juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Bevoegdheid
0 subrubrieken 31 rechtstreekse arresten 31 arresten in totaalRechtspunten
40Arrest n° 266.137
Verzoeker XXXXVerzoeker betwist dat de burgemeesters die op het ogenblik van de bestreden beslissing (zware tuchtstraf ontslag van ambtswege) in het politiecollege zetelden, wettig waren benoemd. Volgens hem konden zij niet wettig door de Vlaamse minister bevoegd voor onder meer Binnenland worden benoemd, maar moesten zij door de Vlaamse regering zijn benoemd. Dit middel mist juridische grondslag. Immers, op het eerste gezicht behoort het tot de bevoegdheid van de Vlaamse minister bevoegd voor onder meer Binnenland om – alleen – beslissingen te nemen over het al dan niet benoemen van de burgemeesters, zoals bedoeld in artikel 58 van het decreet lokaal bestuur. In tegenstelling tot wat verzoeker aanneemt, beperkt de verleende delegatie zich dus niet tot de loutere toepassing of uitvoering van beslissingen van de Vlaamse regering, maar (...)…Arrest n° 263.792
Verzoeker XXXXDe bevoegdheid van de gewone tuchtoverheid raakt de openbare orde.Arrest n° 263.792
Verzoeker XXXXArtikel 46 WGP vereist niet dat voor elk geval van verhindering of afwezigheid van de korpschef een nieuwe vervangingsbeslissing wordt genomen. Het betrokken burgemeestersbesluit getuigt van vooruitziend en efficiënt bestuur, door – voorafgaand aan het moment waarop de afwezigheid/verhindering intreedt – aan te duiden wie alsdan – als deze situatie zich voordoet – wordt aangesteld als vervangende korpschef. Het burgemeestersbesluit is niet onwettig en behoeft dus niet buiten toepassing te worden verklaard. De betrokken vervangende korpschef was de bevoegde overheid om bij het bestreden besluit aan verzoeker een tuchtstraf (waarschuwing) op te leggen.Arrest n° 262.405
Verzoeker XXXXUit de artikelen VII.III.32 RPPol en II.15 UBPol volgt dat de betrokken aanwijzing ad interim in een mandaat en de verlenging ervan, bij het personeel moeten worden bekendgemaakt via het personeelsbulletin en bij uittreksel gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad. Dat de aanwijzing te dezen gebeurde via de rechtsfiguur van de aanstelling in het hogere ambt, doet aan die bekendmakingsplichten niet af. De verwerende partij betwist niet dat de bekendmaking aan het personeel via het personeelsbulletin niet is gebeurd. De betrokken aanstelling en verlenging van HCP XXX in het hogere ambt om ad interim het mandaat van directeur-generaal waar te nemen, zijn dus niet op de reglementair voorgeschreven wijze binnen de Geïntegreerde politie bekendgemaakt. De regelgever zelf heeft voor dat (top)mandaat een tweeledige bekendmaking (...)…Arrest n° 258.882
Verzoeker XXXXDe aanstelling a.i. en de latere verlengingen ervan van E.S. in het mandaat van directeur-generaal kunnen niet aan verzoeker worden tegengesteld. Hieruit volgt dat de hoedanigheid van “directeur-generaal a.i.” waarin E.S. het inleidend verslag en het voorstel van zware tuchtstraf aan verzoeker betekende, niet aan verzoeker kon worden tegengeworpen, zodat niet blijkt dat die stukken zijn uitgegaan van de bevoegde hogere tuchtoverheid. Zulks vitieert de eindbeslissing (zware tuchtstraf van de inhouding van wedde ten belope van 10 % gedurende twee maanden).Arrest n° 258.461
Verzoeker XXXXDe tuchtoverheid heeft bij de uitoefening van haar tuchtbevoegdheid een discretionaire beoordelingsbevoegdheid, zowel op het stuk van de bewezenverklaring als op het vlak van de tuchtrechtelijke kwalificatie van de ten laste gelegde feiten.Arrest n° 258.461
