juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Bossen
0 subrubrieken 3 rechtstreekse arresten 3 arresten in totaalRechtspunten
10Arrest n° 211.891
Verzoeker het OCMW van BRUSSELHet gegeven dat de oorspronkelijke bestemming van het litigieuze perceel landbouwgrond was en dat het perceel steeds als landbouwgrond is verpacht, doet niet terzake. Uit artikel 4.3. van het bosdecreet volgt dat het evenmin van belang is of het bos werd aangeplant dan wel spontaan is gegroeid. Of de betreffende grond een bos is in de zin van artikel 3, § 1, van het bosdecreet, is een feitenkwestie. De loutere bewering van de verzoekende partij dat de betreffende gronden niet beantwoorden aan het begrip bos, weegt niet op tegen de vaststellingen van de woudmeester die de betrokken grond als bosperceel omschrijft. De verwerende partij heeft het perceel niet op kennelijk onredelijke wijze als "bos" in de zin van artikel 3, § 1, van het bosdecreet gekwalificeerd. Artikel 4, 16°, van het bosdecreet omschrijft als "openbaar (...)…Arrest n° 211.891
Verzoeker het OCMW van BRUSSELDe verw.p. heeft, aan de hand van het advies van het Agentschap voor Natuur en Bos en van de stukken van het administratief dossier op niet kennelijk onredelijke wijze kunnen oordelen dat het perceel is gelegen in natuurgebied en dat het een functionele eenheid vormet met het natuurreservaat "12 apostelen". Zij kon er derhalve op niet kennelijk onredelijke wijze van uitgaan dat de voorgenomen verkoop onvoldoende garanties biedt voor het behoud van de openbare bosfunctie, die zij waardevol acht. De verw.p. heeft de machtiging tot vervreemding van het betreffend perceel op grond van voldoende deugdelijke en draagkrachtige motieven geweigerd.Arrest n° 211.891
Verzoeker het OCMW van BRUSSELGelet op het doel van de machtiging vereist door artikel 90 van het bosdecreet, met name de medewerking van de bosbezittende openbare besturen te verkrijgen in de strijd tegen de gevaarvolle inkrimping van het bospatrimonium, en gelet op de sociale en educatieve functie dat een bos kan vervullen, is het motief dat betreffende grond gelegen is in de perimeter van het natuurreservaat "12 apostelen" en dat het bos een functionele eenheid vormt met het reservaat en deze natuurfunctie kan aangetast worden met de voorgenomen verkoop, wel degelijk pertinent.Arrest n° 211.891
Verzoeker het OCMW van BRUSSELDe verz.p. stelt ten onrechte dat de juridische motivering van de bestreden beslissing niet afdoende is voor zover erin expliciet wordt verwezen naar artikel 16, 4° van het delegatiebesluit. Artikel 7, in fine, van het kaderdecreet bestuurlijk beleid van 18 juli 2003 voorziet in de mogelijkheid voor de Vlaamse regering om specifieke delegaties te verlenen aan de hoofden van de intern verzelfstandigde agentschappen zonder rechtspersoonlijkheid. Artikel 16, 4°, van het delegatiebesluit verleent het hoofd van het agentschap delegatie om beslissingen te nemen betreffende het verlenen en het intrekken van vergunningen. De beslissing betreffende de aanvraag tot machtiging voor de vervreemding van openbaar bos is een vergunning. Het gaat hier immers om een toestemming vooraleer tot vervreemding kan worden overgegaan. De (...)…Arrest n° 211.891
Verzoeker het OCMW van BRUSSELHet ongunstig advies van het Agentschap voor Natuur en Bos wordt woordelijk overgenomen in de bestreden beslissing. Aldus wordt voldaan aan de voorwaarde dat de inhoud van het stuk waarnaar wordt verwezen, uiterlijk samen met de eindbeslissing ter kennis moet zijn gegeven. Zoals uit de beoordeling van het tweede middel is gebleken is de opgegeven motivering afdoende. Aangezien het advies woordelijk en als enig motief wordt overgenomen in de bestreden beslissing kan er uiteraard geen sprake zijn van tegenstrijdige elementen in de motivering van het advies enerzijds en in de motivering van de bestreden beslissing anderzijds.Arrest n° 191.917
Verzoeker het OCMW van BRUSSELIn zijn arrest nr. 17/96 van 5 maart 1996 oordeelde het Grondwettelijk Hof, toen Arbitragehof, het volgende :
"De beweerde ongelijkheid die artikel 1bis van het Boswetboek in het leven roept tussen de gemeenten en de gewone particulieren inzake het beheer van hun privé-patrimonium vindt haar verantwoording in de regeling van de goederen en de wijze van beheer die het Boswetboek heeft georganiseerd voor de bossen die toebehoren aan publiekrechtelijke rechtspersonen. Het is niet kennelijk onredelijk vanwege hun aard op deze laatsten andere regels toe te passen dan die welke gelden voor privaatrechtelijke personen".
