Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Sociale zaken

0 subrubrieken 10 rechtstreekse arresten 10 arresten in totaal

Rechtspunten

10
Arrest n° 258.931 Verzoeker XXXXOm de gegrondheid van het middel te onderzoeken en inzonderheid de verschillende argumenten en overwegingen van de partijen op hun merites te toetsen, is het noodzakelijk dat voorafgaand onderzocht wordt of de bij artikel 107 van het decreet van 18 mei 2018 aan de Vlaamse regering verleende machtiging, bestaanbaar is met artikel 23 van de Grondwet en het erin vervatte wettigheidsbeginsel, inzonderheid wat de machtiging betreft tot eensdeels het bepalen van het bedrag van de tegemoetkomingen voor mobiliteitshulpmiddelen en anderdeels het vastleggen van de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat een tegemoetkoming voor een mobiliteitshulpmiddel kan worden verleend. Het bestreden besluit van 30 november 2018 heeft immers deze bepaling tot rechtsgrond en het wordt in het middel niet betwist dat het kadert binnen de (...)…Arrest n° 189.765 Verzoeker VLAAMSE GEMEENSCHAPUit de artt. 5, §1, I, 2° en 6, § 1, VI, BWHI dat betrekking heeft op "de economie", volgt dat de Vlaamse Gemeenschap bevoegd is voor de gezondheidsopvoeding en voor de activiteiten en diensten op het vlak van de preventieve gezondheidszorg, maar dat de federale overheid bevoegd is voor het arbeidsrecht en in het bijzonder voor de arbeidsbescherming. Het bestreden KB vindt rechtsgrond in art. 4, §1, van de wet van 4 augustus 1996 (betreffende het welzijn van werknemers bij de uitvoering van hun werk). Een eventuele bevoegdheidsoverschrijding door de Koning zou te dezen het gevolg zijn van een bevoegdheidsoverschrijding door de wetgever. Er is dan ook aanleiding, vooraleer over de gegrondheid van het middel uitspraak te doen, aan het GwH een prejudiciële vraag te stellen, in de zin van de vraag die door de verzoekster is (...)…Arrest n° 188.468 Verzoeker VLAAMSE GEMEENSCHAP, vertegenwoordigd door de Vlaamse regeringWanneer anderen dan zorgkundigen deze activiteiten verrichten, zijn zij overeenkomstig art. 38ter van het KB nr. 78 van 10 november 1967 (betreffende de uitoefening van de geneeskunst, de verpleegkunde, de paramedische beroepen en de geneeskundige commissies) strafbaar. Een erkenning als verpleegkundige of een registratie als zorgkundige lijkt een noodzakelijke voorwaarde om deze strafbaarstelling te kunnen ontlopen. Zelfs indien de verz. partij bevoegd zou zijn om voor het personeel in instellingen onder haar bevoegdheid in een gelijkaardige procedure of voorwaarden te voorzien, lijkt de voormelde strafbaarstelling een belangrijke hinderpaal te vormen. Het bestreden besluit heeft dan ook wel degelijk gevolgen ten aanzien van de uitoefening door de Gemeenschappen van hun bevoegdheden inzake gezondheidsbeleid en de (...)…Arrest n° 188.467 Verzoeker VLAAMSE GEMEENSCHAP, vertegenwoordigd door de Vlaamse regeringIn de mate dat de lijst van activiteiten opgenomen in het bestreden besluit activiteiten betreffen die tevens worden opgesomd in artikel 21quinquies, § 1, a) van het besluit of in de bijlage I bij het KB van 18 juni 1990 (houdende vaststelling van de lijst van de technische verpleegkundige verstrekking en de lijst van de handelingen die door een arts aan beoefenaars van de verpleegkunde kunnen worden toevertrouwd, alsmede de wijze van uitvoering van die verstrekkingen en handelingen en de kwalificatievereisten waaraan de beoefenaars van de verpleegkunde moeten voldoen), of de bijlage I bij het KB van 18 juni 1990, vloeit een eventuele schending van de bevoegdheidsverdelende regels niet voort uit het bestreden besluit, doch wel uit artikel 21sexiesdecies, § 2, van het KB nr. 78 van 10 november 1967 (betreffende de (...)