Verzoeker XXXXDe enkele omstandigheid dat verzoeker voorafgaand had aangekondigd dat men op hem niet moest rekenen en dat hij gebruik zou maken van een dag afwezigheid zonder medisch getuigschrift, volstaat niet om, bij gebreke aan op medische gronden gestaafde feiten, het feitelijk vermoeden van ziekte te weerleggen en te oordelen dat verzoeker op voorhand zich “wetens en willens” onttrok aan de geplande dienstverplichtingen. De tuchtoverheid heeft haar beoordelingsbevoegdheid inzake de aan verzoeker ten laste gelegde feiten, overschreden. Bovendien schendt de hogere tuchtoverheid de materiëlemotiveringsplicht daar de motieven die leidden tot het bewezen zijn van de aan verzoeker ten laste gelegde feiten, niet deugdelijk zijn.Arrest n° 257.972
Verzoeker XXXXOp het ogenblik van het inleidend verslag (startpunt van de tuchtvervolging) en de rest van de tuchtprocedure was verzoekster (inspecteur van politie bij een lokale politiezone) niet meer gedetacheerd, zodat artikel 21 van de tuchtwet niet van toepassing was. De korpschef van de politiezone waarbij verzoekster voordien gedetacheerd was, was dan ook niet langer de bevoegde (gewone) tuchtoverheid en had evenmin enige andere bevoegdheid of rol in de tuchtprocedure. Er kan dus geen sprake zijn van een schending van het voormelde artikel 21.Arrest n° 254.642
Verzoeker XXXXDat de betrokken hoofdcommissaris van politie niet over de wettelijk vereiste kennis van het Nederlands beschikt, impliceert niet dat die commissaris geen bevoegde overheid is in de zin van artikel 56, eerste lid, van de tuchtwet. Immers, op grond van artikel 19, 2°, a) van de tuchtwet, is betrokken hoofdcommissaris van politie, in zijn hoedanigheid van directeur van de directie van de Bescherming (de directeur DAP), de gewone tuchtoverheid van verzoeker. Het betreft een door de tuchtwet toegewezen bevoegdheid. De vaststelling dat de betrokken hoofdcommissaris van politie geen blijk geeft van voldoende taalkennis in de zin van de bestuurstaalwetgeving, is geen zaak van (on)bevoegdheid van de door de tuchtwet aangewezen overheid. Desgevallend belet deze vaststelling weliswaar dat die op wettige wijze zijn tuchtbevoegdheid (...)…Arrest n° 253.544
Verzoeker XXXXOpdat een collegiaal orgaan op geldige wijze kan beslissen, is vereist dat het op dat ogenblik op regelmatige wijze is samengesteld. Bij de BB wordt aan verzoekster (inspecteur van politie bij een lokale politiezone) de zware tuchtstraf van de inhouding van brutowedde van 2 % gedurende twee maanden opgelegd. Uit de samenlezing van artikel 20, 1°, a) van de tuchtwet, artikel 23 WGP en artikel 14, eerste lid, van de Nieuwe Gemeentewet, volgt dat, overeenkomstig artikel 23 WGP, het politiecollege van een meergemeentenzone - dat te dezen de hogere tuchtoverheid is - bestaat uit de burgemeesters van de verschillende gemeenten die van de zone deel uitmaken en de leden in geval van afwezigheid of verhindering worden vervangen overeenkomstig het bepaalde in artikel 14 van de nieuwe gemeentewet, dit wil zeggen door een schepen - (...)…Arrest n° 251.455
Verzoeker XXXXArtikel 24 van de tuchtwet bepaalt de gevallen waarin de hogere tuchtoverheid, alvorens zij een personeelslid van het operationeel kader van de politiediensten van ambtswege ontslaat, het advies moet inwinnen van, in het voorliggende geval, de procureur des Konings. Luidens het vierde lid ervan, moet dat ingewonnen advies aan het voorstel van zware tuchtstraf van de hogere tuchtoverheid worden toegevoegd. Dat is het in artikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet bedoelde voorstel van zware tuchtstraf, zijnde één van de drie beslissingen die de hogere tuchtoverheid op grond van het artikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet kan nemen en die “op grond van het volledige dossier en van het verweer” wordt meegedeeld aan het betrokken personeelslid. Op grond van artikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet moet de hogere (...)…Arrest n° 251.455
