juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Algemeen deel▤10 §0 Σ6.241✕
- Niveau 2Procedure "in laatste aanleg"▤2 §3 Σ8✕
Subrubrieken
Rechtspunten
19Arrest n° 263.525
Verzoeker XXXXHet is gebleken dat de redelijke termijn op een ernstige wijze is geschonden, zodat er reden is om de bestreden beslissing te hervormen. Aangezien niet wordt aangevoerd – de verzoekende partij betwist immers de inbreuk en de toerekening niet – dat er door het omstandige tijdsverloop een aantasting is van de bewijsvoering of van het recht van verdediging, dient deze vertraging te leiden tot het milderen van de strafmaat voor elk van de in de bestreden beslissing bewezen verklaarde inbreuken, die immers het voorwerp uitmaken van één beslissing. De ernstige aard van de schending van de redelijke termijn in een zaak betreffende het opleggen van een exclusieve bestuurlijke geldboete die overwegend een repressief karakter heeft, die van geen enkele complexiteit getuigt en waarbij de opgelopen vertraging volledig is toe te (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXLuidens artikel 59 van het decreet van 28 juni 2013 'betreffende het landbouw- en visserijbeleid' (hierna: het decreet van 28 juni 2013) kan degene aan wie een exclusief bestuurlijke geldboete als vermeld in artikel 56 van dat decreet is opgelegd, op straffe van verval binnen zestig dagen vanaf de kennisgeving van de beslissing beroep aantekenen bij de Raad van State, die oordeelt met volle rechtsmacht. Dat beroep schorst de beslissing. Het betreft derhalve een beroep tot hervorming in de zin van artikel 16, eerste lid, 8°, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State. Zulks houdt in dat de Raad van State het hem voorgelegde geschil in zijn geheel aan een nieuw onderzoek onderwerpt en als rechter in beroep in laatste aanleg uitspraak doet over de grond van het geschil waarbij hij de bevoegdheid heeft tot hervorming (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXOm te beoordelen of voor de vastgestelde feiten een in die bepaling gestelde bestuurlijke geldboete kan worden opgelegd, moet de Raad van State, als hervormingsrechter, beoordelen 1°) of de aan de verzoekende partijen ten laste gelegde feiten bewezen zijn, 2°) of die feiten een inbreuk zijn in de zin van – te dezen – artikel 56, § 3, 1° en § 4, eerste lid, van het decreet van 28 juni 2013 en 3°) of bij het bepalen van de concrete geldboete, het evenredigheidsbeginsel wordt geëerbiedigd. De aan de verzoekende partij verweten feiten vinden steun in het proces-verbaal. Op grond van artikel 53, tweede lid, van het decreet van 28 juni 2013 heeft dit bewijswaarde tot het tegendeel is bewezen. De verzoekende partij levert dit bewijs niet: de vergoelijkingen voor de doorgestuurde zogenaamde “nulmetingen”, alsook dat voor (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXDe kritiek van de verzoekende partij dat volgens haar de motieven van de bestreden beslissing haar niet toelaten te begrijpen waarom een inbreuk al dan niet werd gesanctioneerd en waarbij zij zich de vraag stelt op basis van welke criteria het bestuur besloot om haar te sanctioneren, betreft de kenbaarheid van het handhavingsbeleid van het bestuur en meer bepaald de criteria die bepalen wanneer een inbreuk wordt geseponeerd, c.q. wordt vervolgd en gesanctioneerd. Dit staat los van de beoordeling of de bewezen feiten een evenredige bestuurlijke geldboete noodzaken. In zijn beoordeling moet de Raad van State geen rekening houden met de al dan niet kenbaarheid van het handhavingsbeleid door de verzoekende partij. De Raad van State mag niet, ook niet in het raam van zijn hervormingsbevoegdheid, de opportuniteit beoordelen (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXIn de mate dat de verzoekende partij de redelijkheid betwist van de daadwerkelijke beleidsgrens om al dan niet sanctionerend op te treden, doet de verzoekende partij blijken van een eigen standpunt – dat, samengevat, inhoudt dat volgens haar een percentage van bijvoorbeeld 90 % of zelfs van 85 % eveneens voldoet aan het doel van de wetgeving – maar dat impliceert niet dat het bestuur, door dit blijkbaar anders te zien en de verzoekende partij te sanctioneren, tot een conclusie is gekomen die de redelijkheid schendt. In de mate tot slot dat de verzoekende partij stelt dat volgens haar niet bij ieder slachthuis lijkt te worden overgegaan tot het opleggen van een exclusieve administratieve geldboete bij elke minste overtreding, komt zij niet verder dan een loutere