Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Tucht

0 subrubrieken 7 rechtstreekse arresten 7 arresten in totaal

Rechtspunten

34
Arrest n° 252.818 Verzoeker XXXXEen tuchtbeslissing mag rekening houden met de wijze waarop de betrokken ambtenaar zich in het algemeen gedraagt, van welk gedrag de concrete feiten die hem in de tuchtbeslissing worden aangewreven de illustratie zijn. Zoals de RvS reeds overwoog in zijn arrest nr. 81.765 van 13 juli 1999, herhaalt hij daarenboven ook voor deze zaak “dat er vrede mee kan worden genomen dat de aan de betrokkene verweten houding genoegzaam blijkt uit feiten die nog niet verjaard zijn, waarbij het bestuur dan ook acht kan slaan op feiten die op zich al wel verjaard zijn, maar die illustreren dat de verweten houding zich al vroeger heeft gemanifesteerd, een omstandigheid die het bestuur in aanmerking kan nemen”. Bijgevolg mag de beroepscommissie, om van de niet-verjaarde feiten het voortdurend karakter aan te tonen, ook rekening houden met (...)…Arrest n° 252.818 Verzoeker XXXXHet standpunt van de studentenvertegenwoordigers als lid van de raad van bestuur behoort tot het collegiale beraad van de raad als tuchtorgaan. Deze beraadslaging in aanloop naar de tuchtbeslissing is geen element van het tuchtdossier zelf en wat tijdens die beraadslaging wordt bediscussieerd moet dus niet aan dat dossier worden toegevoegd. Voorts blijkt het standpunt van de studentenvertegenwoordigers slechts het inzicht van een minderheid te zijn en kan het dus geen dragend en daarom te expliciteren motief zijn van de bestreden beslissing. Uit oogpunt van de rechten van verdediging volstaat het dat verzoeker in de procedure voor de beroepscommissie kon beschikken over de gemotiveerde beslissing van de raad van bestuur zelf en zich daartegen heeft kunnen verweren.Arrest n° 252.818 Verzoeker XXXXUit artikel 184, eerste lid, 1°, van het ZAP-statuut volgt dat geen “tuchtsanctie of bevinding dat er daartoe gronden zijn” kan worden genomen – versta in casu: dat de tuchtcommissie geen tuchtvoorstel mag formuleren – “meer dan negentig kalenderdagen na de verzending van de kennisgeving bedoeld in artikel 173 van dit reglement”. Voor de startdatum van de termijn geldt met andere woorden een “verzending”, voor de einddatum evenwel niet de verzending maar de dag waarop de bevinding is “genomen” – het betreft met andere woorden een beslissingstermijn, zoals de beroepscommissie al terecht opmerkte in de bestreden beslissing. De argumentatie van verzoeker met betrekking tot de verzending van het tuchtvoorstel is niet dienstig om de naleving van artikel 184, eerste lid, 1°, van het ZAP-statuut te beoordelen.Arrest n° 252.818 Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker het wil laten uitschijnen, is er in zijn zaak geen uitspraak van een strafrechter die met gezag van gewijsde is bekleed. Noch artikel 161 van het ZAP-statuut noch enige andere regel verbiedt een tuchtoverheid om een tuchtprocedure te voeren nadat een klacht over zelfs dezelfde feiten door het parket is geseponeerd. Zoals de beroepscommissie in de bestreden beslissing overweegt, “betekent [seponering] niet dat de feiten voor niet-bestaande moeten worden gehouden, geen tuchtfeiten zouden kunnen zijn of dat de beoordelingsbevoegdheid van de tuchtoverheid op het stuk van de strafmaat wordt beperkt”. Verzoeker weerlegt deze overweging, die de RvS bijvalt, niet. Evenmin vereist voormeld artikel 161 of enige andere regel dat derden een klacht hebben ingediend, indien de verweten handelingen wijzen op gedrag (...)…Arrest n° 252.818 Verzoeker XXXXFeiten uit de privésfeer kunnen een negatieve weerslag hebben op de ambtsuitoefening en kunnen ook de waardigheid van het ambt aantasten. Voor zover verzoeker principieel aanvoert dat “enkel de professionele relatie” ter beoordeling mag voorliggen en niet wat zich heeft voorgedaan in de privésfeer, faalt het middel naar recht. Overigens weerlegt verzoeker niet de vaststellingen van de tuchtoverheid over de wijze waarop sommige van zijn beweerde handelingen “in de privésfeer” ook een weerslag hadden op de professionele situatie van verzoeker en de universitaire gemeenschap.Arrest n° 249.191 Verzoeker XXXXTen tijde van de BB is verzoekster geen personeelslid van de universiteit en oefent de verwerende partij over verzoekster hoe dan ook geen tuchtmacht uit. De beslissing om xxxx te benoemen is alleen reeds daarom onmogelijk te kwalificeren als een - al dan niet verkapte -tuchtmaatregel. Voor zover het middel uitgaat van het tegendeel, faalt het naar recht.