Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Tuchtprocedure

0 subrubrieken 144 rechtstreekse arresten 144 arresten in totaal

Rechtspunten

255
Arrest n° 266.606 Verzoeker XXXXDe procureur des Konings moet zijn advies verstrekken op grond van het hem toegestuurde “voorstel van tuchtstraf”. Artikel 24, derde lid, van de tuchtwet bepaalt niet de nadere inhoud ervan, doch het voorstel van tuchtstraf moet op grond van artikel 38sexies van de tuchtwet genomen zijn “op grond van het volledige dossier en van het verweer”. Opdat de procureur des Konings aldus zijn rechtsplicht tot adviseren op zorgvuldige wijze zou kunnen uitoefenen, dient het voorstel van tuchtstraf dat naar die adviserende overheid is gezonden, derhalve alle nuttige gegevens te bevatten op grond waarvan die overheid met kennis van zaken een correct beeld kan vormen van de tuchtzaak en haar advies kan verstrekken. Daar van de adviserende overheid mag worden verwacht dat zij adviseert na een zorgvuldig onderzoek en afweging van alle (...)…Arrest n° 266.606 Verzoeker XXXXDe RvS oordeelt dat verzoekster middel waarin zij de schending aanvoert van “het beginsel van de beslotenheid der vergadering”, niet ernstig is. Daartoe oordeelt de RvS m.b.t. de aanwezigheid van de betrokken korpschef en nog een andere persoon tijdens een bepaalde zitting van het betrokken politiecollege, dat verzoekster niet uiteenzet dat op die vergadering een beslissing zou zijn genomen die enige invloed kon uitoefenen op de BB (zware tuchtstraf van ontslag van ambtswege). Inzake de aanwezigheid van de betrokken korpschef tijdens twee andere vergaderingen van het betrokken politiecollege wijst de RvS er voorts op, dat verzoekster in gebreke blijft om een rechtsnorm aan te duiden die artikel 29, tweede lid, van de wet van 7 december 1998 in tuchtzaken ipso facto zou terzijde schuiven. Tot slot oordeelt de RvS dat (...)…Arrest n° 266.137 Verzoeker XXXXOp het eerste gezicht wordt vastgesteld, dat de termijn van zestig dagen bedoeld in artikel 45, eerste lid, van de tuchtwet (termijn voor oproeping voor de tuchtraad nadat de zaak door het betrokken personeelslid is aanhangig gemaakt bij de tuchtraad) een ordetermijn is en geen vervaltermijn, zodat de overschrijding ervan niet door dat feit zelf tot de onwettigheid van de bestreden beslissing leidt.Arrest n° 265.838 Verzoeker XXXXUit artikel 45 van de wet van 7 december 1998 volgt dat de korpschef – die de gewone tuchtoverheid van verzoekster is – zo spoedig mogelijk het politiecollege inlicht over alles wat het lokaal politiekorps en de uitvoering van zijn opdrachten aangaat. Partijen betwisten terecht niet dat het “incident” dat aanleiding gaf tot de tuchtprocedure lastens verzoekster, onder de toepassing van de voormelde bepaling valt. De korpschef was dus niet enkel gerechtigd, maar ook verplicht, dit incident aan het politiecollege te melden.Arrest n° 264.697 Verzoeker XXXXOp grond van artikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet vereist het formuleren van een voorstel van zware tuchtstraf dat de hogere tuchtoverheid daarover een beslissing neemt. Die beslissing moet bovendien worden genomen en ter kennis gebracht van de betrokken politieambtenaar binnen een vervaltermijn na het verstrijken van de termijn voor het indienen van het schriftelijk verweer. Het niet naleven van die termijn wordt gesanctioneerd door artikel 38sexies, vierde lid, van de tuchtwet. De hogere tuchtoverheid wordt dan geacht af te zien van de vervolgingen voor de feiten die betrokkene ten laste werden gelegd. Te dezen blijkt dat geen beslissing voorligt van het politiecollege houdende de goedkeuring van het aan verzoeker ter kennis gegeven voorstel van zware tuchtstraf, zodat er dan ook geen dergelijke beslissing (...)…Arrest n° 264.697 Verzoeker XXXXHet bestaan van een beslissing van het politiecollege, de totstandkoming ervan en het vervuld zijn van de wettelijk vereiste vormvoorschriften moeten blijken uit de notulen van de vergadering. De notulen zijn authentieke akten waarmee het bestaan van een beslissing wordt aangetoond, alsook dat de wettelijk voorgeschreven vormen inzake het houden van de vergadering en de regelmatigheid van de besluitvorming zijn geëerbiedigd. Het is bijgevolg niet de kennisgeving van een beslissing die in de loop van de tuchtprocedure aan de betrokkene wordt gedaan, die het bestaan van die beslissing van het politiecollege en de wettige totstandkoming ervan bewijst.Arrest n° 264.441 Verzoeker XXXXDe hogere tuchtoverheid is