juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Motivering
0 subrubrieken 112 rechtstreekse arresten 112 arresten in totaalRechtspunten
160Arrest n° 267.287
Verzoeker XXXXDe overwegingen van de BB laten, zo lijkt, aan verzoeker duidelijk verstaan waarom de tuchtoverheid voor de betrokken feiten een tuchtprocedure noodzakelijk achtte. Verzoeker kon immers op het eerste gezicht in de BB vernemen dat de tuchtoverheid van oordeel is dat “het niet meewerken en zelfs tegenwerken aan een gerechtelijk onderzoek kan worden gezien als enerzijds de schending van de ambtseed of ambtsbelofte zoals loyaliteit, integriteit en betrouwbaarheid in hoofde van betrokkene, en anderzijds kan aanzien worden als plichtverzuim; dat een ambtenaar zich steeds integer moet gedragen”, dat verzoeker “zich allesbehalve integer heeft gedragen”, dat een en ander “een ernstige aantasting vormt van het vertrouwen in de integriteit van betrokkene; dat dit gedrag dan ook volstrekt onaanvaardbaar is” en dat “het gedrag van (...)…Arrest n° 266.062
Verzoeker XXXXVerzoeker acht de formelemotiveringsplicht geschonden omdat de bestreden beslissing “niets bepaalt omtrent het opleggen van enige minder ingrijpende tuchtsanctie”. De formelemotiveringsplicht vereist evenwel van een tuchtoverheid niet om te expliciteren waarom zij iets níét beslist, enkel om te verantwoorden wat zij wél beslist. Overigens, indien de tuchtoverheid terecht uitgaat van een onherroepelijk verbroken vertrouwensband, is er geen “minder ingrijpende tuchtsanctie” dan het ontslag. Voorts wenst verzoeker een nadere motivering van de onherroepelijke en definitieve vertrouwensbreuk, wat blijkt neer te komen op een motivering van de motieven, wat de formelemotiveringsplicht niet vereist.Arrest n° 265.680
Verzoeker XXXXDe tuchtoverheid steunt de bestreden beslissing (tuchtstraf ontslag van ambtswege) op decisieve wijze op een element – de schuldbekwaamheid van verzoeker – waarvan het feitelijk bestaan niet naar behoren is bewezen. Zij schendt de materiëlemotiveringsplicht.Arrest n° 265.206
Verzoeker XXXXHet advies van de adviesraad is niet bindend voor het directiecomité. Uit het loutere gegeven dat de tuchtoverheid er een andere mening op nahoudt, kan geen schending van de formelemotiveringsplicht worden afgeleid. Evenmin strekt de formelemotiveringsplicht ertoe dat het directiecomité ertoe gehouden zou zijn te expliciteren waarom de adviesraad niet wordt bijgevallen. De tuchtoverheid vermag gewis die overwegingen, ten overvloede, in haar beslissing mee op te nemen, maar het volstaat dat zij uiteenzet wat háár beoordeling is en op welke gronden zij die steunt. Dat de adviesraad bij unanimiteit heeft geadviseerd, wijzigt daaraan niets. Verzoekers bewering dat het directiecomité niet verduidelijkt waarom het de zaken anders ziet dan de adviesraad, is overigens weinig geloofwaardig en staat op zijn zachtst gezegd op (...)…Arrest n° 265.206
Verzoeker XXXXHet blijkt dat het geacht moet worden duidelijk te zijn voor verzoeker welke tuchtfeiten hem concreet worden verweten, waarom zijn verweer niet wordt bijgetreden en waarom de concrete tuchtsanctie passend wordt geacht. Bovendien omvat de motivering van de bestreden beslissing ook de overwegingen van onder meer de initiële tuchtbeslissing, nu daarin expliciet wordt volhard. Verzoeker overtuigt geenszins ervan dat de bestreden beslissing in die omstandigheden geen afdoende motivering omvat.Arrest n° 264.202
Verzoeker XXXXDe tuchtoverheid geeft duidelijk en gemotiveerd aan hoe zij op grond van een geheel aan ernstige, herhaalde en met elkaar overeenstemmende gegevens en verklaringen tot de gevolgtrekking komt dat de aan verzoeker ten laste gelegde feiten bewezen moeten worden geacht en waaruit een ontoelaatbaar gedrag kan worden gedistilleerd. Niet ten onrechte lijkt – op basis van de stukken van het tuchtdossier, de verklaringen, het debat en ondanks het gevoerde verweer – te zijn aangenomen dat “alle elementen wijzen in dezelfde richting van beledigende, respectloze en discriminerende gedragingen”.Arrest n° 260.422