Verzoeker XXXXArtikel 38sexies, eerste lid, van de tuchtwet bevat een regeling inzake het meedelen van de beslissing van de hogere tuchtoverheid (de zware straf). Uit artikel 24, laatste lid, van de tuchtwet volgt dat aan die (aldus aan verzoeker) mee te delen beslissing het ingewonnen advies (i.c. van de procureur des Konings) moet worden toegevoegd. Het ingewonnen advies maakt bijgevolg een (verplichtend) onderdeel uit van het mee te delen voorstel van straf. Beide bepalingen sluiten derhalve bij elkaar aan. Het advies vormt aldus een substantieel onderdeel van de aan betrokkene, binnen de overeenkomstig de in artikel 38sexies van de tuchtwet bepaalde vervaltermijn (15 dagen), mee te delen beslissing. Een mededeling van het voorstel van straf zonder het ingewonnen advies is op het eerste gezicht onregelmatig en derhalve niet (...)…Arrest n° 251.455
Verzoeker XXXXDe substantiële vormvereiste om het in artikel 24 van de tuchtwet bepaalde advies (i.c. van de procureur des Konings i.v.m. voorstel van zware tuchtstraf, nl. ontslag van ambtswege) mee te delen binnen de in artikel 38sexies van de tuchtwet bepaalde vervaltermijn, kan te dezen op het eerste gezicht niet op rechtsgeldige wijze worden hersteld door het laattijdig overmaken van het advies in de loop van de procedure voor de Tuchtraad, vermits dat in elk geval niet kan leiden tot een tijdige betekening van het voorstel van zware tuchtstraf en tot het beletten dat na de vervaltermijn “de hogere tuchtoverheid geacht [wordt] af te zien van de vervolgingen voor de feiten die betrokkene ten laste gelegd worden”. Het devolutief karakter van het onderwijl door verzoeker ingediende verzoek tot heroverweging leidt niet tot een andere (...)…Arrest n° 250.273
Verzoeker XXXXVerzoeker is hoofdcommissaris van politie bij de Federale politie. Zijn generieke, door de tuchtwet toegewezen gewone en hogere tuchtoverheid zijn respectievelijk de directeur-generaal (van de dienst van oorsprong) (art. 19, 2°, b), tuchtwet) en de minister van Binnenlandse Zaken (art. 20, 2°, b), van de tuchtwet). Aangezien verzoeker op het ogenblik van de feiten is gedetacheerd naar een dienst ressorterend onder de commissaris-generaal van de Federale politie, is deze de gewone tuchtoverheid (art. 66 tuchtwet). De hogere tuchtoverheid blijft ook in die hypothese hoe dan ook de minister van Binnenlandse Zaken, die te dezen dan ook de bevoegde tuchtoverheid is (en blijft) om over de aan verzoeker ten laste gelegde feiten te oordelen met het oog op het opleggen van een zware tuchtstraf. Art. 21 van de tuchtwet, dat de (...)…Arrest n° 249.498
Verzoeker XXXXOp het eerste gezicht was commissaris van politie D. bevoegd om de in art. 25, derde lid, van de tuchtwet bepaalde alcoholprocedure op te leggen aan verzoekster (commissaris van politie bij een lokalepolitiezone). Immers, art. 46 van de wet van 7 december 1998 betreft de plaatsvervanging van de korpschef ingeval van zijn afwezigheid of verhindering en niet de delegatie van beschikkingsbevoegdheid. Deze vervanging is algemeen en absoluut en is van toepassing wanneer de betrokken korpschef verhinderd is de totaliteit van zijn bevoegdheden uit te oefenen. Op het eerste gezicht kan bij een kortstondige, toevallige afwezigheid (zoals in dit geval) geen sprake zijn van een afwezigheid die aanleiding geeft tot plaatsvervanging in de zin van art. 46 van de wet van 7 december 1998. De ademtest en -analyse is te dezen opgelegd op (...)…Arrest n° 249.498
Verzoeker XXXXUit artikel 25, derde lid, van de tuchtwet blijkt dat enkel tot een ademtest kan worden besloten wanneer er concrete aanwijzingen - tijdens de dienst - zijn dat het personeelslid onder invloed is. Luidens artikel 14 van het KB van 26 november 2001 moeten de “klaarblijkelijke tekenen van alcoholintoxicatie die de test rechtvaardigen” worden vermeld. Bij gebreke aan bijzondere bewijsregeling mag het bewijs van die tekenen worden geleverd met alle middelen, waaronder eigen zintuiglijke waarnemingen en vaststellingen. Het komt de tuchtoverheid of de door haar op grond van artikel 14 van het KB van 26 november 2001 aangewezen politieambtenaar toe te bepalen welke die duidelijke tekenen van alcoholintoxicatie zijn en om te beoordelen of die er zijn, waarbij haar discretionaire bevoegdheid de redelijkheid als grens heeft. Het (...)…Arrest n° 249.498