wel degelijk na het advies van de Tuchtraad rechtsgeldig samengekomen om een beslissing te nemen. Uit een voor eensluidend verklaard uittreksel uit de notulen van het politiecollege, dat zich in het administratief dossier bevindt, blijkt dat het politiecollege is bijeengekomen en heeft beraadslaagd over het voornemen om af te wijken van het advies van de Tuchtraad. Uit dit uittreksel blijkt voorts dat dit voornemen met eenparigheid van stemmen werd aangenomen en dat de burgemeester-voorzitter werd gemachtigd om in naam en voor rekening van het politiecollege alle nuttige en nodige stukken in de procedure te ondertekenen.Arrest n° 262.871 Verzoeker XXXXArtikel 29, tweede lid, van de tuchtwet bepaalt dat de tuchtrechtelijk vervolgde ambtenaar wordt gehoord door de tuchtoverheid zelf of “door de door hem aangewezen overheid”. Indien de tuchtoverheid het horen van het personeelslid wenst te delegeren, dient zij daartoe een “overheid” aan te wijzen. Uit artikel 29 van de tuchtwet blijkt niet dat die aanwijzing aan bepaalde vormvereisten moet beantwoorden. Ook wanneer de betrokken functie van tuchtoverheid door iemand anders wordt uitgeoefend, blijft de aanwijzing rechtsgeldig, tenzij de nieuw aangestelde persoon de aanwijzing zou hebben opgeheven. Er anders over oordelen, druist in tegen het beginsel van de continuïteit van de openbare dienst.Arrest n° 262.612 Verzoeker XXXXArtikel 38sexies, derde lid, van de tuchtwet houdt aldus een bijzondere regeling in, die van toepassing is telkens de hogere tuchtoverheid over haar voorstel tot straf de adviezen moet inwinnen, bedoeld in artikel 24, eerste en tweede lid. In die gevallen neemt de hogere tuchtoverheid eerst een voorlopig voorstel aan, en kan zij haar “definitieve beslissing”, d.w.z. haar definitief voorstel tot straf, slechts ter kennis van de betrokkene brengen nadat zij kennis heeft genomen van de adviezen over haar voorlopig voorstel. In die gevallen is er dus, voor de kennisgeving van het definitieve voorstel, een wachttermijn. De vervaltermijn van vijftien dagen wordt dan verlengd “met de termijn bedoeld in artikel 24, derde lid”. De termijn van vijftien dagen wordt aldus verlengd met twintig dagen, en bedraagt in de bedoelde (...)…Arrest n° 262.612 Verzoeker XXXXLuidens artikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet moet de hogere tuchtoverheid haar beslissing over de tuchtvordering, binnen een termijn van vijftien dagen na het verstrijken van de termijn van verweer, ter kennis brengen van de betrokken politieambtenaar. Het niet naleven van die verplichting om binnen de vijftien dagen die desgevallend is verlengd “met de termijn bedoeld in artikel 24, derde lid,” wordt gesanctioneerd door artikel 38sexies, vierde lid, van de tuchtwet: de hogere tuchtoverheid wordt geacht af te zien van de vervolgingen voor de feiten die betrokkene ten laste werden gelegd. De termijn om de uitspraak over de tuchtvordering mee te delen is aldus een vervaltermijn.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXHet niet naleven door de hogere tuchtoverheid van de verplichting om binnen de vijftien dagen, desgevallend verlengd “met de noodzakelijke termijn om artikel 38quinquies toe te passen”, haar beslissing over de tuchtvordering ter kennis te brengen, wordt gesanctioneerd door artikel 38sexies, vierde lid, van de tuchtwet. De hogere tuchtoverheid wordt dan geacht af te zien van de vervolgingen voor de feiten die betrokkene ten laste werden gelegd. De termijn om de uitspraak over de tuchtvordering mee te delen is aldus een vervaltermijn. Artikel 38sexies van de tuchtwet legt bijgevolg aan de hogere tuchtoverheid strikte termijnen op die bij niet-naleving leiden tot het verval van de tuchtvordering.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXDe hogere tuchtoverheid organiseert op een discretionaire wijze het verloop van de op grond van artikel 38quinquies van de tuchtwet in te winnen aanvullende getuigenverhoren en de mededeling ervan, met dien verstande dat dit op grond van artikel 38sexies van de tuchtwet moet gebeuren binnen de daartoe “noodzakelijke termijn”, dit wil zeggen binnen de termijn die volstrekt nodig is om de hogere tuchtoverheid toe te laten deze getuigenverklaringen in te winnen en om ze aan de betrokken politieambtenaar ter kennis te brengen met de uitnodiging om binnen een bepaalde termijn – die minstens vijf werkdagen moet bedragen – een aanvullend verweerschrift in te dienen.