (...)…Arrest n° 227.291 Verzoeker XXXXArtikel 57/7bis van de Vreemdelingenwet houdt een omkering van de bewijslast in. Indien een asielzoeker in het verleden is blootgesteld aan of bedreigd met vervolging of ernstige schade, wordt dit als een duidelijke aanwijzing beschouwd dat de vrees voor vervolging gegrond is en het risico op het lijden van ernstige schade reëel is. Enkel indien er goede redenen zijn om aan te nemen dat die vervolging of schade zich niet opnieuw zal voordoen, kan anders worden geoordeeld. In dat geval dient de asielinstantie de goede redenen te bewijzen om aan te tonen dat de vroegere vervolging of geleden schade niet kan worden beschouwd als een aanwijzing van een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade. Te dezen wordt in het bestreden arrest terecht overwogen dat deze bepaling niet inhoudt dat de (...)…Arrest n° 225.960 Verzoeker XXXXMet de verwijzing naar het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 2 oktober 2012 inzake Singh e.a. tegen België maakt verzoekster geen schending van artikel 48/3 van de Vreemdelingenwet aannemelijk. Dat arrest had betrekking op een officieel document, terwijl met het bestreden arrest een onderzoek naar de authenticiteit wordt geweigerd omdat een krant geen officieel document is en omdat aan het stuk reeds om andere redenen geen bewijswaarde kan worden gegeven. De RvV kan immers ook om andere redenen dan de eventuele valsheid bewijswaarde aan een stuk ontzeggen.Arrest n° 224.088 Verzoeker XXXXArtikel 23 van het PR RvV bepaalt de procedure wanneer een partij een overgelegd stuk van valsheid beticht. Uit deze bepaling kan echter niet worden afgeleid dat de RvV een stuk als echt zou moeten erkennen tenzij de valsheid ervan is vastgesteld.