…Arrest n° 168.090 Verzoeker s.p.r.l. LABORATOIRE DE BIOLOGIE ET DE RADIO-IMMUNOLOGIE CLINIQUES (BIORIM) (en faillite)Voert artikel 3, § 1, 3° en 4°, van het koninklijk besluit nr. 143 van 30 december 1982 tot vaststelling van de voorwaarden waaraan de laboratoria moeten voldoen voor de tegemoetkoming van de ziekteverzekering voor verstrekkingen van klinische biologie, vervangen bij de wet van 30 december 1988, in de versie ervan vóór de wijziging ervan bij de wet van 24 mei 2005, doordat het bepaalt dat de laboratoria die het beoogt, moeten worden uitgebaat door één of meer personen gemachtigd om verstrekkingen van klinische biologie uit te voeren, of door een burgerlijke vennootschap die de vorm heeft aangenomen van een besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, een vennootschap onder firma of een coöperatieve vennootschap en waarvan de vennoten, zaakvoerders en bestuurders uitsluitend bestaan uit personen die gemachtigd (...)…Arrest n° 165.263 Verzoeker NOWAKSchendt artikel 15, § 1, b), 3°, van de wet van 11 april 2003 houdende nieuwe maatregelen ten gunste van de oorlogsslachtoffers de artikelen 10 en 11 van de Grondwet doordat het een verschil in behandeling teweegbrengt tussen de personen aan wie het recht op een invaliditeitspensioen op grond van de wet van 15 maart 1954 betreffende de herstelpensioenen voor de burgerlijke slachtoffers van de oorlog 1940-1945 niet is toegekend en de personen aan wie dat recht wel is toegekend?Arrest n° 102.632 Verzoeker DE JAEGEREerste prejudiciële vraag betreft een interpretatie van artikel 174, 6° Z.I.V.-Wet, namelijk die interpretatie dat het niet van toepassing is op de terugvorderingen bedoeld in artikel 157, eerste lid Z.I.V.-Wet. Hieruit volgt dat vorderingen tot terugvordering van de verzekeringsinstellingen zoals bedoeld in artikel 174,6°, na twee jaar verjaren, terwijl die verjaringstermijn niet zou gelden voor de in artikel 157, eerste lid Z.I.V.-Wet bedoelde terugvorderingen. Tweede prejudiciële vraag betreft samenlezing artikelen 142 en 157 Z.I.V.-Wet. Hieruit volgt dat betwistingen i.v.m. gehele of gedeeltelijke terugvordering lastens een zorgverlener, van uitgaven m.b.t. prestaties welke door de verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen ten laste werden genomen, door de controlecommissie en de commissie van beroep (...)…Arrest n° 99.489 Verzoeker DE BEERIn de eerste prejudiciële vraag wordt gevraagd of artikel 90bis van de wet van 9 augustus 1963 de artikelen 10 en 11 van de G.W. schendt, in zoverre zij een bijzondere sanctie, namelijk het verbod van de derdebetalersregeling, instelt die enkel de zorgverstrekkers treft die aan de derdebetalersregeling onderworpen zijn en niet de zorgverstrekkers die niet onder een dergelijke regeling vallen. De tweede prejudiciële vraag strekt ertoe te vernemen of het toewijzen door artikel 90bis van de geschillen over tekortkomingen ten aanzien van de voorschriften van voormeld artikel 35 aan een administratief rechtscollege een schending inhoudt van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, doordat die geschillen aldus aan de (gewone) rechterlijke macht worden onttrokken, « zodat de betrokken zorgverleners, in tegenstelling tot de (...)…Arrest n° 43.520 Verzoeker PANKERTVerzoeker vordert nietigverklaring van een verordening op grond schending van artt. 6 en 6bis GW [huidige artt. 10 en 11] doordat deze niet in het Duits is bekendgemaakt. In wezen betwist de verz. de conformiteit van art. 56, § 1, van de wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken met de artt. 6 en 6bis GW betwist. De verz. is bovendien van oordeel is dat het bepaalde in art. 76 van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap de naleving van de artt. 6 en 6bis GW niet veilig kan stellen.Arrest n° 37.884 Verzoeker SA COPEL EUROPEDe wet van 24 januari 1977 kent aan de Koning de bevoegdheid toe, in het belang van de volksgezondheid, regels te stellen en verbodsmaatregelen voor te schrijven in verband met reclame voor tabak en afgeleide producten. Ter uitvoering van deze wet werd het koninklijk besluit van 20 december 1982 genomen, wat werd gewijzigd en tevens verstrengd door het koninklijk besluit van 10 april 1990. Het koninklijk besluit is dus duidelijk genomen door de Nationale Staat. Verzoeker haalt aan dat volgens artikel 59bis G.W. en artikel 5, § 1, I, BWHI het gezondheidsbeleid en de gezondheidsopvoeding gemeenschapsbevoegdheden zijn. Prejudiciële vraag dient te worden gesteld.