Verzoeker M.De bestreden beslissing waarbij aan verzoeker de tuchtstraf van ‘terugzetting in de weddeschaal met twee jaar’ wordt opgelegd, legt zonder enige onduidelijkheid de betrokken tuchtstraf op in de zin van artikel 60, § 1, 5°, van het KB van 1 april 2003 ‘tot vaststelling van het statuut van de leden van het interfederaal Korps van de Inspectie van financiën en tot wijziging van het koninklijk besluit van 28 april 1998 tot organisatie van het interfederaal Korps van de Inspectie van financiën’, en bepaalt de omvang ervan. De beslissing bevat ook de motivering waarom precies geopteerd wordt voor deze tuchtstraf en deze omvang. Deze motivering bevat de concrete redenen voor deze keuze, en maakt duidelijk dat een concrete afweging is gemaakt tussen verschillende elementen. Zo wordt uitgelegd op basis van welke concrete (...)…Arrest n° 260.422
Verzoeker M.Het geheel van de aangehaalde motivering schraagt de eerste bestreden beslissing. Wanneer deze motivering in haar geheel wordt gelezen, blijkt dat deze coherent is en dat geen sprake is van enige tegenstrijdigheid.Arrest n° 259.279
Verzoeker XXXXVerzoekster kan niet worden verweten dat zij de evaluatie van haar proeftijd onmogelijk heeft gemaakt. De tenlastelegging (namelijk het eigen planningsdocument ‘evaluatie proeftijd’ uit Vlimpers laten verwijderen met het frauduleuze doel om de evaluatie van de eigen proefperiode onmogelijk te maken), zoals ze in het voorstel tot tuchtstraf is omschreven en in de tuchtbeslissing van het managementcomité is benaderd – en bijgevallen in de bestreden beslissing van de betrokken Vlaamse minister – is niet uitgegaan van een juiste inschatting van de feiten. In die concrete omschrijving mocht de tuchtoverheid de tenlastelegging derhalve niet voor bewezen houden.Arrest n° 256.493
Verzoeker GIELENVerzoeker vermocht uit de bestreden beslissing (inhouding op het loon) met zekerheid af te leiden welke regelgeving van toepassing is, zodanig dat het voor hem mogelijk is om, eventueel na het inwinnen van juridisch advies, de toepasselijke bepalingen van de regelgeving te kennen. Bij het lezen van de brief waarmee de bestreden beslissing aan verzoeker is betekend en mede gelet op de stukken die verzoeker in het kader van de tuchtprocedure waren bezorgd, kon verzoeker de juridische grond van de beslissing achterhalen zodat hij zich niet heeft kunnen vergissen over de draagwijdte van deze beslissing. Het doel van de formelemotiveringsplicht is aldus, wat de elementen betreft die verzoeker in de toelichting bij het middel aankaart, alleszins bereikt. Verzoeker heeft dan ook geen belang bij diens enig middel zoals het is (...)…Arrest n° 256.492
Verzoeker STRYMESAan verzoekster is in wezen een patroon van oneigenlijk en frauduleus omgaan met haar werktijd verweten. Verzoekster kent het tuchtdossier en weet - wat blijkt uit haar verweer - uit welke gedragingen dit patroon wordt afgeleid. Verzoekster kent het arbeidsreglement. Zij gaat er voorts aan voorbij dat de bestreden beslissing refereert aan het haar eveneens bekende tuchtbesluit. Anders dan verzoekster beweert, wordt ten slotte de keuze van de strafmaat in de beslissing expliciet verantwoord. Er moet dan ook minstens worden vastgesteld dat het doel van de formelemotiveringsplicht is bereikt. Verzoekster beschikte over alle gegevens die haar in staat stellen om zich in rechte tegen de bestreden beslissing te verweren. Het middel is deels onontvankelijk, bij gebrek aan belang, deels ongegrond.Arrest n° 256.028
