juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Ordemaatregel
0 subrubrieken 77 rechtstreekse arresten 77 arresten in totaalRechtspunten
172Arrest n° 246.214
Verzoeker BAERTUit de formele motivering van de BB blijkt dat verzoeker is herplaatst bij ordemaatregel. De formele motivering verschaft aan hem voldoende duidelijkheid waarom de korpschef van mening is dat zijn gedrag een verstoring van de goede werking van de dienst inhoudt en waarom hij wordt overgeplaatst. Dit volstaat in het licht van de formelemotiveringsplicht. Om te voldoen aan de vereisten van de formelemotiveringsplicht is het niet vereist dat ook de gronden van de motieven worden weergegeven. Anders dan hoe verzoeker het ziet, vereist aldus de formelemotiveringsplicht niet dat bijkomend geëxpliciteerd wordt waarop het motief (inhoudelijk) steunt dat verzoekers houding een negatieve invloed heeft op de werksfeer en de motivatie van de andere teamleden op de werkvloer en waaruit die negatieve invloed zou blijken. Evenmin moet (...)…Arrest n° 243.860
Verzoeker BAERTOm aannemelijk te maken dat de herplaatsing te dezen een verkapte tuchtstraf is, voert verzoeker aan dat hij is overgeplaatst van een functie van teamleader naar een zuivere administratieve functie. Die herplaatsing toont weliswaar aan dat verzoeker een functie met een andere inhoud uitoefent, maar dat betekent evenwel op zich nog niet dat het enkele feit van het uitoefenen van die nieuwe functie meer schade berokkent dan nodig is om de goede werking van de dienst te herstellen. Van belang ter beoordeling daarvan is ook het niet-betwiste gegeven dat de herplaatsing is gebeurd in een functie in overeenstemming met verzoekers graad en dat verzoeker niet beweert dat er een andere functie van zijn niveau vacant was waarnaar hij had kunnen worden herplaatst en die hem minder nadeel zou hebben opgelegd, terwijl ze op dezelfde (...)…Arrest n° 243.860
Verzoeker BAERTHet feit dat een herplaatsing bepaalde bijzondere lasten met zich meebrengt, met inbegrip van financiële gevolgen zoals bijvoorbeeld hogere verplaatsingsonkosten of het verlies van bepaalde toelagen verbonden met de functie of de betrekking, betekent nog niet dat hij een tuchtmaatregel wordt. Verzoeker voert aan door zijn herplaatsing de bijkomende toelage "gerechtelijke zuil" te verliezen. Het recht hebben op deze toelage is onmiskenbaar verbonden aan het uitoefenen van een betrekking binnen een van de diensten in art. XII.X1.21, § 1, eerste lid, RPPol, zijnde de zogenaamde "gerechtelijke zuil", maar is geen onderdeel van de wedde in de zin van art. XI.I.3, 3° RPPol. Te dezen houdt de bestreden beslissing terdege een herplaatsing in van verzoeker buiten de gerechtelijke zuil, maar zulks is ingegeven door het feit dat (...)…Arrest n° 243.860
Verzoeker BAERTUit het voorstel tot herplaatsing blijkt dat verzoeker, indien hij niet akkoord ging met dat voorstel en/of zijn standpunt naar voor wilde brengen, uitdrukkelijk werd uitgenodigd een verweerschrift en/of een verzoek te worden gehoord in te dienen en dat ten laatste op 30 juli 2015. Hij heeft dit evenwel nagelaten. Verzoeker stelt evenwel dat hij niet in de mogelijkheid was zijn standpunt op nuttige wijze voor te dragen. Uit de e-mails die hij op 25 en 26 juli 2015 van de dienst Gerechtelijke Afhandeling ontving, blijkt immers dat op 25 juli 2015 al vaststond dat hij zou worden herplaatst, zodat reeds bij voorbaat vaststond dat het recht om te worden gehoord toch zonder enig gevolg zou zijn gebleven. De kwestieuze e-mails gaan niet uit van de korpschef, maar van een medewerker "Noodhulp Gerechtelijke Afhandeling". Ze (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXVerzoeker kan niet worden gevolgd waar hij meent dat het engagement van het politiecollege in het BOC om een algemeen kader voor statutaire en medische vrijstellingen met de vakbondsorganisaties te onderhandelen wat enige tijd in beslag nemen kan, er dan toe leidt dat de korpschef niet langer bevoegd is om met betrekking tot verzoeker een beslissing te nemen. Krachtens het eerder aangehaalde art. 45 van de WGP oefent de korpschef zijn bevoegdheden, waaronder de bevoegdheid om verzoeker op grond van art. 44 WGP te herplaatsen, uit onder het gezag van het politiecollege. Uit de notulen blijkt dat het politiecollege heeft ingestemd met het beëindigen van de functie van verzoeker als hondengeleider. Hieruit blijkt, minstens impliciet, dat ook het politiecollege heeft geoordeeld dat het feit dat er binnen het BOC (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXAfspraken over onderhandelingen in het BOC om te komen tot een algemene regeling, vermag geen afbreuk te doen aan de wettelijke verplichtingen van de korpschef ogv art. 44 WGP. Verzoeker kon uit het engagement van het politiecollege in het BOC om over een (toekomstige) algemene regeling inzake vrijstellingen te onderhandelen, niet het rechtmatige vertrouwen koesteren dat er met het oog op de werking van de dienst geen beslissing over zijn overplaatsing cq. herintegratie zou worden genomen zolang er geen algemene regeling inzake vrijstellingen was, laat staan dat deze regeling voor hem gunstig zou zijn. Geen schending van het vertrouwensbeginsel.Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXDat de korpschef de algemene regeling inzake vrijstellingen niet heeft afgewacht en zodoende de dynamiek rond de algemene regeling "doorkruist" door nog een beslissing ten aanzien van verzoeker te nemen, leidt niet automatisch tot de conclusie dat de BB onredelijk, laat staan kennelijk onredelijk is. Gelet op de eindverantwoordelijkheid van de korpschef (art. 44 WGP), is te dezen niet aangetoond dat het ondenkbaar is dat enige andere korpschef, geconfronteerd zijnde met een personeelslid dat om medische redenen niet volgens de behoeften in zijn functie kan worden ingezet, daarbij ook rekening houdende met de kostprijs verbonden aan de functie, een dergelijke maatregel tot herplaatsing neemt. De hypothese dat een gunstigere oplossing mogelijk is indien de algemene regeling inzake dienstvrijstellingen zou zijn afgewacht, (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXVerzoeker werd door de arbeidsgeneesheer vrijgesteld van nachtdiensten. De korpschef verantwoordt de herplaatsing in hoofdorde op de opdrachten van een hondenbegeleider volgens het functieprofiel, dewelke nachtwerk impliceren. Dat de BB ook steunt op financiële overwegingen. Het in aanmerking nemen van de kostprijs van een functie, terwijl degene die die functie uitoefent niet optimaal kan ingezet worden, is een motief dat de BB deugdelijk mee kan verantwoorden.Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXVerzoeker werd herplaatst. Volgens verzoeker werden bij de evaluatie van zijn operationele inzetbaarheid de alternatieven onvoldoende onderzocht, zoals de vraag in welke mate voor bepaalde evenementen een hondengeleider vereist is, of nog, of andere oplossingen mogelijk zijn zoals de samenwerking met een naastgelegen politiezone. Daarmee lijkt verzoeker een opportuniteitskritiek te formuleren waarbij hij zelf de beoordeling maakt hoe de dienst moet worden georganiseerd cq. of zijn verdere tewerkstelling als hondengeleider mogelijk of wenselijk is. Die beoordeling komt evenwel - binnen de grenzen van de redelijkheid - enkel aan de bestuurlijke overheid toe en niet aan verzoeker noch aan de RvS. Hiervoor is gebleken dat de BB steunt op deugdelijk bevonden argumenten die de beslissing afdoende schragen, wat volstaat. Geen (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXDe wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie' strekt tot omzetting van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 'tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep'. Het volstaat niet dat een persoon aantoont dat hij het voorwerp is geweest van een ongunstige behandeling. Tevens is vereist dat hij de feiten bewijst die erop lijken te wijzen dat die ongunstige behandeling is ingegeven door ongeoorloofde motieven. Het GwH (arrest nr. 17/2009 van 12/02/2009) overweegt ter zake dat er enkel sprake kan zijn van een omkering van de bewijslast nadat het slachtoffer feiten heeft bewezen die het bestaan van discriminatie doen vermoeden. De bewijslast ligt derhalve in de eerste plaats bij het slachtoffer. Prima facie zijn te dezen allerminst elementen (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXDe bestreden herplaatsing is gesteund, eensdeels, op de vaststelling dat een hondengeleider uit de aard van zijn functie deelneemt aan fenomeen-, piek-, overlast- en/of actieploegen die flexibel moeten kunnen worden ingezet rekening houdend met tijd- en plaatsgebonden fenomenen en, anderdeels, omwille van specifieke omgevingsfactoren, namelijk te dezen omwille van het (zeer) beperkte aantal hondengeleiders in de betrokken politiezone hetgeen een context-gebonden factor lijkt die de eis dat beide hondengeleiders tijdens de nacht kunnen worden ingezet prima facie wettigt. Aldus lijkt dan ook te zijn voldaan aan art. 8 van de wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie'. Een kenmerk dat verband houdt met een beschermd criterium kan als een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste worden (...)…Arrest n° 242.848