bewering die zij niet concreet staaft. Ook het door haar (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXIn dit onderdeel uit de verzoekende partij kritiek uit op de indeling van de inbreuken in categorieën “licht”, “gemiddeld” of “zwaar” en de koppeling van “willekeurige prijsminima en maxima aan de categorieën.” De grote diversiteit van situaties waarop de exclusieve bestuurlijke geldboete kan worden toegepast, bracht de decreetgever ertoe het bestuur een ruime waaier van sancties ter beschikking te stellen. Binnen deze diversiteit heeft het bestuur in de bestreden beslissing ervoor geopteerd de in hoofde van de verzoekende partij vastgestelde inbreuken in te delen in enerzijds “zware” en anderzijds “gemiddeld zware”. Uit het gegrond bevinden van het tweede middel volgt dat met de motivering van de zwaarte van de inbreuk op artikel 6, § 1, van het besluit van 26 april 2013 geen rekening meer wordt gehouden. Het navolgende (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXArtikel 6, § 1, van het besluit van 26 april 2013 betreft een algemene bepaling waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat de indeling dient te gebeuren overeenkomstig de Europese regelgeving en “overeenkomstig de bepalingen van dit besluit”. De daarin opgelegde plicht tot indeling kan dus als zodanig niet worden onderscheiden, wat de constitutieve bestanddelen ervan betreft, van de andere op de verzoekende partij rustende verplichtingen en verboden die zijn bepaald in de overige bepalingen van het besluit van 26 april 2013. Een sanctionering op grond van deze specifieke bepalingen houdt meteen ook een sanctionering in van de algemene bepaling van artikel 6, § 1, van het besluit van 26 april 2013. Aangezien blijkt dat de verzoekende partij wordt gesanctioneerd op meer specifieke bepalingen uit het besluit van 26 april 2013, (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXArtikel 37, eerste lid, van het besluit van 26 april 2013 houdt de verplichting in om de in die bepaling vermelde gegevens te bezorgen aan de IVB, waaronder de gegevens met betrekking tot het geraamde aandeel mager vlees. Deze gegevens moeten correct zijn. Uit die bepaling blijkt dat het niet volstaat dat een meting is gebeurd en dat die waarden – weze het een nulmeting – worden bezorgd aan het IVB. De doorgestuurde gegevens – te dezen de waarden – moeten correct zijn. In de mate dat de verzoekende partij het anders ziet, gaat zij uit van een verkeerde rechtsopvatting. Uit het proces-verbaal, met bewijswaarde tot het tegendeel is bewezen blijkt dat de verzoekende partij op 14 december 2020, 7 januari 2021 en 11 januari 2021 geen correcte gegevens meedeelde wat het geraamd aandeel mager vlees van de in te delen varkens (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXIn dit middel betwist de verzoekende partij de evenredigheid van de opgelegde sanctie. Als vijfde argument voert zij evenwel overmacht aan. Dit betreft niet de evenredigheid van de opgelegde straf, maar wel de verantwoordelijkheid voor het plegen van de inbreuk. Dit argument wordt daarom als eerste onderzocht. Het is een algemeen rechtsbeginsel dat de strengheid van de wet in geval van overmacht kan worden gemilderd, beginsel waarvan het decreet 28 juni 2013 niet afwijkt (vaste rechtspraak, zie inzonderheid GwH 8 februari 2024, nr. 20/2024; Arbitragehof, 9 oktober 2002, nr. 143/2002; Arbitragehof 4 april 1995, nr. 32/95). Overmacht veronderstelt een buiten de wil van de betrokkene gelegen feit of gebeurtenis die hij niet kon voorzien of vermijden. De bewijslast van overmacht rust op degene die er zich op wil beroepen. Te (...)…Arrest n° 261.380
Verzoeker XXXXWat betreft de analyse van de straftoemeting in de bestreden beslissing heeft het bestuur in hoofde van de verzoekende partij vijf inbreuken gesanctioneerd, met dien verstande dat na beoordeling van het tweede middel, dit werd hervormd tot de volgende vier inbreuken, waarvoor in de bestreden beslissing exclusieve geldboetes werden opgelegd. Het bepalen van deze vier bedragen is gebeurd volgens de indeling van de inbreuken op basis van hun graad van ernst (“zwaar” voor de derde en vierde inbreuk of “gemiddeld zwaar” voor de eerste en tweede inbreuk). Dat wordt gemotiveerd aan de hand van een specifieke motivering per inbreuk en aan de hand van de volgende elementen die in het algemeen in rekening worden genomen bij de bepaling van elke bestuurlijke geldboete: Kennis van de verplichtingen; Er werd op 18 september reeds een (...)…