Verzoeker XXXXDe mogelijkheid om op verzoek een (op de verplichte ademtest volgende) ademanalyse te laten uitvoeren, strekt er toe om aan verzoekster de mogelijkheid te bieden de eventuele onbetrouwbaarheid van de afname van de ademtest en het resultaat ervan te doen blijken aan de hand van een ademanalyse. De tuchtregeling schrijft geen bijzondere bewijswaardering voor inzake het aan verzoekster ten laste gelegde tuchtvergrijp (tijdens de dienst onder invloed zijn van alcohol). De hogere tuchtoverheid mag derhalve het bewezen zijn van dit tuchtfeit afleiden uit het resultaat van de ademtest en, indien om een ademanalyse is verzocht, op die ademanalyse. De tuchtoverheid mag evenwel in haar besluitvorming niet op onwettige of onregelmatig verkregen bewijzen steunen die uit de bewijsvoering moeten worden uitgesloten. Verzoekster maakt (...)…Arrest n° 247.554
Verzoeker XXXXOp grond van artikel 54 van de tuchtwet is de hogere tuchtoverheid op geen enkele wijze gebonden door het advies van de Tuchtraad, noch wat de uiteenzetting van de feiten en de toerekening ervan aan het betrokken personeelslid betreft, noch wat de kwalificatie van die feiten als tuchtvergrijp betreft, noch wat de voorgestelde tuchtstraf betreft. Wanneer de hogere tuchtoverheid beoogt af te wijken van het advies, moet zij wel de redenen hiertoe aangeven en ze, samen met de voorgenomen straf, ter kennis brengen van het betrokken personeelslid (GwH 28 februari 2013, nr. 25/2013, punt B.7.) Het betreft derhalve een specifieke pleegvorm die enkel bestaat wanneer wordt afgeweken van het advies, zijnde het gemotiveerd advies dat de Tuchtraad overeenkomstig artikel 52 van de tuchtwet heeft verstrekt inzake de uiteenzetting van (...)…Arrest n° 243.268
Verzoeker DE JONGHDe hogere tuchtoverheid heeft zich uit eigen beweging rechtstreeks met de tuchtprocedure belast toen zij via de procureur des Konings kennis kreeg van de feiten. Deze auto-saisine is een mogelijkheid die uitdrukkelijk is voorzien in art. 38, eerste lid, van de tuchtwet. De omstandigheid dat de hogere tuchtoverheid de gewone tuchtoverheid niet uitdrukkelijk in kennis heeft gesteld van de uitoefening van die eigen wettelijke bevoegdheid, ontneemt haar niet die in art. 38 bepaalde tuchtbevoegdheid, noch maakt dat haar optreden onwettig. Overigens is op grond van art. 17, tweede lid, van de tuchtwet, enkel de hogere tuchtoverheid bevoegd is om een zware tuchtstraf op te leggen, zodat in elk geval de hogere tuchtoverheid te dezen de bevoegde tuchtoverheid is.Arrest n° 238.712
Verzoeker XXXXOp grond van art. 20, 2°, a) van de tuchtwet is ten aanzien van verzoeker, de DGA de hogere tuchtoverheid en dus een bevoegde overheid in de zin van art. 56 van de tuchtwet. In hoofde van de DGA nam de vervaltermijn van zes maanden een aanvang op de datum waarop hij kennis kreeg van de gerechtelijke eindbeslissing. Dat de directeur-generaal met het taalbrevet dat hij voorlegt niet doet blijken dat hij voldoet aan de vereisten waarvan de bestuurstaalwet het optreden van de tuchtoverheid bij de federale politie afhankelijk stelt, is geen zaak van bevoegdheid maar wel van miskenning (door een ter zake bevoegde hogere tuchtoverheid) van een substantiële vormvereiste in de zin van art. 14, § 1, eerste lid, RvS-wet. De door de RvS in arrest nr. 218.494 erga omnes vastgestelde miskenning van die vormvereiste, maakte op zich de (...)…