Verzoeker XXXXHet bestreden besluit (inhouding wedde) leidt het vaststaan van de aan verzoeker ten laste gelegde feiten af uit het tuchtdossier, waarvan het verslag van de federale ombudsman deel uitmaakt. Wat verzoekers grief betreft dat het bestreden besluit geen antwoord geeft op de door hem aangevoerde argumenten dienaangaande, moet worden opgemerkt dat die argumenten als zodanig niets te maken hebben met de in aanmerking genomen feiten en vanuit dat oogpunt vanwege de tuchtoverheid dan ook geen antwoord behoefden. Door uitdrukkelijk aan te nemen dat de aan verzoeker ten laste gelegde feiten vaststaan, geeft het bestreden besluit afdoende aan dat al de voormelde argumenten van verzoeker uit dat oogpunt geen nader antwoord behoeven. Ze vermogen ook de aan verzoeker ten laste gelegde feiten niet te ontkrachten.Arrest n° 255.993
Verzoeker XXXXDe door art. 32tredecies van de welzijnswet geboden bescherming heeft betrekking op represailles van de werkgever die het gevolg zijn van het indienen van het verzoek tot formele psychosociale interventie en wil de werknemer beschermen tegen represailles die geïnspireerd zijn door het feit zelf van het indienen van de klacht. De door art. 32tredecies van de welzijnswet geboden bescherming sluit evenwel niet uit dat de nadelige maatregel – te dezen de zware tuchtstraf tot ontslag van ambtswege – wordt gerechtvaardigd door redenen die afgeleid zijn uit feiten die in het verzoek tot interventie als pesterijen worden aangemerkt. Alleen mag de maatregel niet het (rechtstreekse) gevolg zijn van het indienen van de klacht. Verzoeker maakt aan de hand van de door verzoeker overgelegde stukken niet aannemelijk dat de titularis (...)…Arrest n° 255.647
Verzoeker XXXXVolgens verzoekster is de op 9 november 2020 opgelegde tuchtstraf een determinerend motief voor de strafmaat, terwijl zij de wettigheid van die tuchtstraf voor de RvS aanvecht, zodat de rechtsgrond voor de bestreden beslissing, in geval van de vernietiging ervan, wegvalt. Bij het bepalen van de strafmaat is echter niet de tuchtstraf van 9 november 2020 determinerend, maar wel het signaal op tuchtvlak dat zij heeft gekregen naar aanleiding van gelijkaardige feiten inzake het niet correct verder helpen van de burger en dus van het vastgestelde attitudeprobleem inzake het helpen van de burger. Indien een algemeen gedrag van verzoekster als (mede determinerend) motief geldt voor de bepaling van de strafmaat, volstaat het dat het feitelijk bestaan van dit algemeen gedrag – het attitudeprobleem – naar behoren is bewezen. (...)…Arrest n° 255.440
Verzoeker XXXXVerzoeker heeft geen belang bij het middel, waarin hij aanvoert dat vijf van de tweeëntwintig feiten die het tuchtfeit illustreren niet bewezen zijn en dat aldus de materiëlemotiveringsplicht geschonden is. Indien zoals te dezen een algemeen gedrag als tuchtfeit wordt verweten aan een personeelslid, is immers voldaan aan de materiëlemotiveringsplicht indien het feitelijk bestaan van dit gedrag naar behoren is bewezen. Te dezen bekritiseert verzoeker vijf "verwijten en beschuldigingen" die volgens de hogere tuchtoverheid dit laakbaar gedrag illustreren, maar hij maakt niet aannemelijk dat, indien de vijf feiten waarvan volgens hem het feitelijk bestaan niet naar behoren is bewezen buiten beschouwing moeten worden gelaten, de resterende zeventien "beschuldigen en verwijten" die het tuchtfeit illustreren en die niet worden (...)…Arrest n° 254.718
Verzoeker VERMAERENDe argumentatie die verzoeker thans in de toelichting bij het middel ontwikkelt, komt in grote mate overeen met hetgeen hij aan de tuchtoverheid heeft voorgelegd. In de bestreden beslissing tot het opleggen van de tuchtstraf van het ontslag van ambtswege, is daarop uitvoerig ingegaan. Verzoeker ziet het anders dan de tuchtoverheid, maar hij weerlegt vooralsnog niet de aangegeven argumenten. De uiteenzetting van verzoeker is niet van aard om de Raad van State in de huidige stand van de rechtspleging ervan te overtuigen dat de tuchtoverheid haar discretionaire bevoegdheid om de gegevens van het tuchtdossier te beoordelen miskend heeft.