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXArtikel 38quinquies van de tuchtwet is formeel beperkt tot het horen van de “nuttige getuigenverklaringen” die de hogere tuchtoverheid nodig acht, “gelet op hun band met het dossier”. Uit de wetsgeschiedenis van deze bepaling noch uit die van het ermee overeenstemmende artikel 36 van wet van 3 mei 1999, dat van toepassing is op de gewone tuchtoverheid, kan worden opgemaakt dat de wetgever ook andere onderzoeksverrichtingen zou hebben beoogd. Het louter opvragen van materiële stukken om toe te voegen aan het dossier kan prima facie niet worden beschouwd als het horen van “nuttige getuigenverklaringen”. Enkel het horen van “nuttige getuigenverklaringen” kan leiden tot een verlenging van de vervaltermijn van artikel 38sexies van de tuchtwet.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXDe wetgever heeft de tuchtoverheid een ruime discretionaire bevoegdheid willen verlenen om te oordelen welke getuigen die een band hebben met het dossier zij wenst te horen (artikel 38quinquies van de tuchtwet). Het komt derhalve de tuchtoverheid toe het nut en de noodzaak van het horen van een persoon als getuige te beoordelen, waarbij dergelijke discretionaire bevoegdheid de redelijkheid als grens heeft. Het begrip getuigenverklaring verengen tot een verklaring van wat een persoon gehoord of gezien heeft in het kader van vermeende feiten, kan prima facie niet worden bijgevallen.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXUit artikel 54 van de tuchtwet volgt dat de hogere tuchtoverheid kan afwijken van het advies van de Tuchtraad. Deze bepaling regelt de procedure die in voorkomend geval moet worden gevolgd.Arrest n° 259.138 Verzoeker XXXXIn zoverre de verzoeker stelt dat DGR/TIWK, aan wie de feiten door het parket ter kennis werden gebracht, daartoe niet gemandateerd was, is dit argument moeilijk te begrijpen nu verzoeker hierover zelf besluit dat mag aangenomen worden dat de hogere tuchtoverheid voldoende kennis had of moest hebben. Hoe dan ook, zo er al een probleem van mandatering is, wordt vastgesteld dat de hogere tuchtoverheid het inleidend verslag betekend heeft binnen de wettelijke termijn van zes maanden, die ten vroegste een aanvang genomen heeft bij ontvangst van de strafdossiers, met toelating om deze aan te wenden voor tuchtdoeleinden. Het eventueel gebrek aan mandatering heeft de verzoeker dan ook niet in zijn rechten geschaad.Arrest n° 259.047 Verzoeker XXXXDe procedure tot herziening van de tuchtstraf (artikel 57bis, eerste lid, van de tuchtwet) is een uitzonderlijke procedure die het bestuur de mogelijkheid biedt terug te komen op tuchtbeslissingen, ook wanneer zij definitief geworden zijn. Het is geen nieuwe beroepsmogelijkheid tegen een opgelegde tuchtstraf maar een procedure die volledig losstaat van de genomen eindbeslissing.Arrest n° 259.047 Verzoeker XXXXHet aantonen van een nieuw element is een ontvankelijkheidsvereiste van de aanvraag tot herziening van de tuchtstraf (artikel 57bis, eerste lid, van de tuchtwet). Artikel 57bis van de tuchtwet, noch de parlementaire voorbereiding licht toe wat er onder “nieuw” moet worden verstaan. Volgens Van Dale’s Groot woordenboek van de Nederlandse taal betekent “nieuw”: “(van dingen) nog niet lang bestaand; pas gemaakt, pas verschenen enz.”, alsook “tot nog toe onbekend”. Uit deze beide betekenissen volgt dat een “nieuw element” zich alzo onderscheidt van een element dat wel reeds bestond, gemaakt of verschenen was, of wel al bekend was, te dezen op het ogenblik dat de tuchtbeslissing werd genomen. Een element waarvan het personeelslid kennis had of redelijkerwijze moest hebben voorafgaand aan het nemen van de tuchtbeslissing, maar (...)…Arrest n° 259.047 Verzoeker XXXXDaar artikel 57bis van de tuchtwet een termijn van orde omvat, zou de miskenning ervan op zich niet tot de onwettigheid van de bestreden beslissing leiden.Arrest n° 258.465 Verzoeker XXXXHet door artikel 29 van de tuchtwet voorgeschreven hoorrecht van verzoeker moet als een substantiële vormvereiste worden beschouwd aangezien het een waarborg betreft die in het belang van verzoeker voorgeschreven is. Deze substantiële vormvereiste is hier niet voorgeschreven op straffe van nietigheid. In dat geval moet de verzoeker aantonen dat de miskenning van de vormvereiste hem geschaad heeft in zijn belangen, dermate dat die miskenning een invloed heeft gehad op de eindbeslissing. In dit geval blijkt dat het vormgebrek nog lopende de procedure is rechtgezet en dat verzoeker niet van de hem geboden waarborgen verstoken is gebleven.