Vermits het Arbitragehof (thans Grondwettelijk Hof) aldus reeds uitspraak heeft gedaan op een vraag of een beroep met een identiek onderwerp is de RvS overeenkomstig artikel 26, § 2, van de bijzondere wet van (...)…Arrest n° 182.923
Verzoeker STAD IEPEROp grond van art. 3, §1 van het bosdecreet moeten de betrokken gronden beschouwd worden als bos, zijnde een grondoppervlak waarvan houtachtige struikvegetaties het belangrijkste bestanddeel vormen. Verz. partij beperkt er zich toe om dit feitelijk gegeven te betwisten, zonder daartegenover andere elementen te stellen die een redelijke twijfel betreffende de juistheid van de ambtelijke bevindingen zouden kunnen doen ontstaan. Verz. partij maakt niet aannemelijk dat er een mogelijk gebrek aan objectiviteit zou zijn geweest in hoofde van de betrokken ambtenaar, als aangestelde van de verw. partij. Uit de feitelijke gegevens blijkt dat de gronden terecht als bos werden gekwalificeerd.Arrest n° 182.923
Verzoeker STAD IEPERDe verz. partij betwist de toepassing van art. 90 van het bosdecreet, aangezien het bos behoorde tot haar privaat domein. Voor de invulling van "openbare onroerende goederen, die onder toepassing van het decreet vallen", in die zin van art. 90 dient te worden teruggegrepen naar het bosdecreet zelf (te weten openbare bossen zijn bossen, waarvan een publiekrechtelijk rechtspersoon eigenaar of medeëigenaar is). De definitie ‘goederen behorende tot het openbaar domein', zoals vastgesteld in de door de verz. partij aangehaalde cassatierechtspraak, en het feit dat de betreffende gronden zouden behoren tot haar privaat domein, zijn terzake niet relevant. De verz. partij betwist niet dat de gronden haar eigendom zijn.Arrest n° 182.923
Verzoeker STAD IEPERDe weigering tot vervreemding van bos door de Vlaamse regering wordt gebaseerd op de ligging van de gronden en de mogelijkheid om dit verder als recreatiedomein uit te bouwen. Verz. partij werpt op dat zij met de opbrengst een ander domein voor dit doel zou kunnen kopen, maar brengt hiervoor geen enkel bewijs aan. Gezien het doel van art. 90 van het bosdecreet erin bestaat om medewerking te krijgen van de bosbezittende overheden tegen de inkrimping van het bospatrimonium en de sociale en educatieve functie van een bos is de nabijheid van het recreatiegebied wel degelijk pertinent.Arrest n° 182.923
Verzoeker STAD IEPERDe criteria om de machtiging bedoeld in art. 90 bosdecreet te verlenen of te weigeren zijn niet decretaal vastgelegd, zodat de Vlaamse minister, te dezen bij wege van delegatie het hoofd van het Agentschap voor Natuur en Bos, terzake over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikt.