Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

EVRM

7 subrubrieken 16 rechtstreekse arresten 120 arresten in totaal

Rechtspunten

18
Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet lex certa-beginsel dat deel uitmaakt van het legaliteitsbeginsel (art. 7, EVRM), gaat uit van de idee dat de strafbaarstelling moet worden geformuleerd in bewoordingen op grond waarvan eenieder, op het ogenblik waarop hij een gedrag aanneemt, kan uitmaken of dat gedrag al dan niet strafbaar is en, in voorkomend geval de op te lopen straf kan kennen. Het eist dat de regelgever in voldoende nauwkeurige, duidelijke en rechtszekerheid biedende bewoordingen bepaalt welke feiten strafbaar worden gesteld, zodat, enerzijds, diegene die een gedrag aanneemt, vooraf op afdoende wijze kan inschatten wat het strafrechtelijke gevolg van dat gedrag zal zijn en, anderzijds, aan de rechter geen al te grote beoordelingsbevoegdheid wordt gelaten. Het beginsel van materiële wettigheid staat evenwel niet eraan in de weg dat de wet aan de (...)…Arrest n° 261.810 Verzoeker XXXXDe artt. 2 en 8 EVRM verkondigen resp. het recht op leven en het recht op een privé-, gezins- en familieleven. Deze fundamentele rechten houden voor de overheid een verplichting in om te voorzien in regels die het leven en de gezondheid van de mens op een effectieve wijze beschermen. In het bijzonder komt het de overheid toe om schadelijke activiteiten te onderwerpen aan regels die aangepast zijn aan de risico’s die zij met zich zouden kunnen brengen. Zij dient daartoe in het beslissingsproces de nodige zorgvuldigheid aan de dag te leggen: complexe vraagstukken die zowel aan de zorg voor een gezond leefmilieu als aan economische belangen raken, moeten door de overheid beoordeeld worden aan de hand van passend wetenschappelijk onderzoek dat toelaat een juist evenwicht te vinden tussen de verschillende concurrerende (...)…Arrest n° 261.810 Verzoeker XXXXHet kan de verw. partij niet verweten worden dat zij zich bij het vaststellen van de normen laat leiden door de adviezen van gezaghebbende wetenschappelijke commissies en instellingen, en geen strengere normen vaststelt dan deze die volgens deze adviezen volstaan om gezondheidsrisico’s ten gevolge van de blootstelling aan elektromagnetische golven te vermijden. Het behoort de Vlaamse regering niet om de instellingen en commissies waarvan het advies wordt ingewonnen stelselmatig te screenen op de aanwezigheid van leden die “banden” zouden hebben met “de industrie”, laat staan om de adviezen die (mede) onderschreven zijn door dergelijke personen, te negeren en enkel rekening te houden met onderzoek dat “onafhankelijk” is van “de industrie”. Uit de enkele omstandigheid dat een persoon die rechtstreekse of onrechtstreekse (...)…Arrest n° 254.901 Verzoeker XXXXHet beginsel non bis in idem, zoals het onder meer ook is opgenomen in het artikel 4, lid 1, van het Protocol nr. 7 bij het EVRM en artikel 14.7 van het BUPO sluit niet volledig uit dat, ongeacht de gevolgen die in het kader van de strafrechtelijke vervolging aan bepaalde feiten worden gehecht, voor diezelfde feiten een administratiefrechtelijke procedure wordt aangevat met het oog op het opleggen van maatregelen die voorzien worden in de betrokken reglementering. De beslissing waarbij een persoon een identificatiekaart voor het uitoefenen van bewakingsactiviteiten wordt ontzegd omdat hij niet (langer) aan de persoonsvoorwaarden voldoet, wordt internrechtelijk niet geacht strafrechtelijk van aard te zijn. Het gaat om een louter bestuurlijke maatregel die ertoe strekt de toegang tot de bewakingssector voor te behouden aan (...)…Arrest n° 252.800 Verzoeker XXXXVerzoekers kritiek dat, "in strijd met de rechten die artikel 5.4 van het EVRM hem toekent", "nooit een effectieve controle werd uitgevoerd op zijn vrijheidsberoving in het kader van de uitleveringsprocedure" en tegen de gevolgde exequaturprocedure, heeft op het eerste gezicht geen betrekking op de BB waarbij de minister van justitie de uitlevering van verzoeker aan de regering van Marokko toestaat, maar op de (titel voor de) vrijheidsberoving die is voorafgegaan aan de BB. Hierbij moet worden opgemerkt dat tegen de exequaturbeslissing van de raadkamer hoger beroep openstaat bij de K.I. Verzoeker heeft dit beroep ingesteld doch het werd door de K.I. als laattijdig verworpen. Verder heeft het Hof van Cassatie het door verzoeker tegen het voornoemde arrest van de K.I. ingestelde cassatieberoep verworpen. Het gaat om (...)…Arrest n° 250.090 Verzoeker ALBAKOVVerzoeker gaat op het eerste gezicht voorbij aan de overweging in de bestreden beslissing dat “het vermeende risico op de toepassing van de doodstraf […] zonder voorwerp [is] aangezien de feiten met maximum 20 jaar gevangenisstraf strafbaar zijn”. Hij betwist die vaststelling niet, laat staan dat hij er de onjuistheid van aantoont en enig risico op de toepassing van de doodstraf aannemelijk maakt wat hem betreft. Het middel waarin de schending wordt aangevoerd van artikel 2bis van de Uitleveringswet van 15 maart 1874 en van artikel 2 van het EVRM, is niet ernstig.Arrest n° 249.267 Verzoeker XXXXHet algemeen rechtsbeginsel non bis in idem, dat onder meer ook is opgenomen in artikel 4, lid 1 van het ten opzichte van België op 1 juli 2012 in werking getreden Protocol nr. 7 bij het EVRM, verbiedt een persoon te vervolgen of te berechten voor een tweede “misdrijf” voor zover identieke feiten of feiten die in hoofdzaak dezelfde zijn, eraan ten grondslag liggen. Dit beginsel belet niet dat identieke feiten of feiten die in hoofdzaak dezelfde zijn, aanleiding kunnen geven tot een maatregel met bestraffend karakter terwijl die is voorafgegaan door maatregelen die dit karakter niet hebben. In dit geval blijkt niet dat de door verzoeker aangehaalde maatregelen – die hij niet met een beroep tot nietigverklaring heeft bestreden en derhalve definitief zijn en als wettig moeten worden beschouwd - van bestraffende aard zijn. (...)…Arrest n° 241.611 Verzoeker BVBA ANDAMANHet algemeen rechtsbeginsel non bis in idem dat door het BUPO en door het Zevende Aanvullend Protocol bij het EVRM wordt gewaarborgd, verbiedt dat iemand opnieuw vervolgd of berecht wordt voor (hoofdzakelijk) dezelfde strafbare feiten die al aanleiding gaven tot een veroordeling of een vrijspraak. Is aldus voor dezelfde feiten een tweede sanctie van repressieve aard verboden, anders is het wat een maatregel van een verschillende aard betreft.Arrest n° 240.916 Verzoeker HOUSENNon bis in idem wordt niet gewaarborgd door art. 6 EVRM. Een onderzoek van het middel vanuit dat oogpunt is derhalve niet dienend. Het algemeen rechtsbeginsel non bis in idem heeft dezelfde draagwijdte als in art. 4, lid 1, van het ten opzichte van België op 1 juli 2012 in werking getreden Protocol nr. 7 bij het EVRM en belet niet dat een persoon voor eenzelfde feit strafrechtelijk wordt vervolgd of veroordeeld en tevens het voorwerp uitmaakt van een tuchtprocedure, wanneer die tuchtprocedure niet de kenmerken van een "strafrechtelijke procedure" in de zin van het voornoemd art. 4 vertoont. Wat het begrip "strafrechtelijke procedure" betreft zijn volgens de rechtspraak van het EHRM drie criteria relevant ("Engel-criteria"): 1) de juridische kwalificatie van de inbreuk in het nationale recht; 2) de aard van de inbreuk en (...)…Arrest n° 240.678 Verzoeker VZW VOORPOSTArt. 11 EVRM en art. 26 Gw. waarborgen de vrijheid om een zienswijze te openbaren door middel van een betoging, ook als deze zienswijze ongemakkelijk is voor bepaalde mensen of zelfs aanstoot geeft. Die vrijheid is weliswaar niet absoluut en kan aan beperkingen onderworpen worden, zoals op grond van art. 135, § 2, NGW, ter handhaving van de openbare rust en veiligheid. De beperkingen moeten echter steunen op draagkrachtige motieven, wat onder meer inhoudt dat ze aangepast zijn aan de concrete ordehandhavingsbehoeften en er een redelijk verband van evenredigheid mee vertonen.Arrest n° 240.103 Verzoeker VANHOUTTEVerzoeker voert de schending aan van art. 14 van het EVRM. Het is vaststaande rechtspraak van het EHRM dat die bepaling geen onafhankelijk bestaan heeft aangezien ze de gelijkheid waarborgt in "het genot van de rechten en vrijheden" gewaarborgd in het EVRM en zijn protocollen. Verzoeker voert niet aan dat de feiten