Verzoeker XXXXVerzoeker overtuigt niet dat de weigering om bij de herplaatsing naar de interventiedienst de verdere inzet van de patrouillehond mogelijk te maken gelijk staat met discriminatie en dus strijdt met art. 14 van de wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie'. Prima facie lijkt het veeleer zo te zijn dat precies met de herplaatsing van verzoeker naar de interventiedienst een redelijke aanpassing is gerealiseerd, met name door aldus voor verzoeker een aangepaste functie te vinden die zoveel als mogelijk overeenstemt met verzoekers ambitie als politieambtenaar en waarbij ook rekening is gehouden met zijn voorkeuren. Aldus zijn maatregelen aangebracht die de beperkende invloed van een onaangepaste omgeving (nachtarbeid) op de tewerkstelling van verzoeker neutraliseren. De politiezone kan er niet (...)…Arrest n° 241.907
Verzoeker XXXXOok al is er in de beslissing van 28 april 2017 nog sprake van een "eventuele verdere tuchtrechterlijke vervolging", wordt heden vastgesteld, zoals door de verw. partij bevestigd, dat deze toepassing heeft gemaakt van art. 65, eerste lid, van de tuchtwet, zodat de voorlopige schorsing als ingetrokken wordt beschouwd. Het beroep heeft geen materieel voorwerp meer. Voor zover verzoeker aanvoert dat hij nog een belang behoudt bij de vernietiging van de bestreden beslissing omdat de verwijlintresten op de ingehouden wedde niet werden terugbetaald, is deze argumentatie, bij gebrek aan voorwerp van het beroep, niet meer aan de orde.Arrest n° 241.646
Verzoeker DOMVerzoeker toont niet aan dat de bestreden beslissing, door te verwijzen naar de omstandigheid dat de tuchtprocedure nog steeds niet is afgerond, enkel zou zijn ingegeven door de beoogde tuchtsanctie.Arrest n° 241.646
Verzoeker DOMUit art. 61 van de tuchtwet volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, telkens een nieuwe beslissing tot voorlopige schorsing voor ten hoogste vier maanden is vereist, zonder dat de totale duur van de opeenvolgende voorlopige schorsingen een jaar mag overschrijden. Wanneer echter een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld wegens de feiten die de voorlopige schorsing motiveren, dan mag de schorsing, luidens art. 61, derde lid, tijdens de duur van de strafprocedure worden verlengd (ook al wordt hierdoor een jaar overschreden). Lastens verzoeker loopt een opsporingsonderzoek wegens feiten die de voorlopige schorsing motiveren. Dat de verw. partij het feit op zich dat de korpschef tegen verzoeker een strafklacht heeft ingesteld, nooit in aanmerking (...)…Arrest n° 241.628
Verzoeker DOMDe verw. partij heeft een eigen onderzoek gevoerd naar wat de invloed is van verzoekers aanwezigheid op het belang van de dienst in het volledige politiekorps en zij zich daartoe heeft gesteund op de gegevens waarover zij beschikte, waaronder, maar niet uitsluitend, het verslag van de vergadering van het Dircom+, waarbij door de korpschef aan de leden van het Dircom+ werd gevraagd of zij verzoeker willen opnemen in hun directie en hem een functie kunnen geven.Arrest n° 241.628
Verzoeker DOMDe omstandigheid dat de dienst HRM, tot twee maanden voor de bestreden beslissing, wel nog met verzoeker communiceerde in verband met een nieuwe functie in het kader van art. 22 van het RIM, doet geen afbreuk aan de vaststelling dat de verw. partij, met het oog op het nemen van de ordemaatregel in het kader van art. 59 van de tuchtwet tot de beslissing kon komen dat verzoekers blijvende aanwezigheid niet verenigbaar was met het dienstbelang van het gehele korps. Beide artikelen hebben een andere finaliteit: de bestreden beslissing op basis van art. 59 van de tuchtwet kadert in de tegen verzoeker ingediende strafklacht, en wordt noodzakelijkerwijze genomen, gelet op art. 65 van de tuchtwet, met het oog op het opstarten van een tuchtprocedure.Arrest n° 241.628
Verzoeker DOMAl heeft de korpschef pas recent een klacht met burgerlijke partijstelling tegen verzoeker ingediend en al zou hij dat hebben gedaan om de toepassing van art. 59 van de tuchtwet mogelijk te maken, dit neemt niet weg dat het niet de korpschef is maar enkel de burgemeester die kan beslissen om op grond van art. 59 van de tuchtwet een voorlopige schorsing als ordemaatregel op te leggen.Arrest n° 239.323
Verzoeker DUWIJNHet vervuld zijn van de voorwaarden gesteld in art. 59, eerste lid, van de tuchtwet voor het opleggen van een voorlopige schorsing moet beoordeeld worden op het tijdstip dat die beslissing genomen wordt. Verzoeker betwist niet dat op datum van de BB tegen hem een tuchtprocedure lopende was, zodat dit middelonderdeel feitelijke grondslag mist.Arrest n° 239.323
Verzoeker DUWIJNDe thans BB tot voorlopige schorsing, ook al betreft het een feitelijke verlenging van de vorige schorsingsperiode, is het resultaat van een op zich staande beoordeling van het vervuld zijn van de voorwaarden die dienaangaande in art. 59, eerste lid, van de tuchtwet worden gesteld, die niet door een eventueel gebrek in de vorige beslissing wordt aangetast.