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXAangezien geen formele klacht is vereist opdat de rector een zaak aan de tuchtcommissie mag voorleggen, heeft verzoeker geen belang bij zijn kritiek dat sommige documenten ten onrechte als klacht in de zin van artikel 18 van het tuchtreglement zijn opgevat.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXVerzoeker merkt terecht op dat ten onrechte wordt verwezen naar artikel 32 van het tuchtreglement, een bepaling immers die refereert aan de tuchtbeslissing die volgt wanneer de betrokkene géén hoger beroep instelt. Hij is evenwel zeer goed op de hoogte van het feit dat de uitspraak van de tuchtcommissie in hoger beroep en het eraan te geven gevolg geregeld is in artikel 44 van het tuchtreglement, zodat de verschrijving hem op geen enkele wijze heeft geschaadArrest n° 247.530 Verzoeker XXXXVoor zover verzoeker artikel 44 van het tuchtreglement geschonden acht, doordat niet de vicerector maar het bestuurscollege de beslissing heeft genomen, verliest hij uit het oog dat de vicerector optreedt bij bevoegdheidsdelegatie van het bestuurscollege. Dit houdt niet in dat het bestuurscollege zelf zijn bevoegdheid om een tuchtsanctie op te leggen heeft verloren. Voorts moet het bestuurscollege niet motiveren waarom het zelf optreedt.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXHet volstaat dat de tuchtcommissie in hoger beroep motiveert hoe zij zelf de zaak ziet en wat haar ertoe brengt voor de vastgestelde tuchtfeiten de uiteindelijke sanctie voor te stellen. De formelemotiveringsplicht gaat niet zo ver dat ze de tuchtcommissie in hoger beroep ertoe zou verplichten in haar beslissing te motiveren waarom zij een andere tuchtsanctie adviseert dan de tuchtcommissie in eerste aanleg. Dat zij voor het overige de motieven van de tuchtcommissie in eerste aanleg bijvalt en de hare maakt, doet hieraan geen afbreuk. Volgens verzoeker zou dit ertoe kunnen leiden "dat exact dezelfde evaluatie en motivering kan leiden tot ongelijke sancties". Dat klopt niet: finaal wordt slechts één tuchtsanctie uitgesproken en de door de tuchtcommissie in hoger beroep voorgestelde en door het bestuurscollege aangenomen (...)…Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXDe RvS moet bij de beoordeling van de redelijkheid van de opgelegde tuchtsanctie de beleidsvrijheid respecteren waarover het bestuur in deze aangelegenheid beschikt. Dit betekent dat hij zich niet in de plaats van de tuchtoverheid mag stellen. Er kan slechts sprake zijn van de schending van het redelijkheidsbeginsel en van het evenredigheidsbeginsel wanneer een beslissing, waarvan vastgesteld wordt dat ze op deugdelijke grondslagen berust, inhoudelijk dermate van het normale beslissingspatroon afwijkt dat het ondenkbaar is dat enige andere zorgvuldige overheid in dezelfde omstandigheden die beslissing zou nemen.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXDe referentie aan de rector als ijkpunt voor de verjaring van de tuchtvordering illustreert dat verzoeker in artikel 13 van het tuchtreglement over de tuchtorganen méér leest dan ermee is bedoeld. Uit artikel 3 van het tuchtreglement blijkt reeds dat het de rector toevalt om de tuchtvordering op te starten door de tuchtzaak bij de tuchtcommissie te introduceren. Zij is ook het orgaan, bevoegd om bij wijze van ordemaatregel een preventieve schorsing op te leggen aan het personeelslid dat tuchtrechtelijk vervolgd wordt (artikel 34 van het tuchtreglement). De vicerector - of het bestuurscollege - is dan weer het bevoegde orgaan voor het opleggen van de finale tuchtmaatregel (zie het tweede middel hierna). Het tuchtreglement staat er dan ook niet aan in de weg dat de rector zich zorgvuldig informeert, ook in het belang van (...)…Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXDe nota waaraan verzoeker refereert is een vertrouwelijke voorbereidende nota, opgesteld door de directie Bestuurszaken van de verwerende partij ten behoeve van de vergadering van het bestuurscollege. Dit blijkt al dadelijk uit de hoofding ervan en behoeft geen giswerk. Deze nota heeft een voorbereidend en informatief karakter en gaat gepaard met het volledige tuchtdossier, waaronder ook "de PV's van hoorzittingen, het verweerschrift van betrokkene". Verzoeker maakt niet aannemelijk dat de vertrouwelijke nota erop gericht is, het bestuurscollege te beïnvloeden. Ten slotte blijkt uit de beslissing van het bestuurscollege dat het zijn beslissing heeft genomen op basis van het advies van de tuchtcommissie in beroep en dus niet op basis van de nota van de directie Bestuurszaken.