binnen de reikwijdte van een andere bepaling van het EVRM vallen. Uit wat voorafgaat volgt dat alleen al het accessoire karakter van art. 14 van het EVRM er aan in de weg staat om zich te dezen op die bepaling te beroepen.Arrest n° 236.278 Verzoeker VANDEN BERGHE e.a.Het "nationaal recht" in de zin van art. 7 EVRM staat niet uitsluitend gelijk met de wet in de strikte betekenis. Aan het beginsel van de wettelijkheid van de straf is voldaan wanneer het voor diegenen waarop de strafbepaling van toepassing is, mogelijk is op grond daarvan de straf te kennen waaraan zij zich blootstellen, zelfs indien de wetgever zich ertoe beperkt heeft de straffen per categorieën van misdrijf te definiëren en aan de Koning de bevoegdheid heeft gedelegeerd om de kwalificaties te bepalen die aan deze verschillende categorieën beantwoorden. In de mate dat de verzoekers uit art. 7.1 EVRM afleiden dat enkel een "formele" wet zou volstaan, is het middel niet gegrond.Arrest n° 222.320 Verzoeker ZARMAEVHet Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft de Raad van State de opdracht gegeven de thans gegeven diplomatieke waarborgen te vergelijken met deze die aan bod komen in het arrest Chentiev & Ibragimov v. Slovakije van 14 september 2010. Om te voldoen aan deze eis hoeven de gegeven waarborgen derhalve niet te worden vergeleken met deze die oorspronkelijk werden gevraagd door de minister van Justitie, noch met de vereisten die in een recenter arrest van het EHRM aan diplomatieke waarborgen worden gesteld. In casu bood het Russische parket-generaal waarborgen die vergelijkbaar zijn met deze gegeven in de zaken Chentiev & Ibragimov.Arrest n° 222.320 Verzoeker ZARMAEVHet kan de minister van Justitie niet worden aangerekend geen rekening te hebben gehouden met een recent arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) aangezien zijn beslissing dateert van vóór dat arrest. Het kan hem evenmin aangerekend worden om bij voorbaat geen rekening te hebben gehouden met deze evolutie van de rechtspraak van het EHRM, ook al dient vastgesteld dat deze rechtspraak sinds geruime tijd meer en meer afglijdt in de richting van een steeds maar grotere beperking van de beoordelingsbevoegdheid van de partijen bij het EVRM.Arrest n° 218.306 Verzoeker HAESBROUCKNoch de door verz.p. aangehaalde internationale verdragsbepalingen (art. 6 en 13 EVRM) noch het bij het EVRM en het IVBPR ingestelde systeem van toezicht vereisen dat de RvS, wars van de internrechtelijke grondwettelijke bevoegdheidsverdeling, art. 14, § 1, RvS-wet zonodig aanvult om een schending van die verdragsbepalingen te voorkomen of te verhelpen.Arrest n° 193.654 Verzoeker DELANGHEVerzoeker werd van ambtswege ontslagen op grond van art. XII 2, § 1, Vlaams Personeelsstatuut, wegens een strafrechterlijke veroordeling (Agusta-zaak). Het EHRM heeft een schending vastgesteld van art. 6.1 EVRM. Gelet op de declaratoire aard van dat arrest heeft het geen rechtstreekse gevolgen in de interne rechtsorde. De uitvoering ervan is een zaak van de betrokken staten. Dit neemt niet weg dat het EHRM kan aangeven wat zij als meest geschikte herstelmaatregel ziet. Bij vaststelling van een schending van art. 6.1 EVRM overweegt het Hof soms dat de meest geschikte herstelmaatregel in beginsel bestaat in een heropening van de procedure en een nieuw proces, indien verzoeker daarom vraagt. Ofschoon verzoeker een heropening van de tegen hem gevoerde strafprocedure kon vragen (sinds de wet van 1 april 2007 tot wijziging (...)…Arrest n° 95.629 Verzoeker DESCHAUWERArt. 2 van het aanvullend protocol nr. 7 van 22 november 1984 bij het EVRM, krachtens hetwelk de rechtsbescherming in strafzaken een tweede aanleg moet bevatten, heeft nog geen rechtskracht in België.Arrest n° 70.430 Verzoeker VANDERHULSTVerz. zet onvoldoende duidelijk uiteen op welke wijze de bestreden beslissing een schending inhoudt van art. 8 EVRM. Rekening houdende met de in de machtiging opgelegde voorwaarden en de door de gemeente opgelegde exploitatievoorwaarden, blijkt dat de bestreden beslissing geen onevenwicht creëert dat in hoofde van verz. als een schending van art. 8 van het EVRM kan worden gezien.