De tuchtoverheid mag steunen op getuigenverklaringen. Verzoeker weerspreekt niet dat de expert over passende deskundigheid beschikt om over de geloofwaardigheid van die verklaringen te (...)…Arrest n° 254.379
Verzoeker DE BACKERZowel in het strafvoorstel, als in de bestreden beslissing is duidelijk vermeld welke tuchtrechtelijke tekortkoming verzoeker wordt verweten, namelijk: “Niet naleving van het punt 9.1. van het consigne PAT 0.2.1.2.3. ‘Richtlijnen voor het storten van ontvangsten verkregen door verkoop in de trein’, ingeval van afwezigheden van meer dan dertig dagen uit de dienst van treinbegeleider, de volledige ontvangsten te storten en zijn lader af te geven in de Cel Trein-begeleidingspersoneel.”. Luidens artikel 1 van hoofdstuk XIV van het personeelsstatuut van de nv HR Rail kan een tuchtrechtelijk vergrijp bestaan uit “een handeling of gedraging die een tekortkoming aan de beroepsplichten uitmaakt”. Het is duidelijk dat de verwerende partij de niet-naleving van punt 9.1 van het consigne PAT 0.2.1.2.3 door verzoeker, als zodanig (...)…Arrest n° 254.379
Verzoeker DE BACKERDe verwerende partij heeft nagelaten om overeenkomstig punt 9.2 van het consigne PAT 0.2.1.2.3 het Ibis toestel en de lader te recupereren van de afwezige op lange termijn en indien nodig het toestel zelf te halen bij de treinbegeleider. Deze vaststelling kan hoe dan ook niet impliceren dat wanneer de onmiddellijke chef niet tuchtrechtelijk wordt vervolgd en derhalve geen tuchtstraf opgelegd krijgt, dat ook voor verzoeker moet gelden. Met de verwerende partij dient immers te worden aangenomen dat op grond van het zogenaamde Ibis-consigne het in de eerste plaats de plicht van verzoeker was om het Ibis-toestel in te leveren. Die plicht valt niet samen en kan niet worden gelijkgesteld met de toezichtstaak die aan de onmiddellijke chef is opgedragen. De verwerende partij diende ten aanzien van verzoeker dan ook niet te (...)…Arrest n° 254.379
Verzoeker DE BACKERHet is op grond van de stukken van het administratief dossier, in het bijzonder de verhoorbladen van de betrokken personeelsleden, volkomen duidelijk waar, wanneer en door wie het Ibis-toestel werd gevonden. Verzoeker heeft overigens de door de betrokkenen afgelegde verklaringen op geen enkel ogenblik van valsheid beticht. Voor zover verzoeker doet gelden dat de bestreden beslissing gewag maakt van “zowel het Ibis-toestel als de geldsom” insinueert hij ten onrechte dat hem een nieuw feit ten laste wordt gelegd. De desbetreffende passus kan, gelet op het strafvoorstel dat eraan is voorafgegaan en waarop de beslissing steunt, bezwaarlijk anders worden gelezen dan als doelend op het Ibis-toestel en de af te rekenen geldsom die door dat toestel was geregistreerd. De bewering van verzoeker dat het Ibis-toestel door een derde (...)…Arrest n° 254.379
Verzoeker DE BACKERDe Raad van State vernietigde de beslissing van de raad van beroep van de nv HR Rail waarbij aan verzoeker de tuchtstraf van de afzetting, met bekrachtiging van de preventieve schorsing in de bediening, werd opgelegd. Voor de thans voorliggende zaak (waarin de beslissing van de raad van beroep van de nv HR Rail wordt aangevochten waarbij aan verzoeker retroactief de tuchtstraf ‘schorsing in de bediening voor één jaar’ wordt opgelegd) is het vernietigingsmotief van belang betreffende het niet deugdelijk gemotiveerd in aanmerking nemen van het opzettelijke karakter van verzoekers stilzitten wat de teruggave van het Ibis-toestel en het daarop geregistreerde saldo betreft. De in dat vernietigingsmotief vastgestelde onwettigheid vitieert niet enkel de vernietigde tuchtbeslissing, maar tevens het daaraan ten grondslag (...)…