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXTen slotte stelt de tuchtcommissie in beroep terecht dat het niet tegenstrijdig is te overwegen dat er geen sprake is van machtsmisbruik en tezelfdertijd te wijzen op de mogelijkheid van misbruik van die macht. Zij overweegt immers dat de privérelaties tot stand kwamen binnen de professionele sfeer en dat verzoeker zich als leidinggevende in een onbetwistbare gezagspositie bevond zodat de afhankelijkheid ten aanzien van verzoeker des te groter was. Het is bovendien niet onredelijk te overwegen dat de herhaling van dergelijke relaties waarover verzoeker moest oordelen, "een systematisch en volgehouden karakter aannam en nadelig was voor de goede werking van de dienst", en dit ondanks hun consensueel karakter. Dit houdt op zich geen ethisch of moreel oordeel in over de relaties als zodanig, maar legt duidelijk het verband (...)…Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXBij de bepaling van de strafmaat wijst de tuchtcommissie in hoger beroep op "de grove schending door de beroeper van de voorbeeldfunctie die hij in zijn gezagspositie binnen de universitaire gemeenschap diende hoog te houden" en "het niet respecteren van de gangbare normen van behoorlijkheid waardoor de beroeper het ambt in diskrediet bracht". De dienst werd verstoord. De universiteit en de faculteit leden reputatieschade waar verzoeker "ook mede verantwoordelijk" voor is. Bij de bepaling van de sanctie moet ook rekening worden gehouden met "de persoonlijke schade die de beroeper veroorzaakte bij bepaalde van de dames waarmee hij een verhouding had". Als besluit kan worden gesteld dat verzoeker er niet in slaagt aan te tonen dat de verwerende partij haar bevoegdheid heeft overschreden door aan verzoeker de tuchtsanctie (...)…Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXDe RvS valt verzoeker niet bij in zijn lezing, die erop neerkomt dat de tuchtvervolging van een personeelslid enkel mogelijk zou zijn na een "formele klacht" - waarmee verzoeker een klacht bedoelt die is neergelegd met de uitdrukkelijke bedoeling van de klager dat de beklaagde tuchtrechtelijk zou worden vervolgd en gestraft - en waarbij de rol van de rector beperkt is tot een seponeringsbevoegdheid. Deze artikelen noch enige andere bepaling uit het tuchtreglement vermelden het begrip 'formele klacht'. Ze definiëren evenmin wat onder een klacht dient te worden begrepen.Arrest n° 247.530 Verzoeker XXXXArtikel 25, eerste lid, van het tuchtreglement over het voorlezen van de klacht en het horen van de klager is een bepaling die van toepassing is in het geval van een klacht, maar sluit niet uit dat een tuchtvervolging ook plaatsvindt buiten elke (formele) klacht om. Artikel 25, tweede lid, van het tuchtreglement over het horen van getuigen is evenzo enkel van toepassing indien getuigen zijn opgeroepen en deze getuigen effectief verschijnen. Verzoeker leest met andere woorden andermaal méér in de tuchtreglementbepaling dan wat er slechts staat.Arrest n° 240.215 Verzoeker XXXXVerzoeker voert geen rechtsregel aan die een tuchtoverheid 'onbevoegd' maakt om een tuchtprocedure in te stellen of tot een einde te brengen wanneer een personeelslid de tuchtvervolging pareert met medische getuigschriften. Middel niet ontvankelijk.Arrest n° 240.215 Verzoeker XXXXIndien een verzoeker zich beroept op een schulduitsluitingsgrond, zoals ziekte, dan berust op hem een aanvoeringslast, die inhoudt dat hij op een geloofwaardige wijze deze grond moet inroepen. De tuchtoverheid heeft de neergelegde medische attesten bij haar beoordeling betrokken. De tuchtcommissie verwijt verzoeker niet ziek te zijn geweest, noch betwist zij de regelmatigheid van het medisch attest, maar zij verwijt verzoeker wél dat hij "de universiteit hiervan niet heeft verwittigd en hij geen regelingen getroffen heeft". Zij verwijt hem gebrekkige communicatie "zelfs indien hij getroffen wordt door een medische ongeschiktheid". Volgens de tuchtcommissie kan zij bij gebrek aan een "precies medisch document" de aangehaalde medische toestand niet aanvaarden als een voldoende en alomvattende rechtvaardiging voor de (...)…Arrest n° 240.215 Verzoeker XXXXArt. 55 van de code van de geneeskundige plichtenleer en art. 458 Sw. begrenzen de mogelijkheid voor de geneesheer om medische informatie mede te delen aan derden, zoals de tuchtoverheid. Niets belet echter dat verzoeker zelf documenten kan bijbrengen omtrent zijn eigen medische toestand, hetgeen hij in casu ook heeft gedaan. In dat geval spelen de regels met betrekking tot het medisch beroepsgeheim niet.