juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Kredietinstellingen
0 subrubrieken 8 rechtstreekse arresten 8 arresten in totaalRechtspunten
35Arrest n° 262.785
Verzoeker BV DIMENSA WOONMAATSCHAPPIJHet is niet betwist dat artikel 4.44 van de Vlaamse Codex van 2021 de Vlaamse regering machtigt om “aanvullende voorwaarden” op te leggen om als kredietbemiddelaar erkend te worden. Het blijkt dat de in artikel 1 van het bestreden besluit vermelde werkingsgebieden werden geselecteerd op basis van drie criteria: 1° “zowel het aantal aanvragen als het aantal leningsaktes in de periode 2018-2022 per werkingsgebied”, 2° de geografische spreiding, en 3° de mate van activiteit als kredietbemiddelaar voor de VMSW. Hoe de drie vermelde criteria zich precies tot elkaar verhouden, wordt niet nader toegelicht. Evenmin wordt verantwoord waarom precies elf werkingsgebieden/woonmaatschappijen worden geselecteerd. Afgezien van de vraag of het te dezen kan gaan om “aanvullende voorwaarden” in de zin van de artikel 4.44. van de Vlaamse (...)…Arrest n° 262.785
Verzoeker BV DIMENSA WOONMAATSCHAPPIJIn haar memorie van antwoord stelt de verwerende partij terecht dat de artikelen 1 tot 4 van het bestreden besluit “die de erkenning van de kredietbemiddelaars voor het VWF regelen, zonder meer kunnen worden afgescheiden van alle overige bepalingen van het bestreden besluit”. Een partiële vernietiging van het bestreden besluit, beperkt tot de voornoemde artikelen, verschaft de verzoekende partij ook de vereiste voldoening. Mede in het licht van het gegrond bevonden middel, gezien de onderlinge samenhang van de artikelen 1 tot 4 (hoofdstuk 1) van het bestreden besluit, en gelet op wat voorafgaat, komt het de Raad van State voor dat een partiële vernietiging van het bestreden besluit, beperkt tot de artikelen 1 tot 4 ervan, zich opdringt.Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINADe verzoekende partij is van oordeel dat de tweede verwerende partij, wat de haar "in hoofdorde" ten laste gelegde grieven (dit zijn er zes) betreft "die rechtstreeks hebben geleid tot de beslissing om de FSMA te verzoeken over te gaan tot de ambtshalve schrapping van de vergunning van Auxifina", talrijke punten niet of niet afdoende heeft beantwoord en aldus het zorgvuldigheidsbeginsel heeft miskend. Het zorgvuldigheidsbeginsel houdt in dat het bestuur zijn beslissing op zorgvuldige wijze moet voorbereiden. Dit impliceert dat de beslissing dient te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld. De overheid is onder meer verplicht om zorgvuldig te werk te gaan bij de voorbereiding van de beslissing en de feitelijke en juridische aspecten van het dossier deugdelijk (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAWat de kritiek van de verzoekende partij betreft op de vastgestelde inbreuk "onjuiste informatie over de identiteit van de kredietbemiddelaar in het kredietcontract en over de hoedanigheid van de kredietgever", stelt de Raad van State vast dat artikel VII.78, § 2, 3° en 4°, van het WER erin voorziet, eensdeels, dat de kredietovereenkomst op beknopte en duidelijke wijze de identiteit van de kredietgever vermeldt met inbegrip van zijn ondernemingsnummer, zijn geografisch adres dat relevant is voor de betrekkingen met de consument evenals de benaming en het adres van het bevoegde toezichthoudend bestuur bij de FOD Economie, en, anderdeels, "desgevallend, de identiteit van de kredietbemiddelaar met inbegrip van zijn ondernemingsnummer, zijn geografisch adres dat relevant is voor de betrekkingen met de consument evenals de (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINADe verzoekende partij acht het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden waar de tweede verwerende partij beslist dat zij de consument oplegt nevendiensten aan te gaan (namelijk het afsluiten van een schuldsaldoverzekering) bij een door de verzoekende partij aangewezen derde, wat een inbreuk inhoudt op artikel VII.87, § 1, eerste lid, van het WER. Immers, krachtens die bepaling is "het de kredietgever en de kredietbemiddelaar verboden om de consument te verplichten in het raam van het sluiten van een kredietovereenkomst een andere overeenkomst te ondertekenen bij de kredietgever, de kredietbemiddelaar of een door hem aangewezen derde." Het tweede lid legt "de bewijslast dat de consument de vrije keuze heeft gehad met betrekking tot het sluiten van iedere nevendienstcontract, die bijkomend met de kredietovereenkomst wordt (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAWat de vierde aan de verzoekende partij toegerekende inbreuk betreft, namelijk de onvolledige en niet correct ingevulde kredietaanvraag, legt artikel VII.69, § 1, van het WER de kredietgever en de kredietbemiddelaar de verplichting op om aan onder meer de consument (die consumentenkrediet wenst te bekomen) vragen te stellen teneinde "de juiste en volledige informatie te bekomen die de kredietgever noodzakelijk acht om hun financiële toestand en hun terugbetalingsmogelijkheden te beoordelen". Artikel VII.69, § 2, eerste lid, van het WER bepaalt dat de kredietgever of desgevallend de kredietbemiddelaar een kredietaanvraagformulier of een informatieaanvraagformulier voorlegt onder de vorm van een vragenlijst met een beschrijving van alle informatie gevraagd door de kredietgever en/of de kredietbemiddelaar overeenkomstig § (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAWat het gebrek aan opname van de opgelegde nevendiensten in het jaarlijks kostenpercentage betreft, blijkt uit de uiteenzetting van het middel dat niet kan worden achterhaald waarom de verzoekende partij aanvoert dat de beoordeling van de tweede verwerende partij onzorgvuldig of strijdig zou zijn met artikel VII.94, § 1, WER. Het volstaat daartoe niet, zoals de verzoekende partij doet, te stellen dat de tweede verwerende partij "de lijst van grieven op kunstmatige wijze tracht aan te dikken" omdat deze grief enkel een inbreuk kan uitmaken in de mate er sprake is van verplichte winkelnering door de consument ertoe te verplichten een schuldsaldoverzekering te onderschrijven. Immers, het is is gebleken dat de tweede verwerende partij geen onzorgvuldigheid of onwettigheid kan worden verweten bij het vaststellen van de (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAWat de belangenconflicten bij de beloningsstructuur van het personeel betreft, wordt in de gemotiveerde kennisgeving van de tweede verwerende partij aan de eerste verwerende partij gesteld dat "de tekst van artikel VII.114, §§ 2, 5, 2° en 6° WER aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Verboden zijn beloningssystemen die geheel of gedeeltelijk afhankelijk zijn van het aantal of het percentage aanvaarde kredietaanvragen of van het verkochte aantal schuldsaldoverzekeringen." De verzoekende partij erkent met een variabel verloningssysteem te werken waarbij het loon van de medewerker naast een vast gedeelte twee variabele gedeelten bevat, één gebaseerd op het kapitaalbedrag van het aantal leningen en één gebaseerd op het premiebedrag van de schuldsaldoverzekeringen. In het verzoekschrift met de vordering tot schorsing bij (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAMet de bestreden beslissingen is toepassing gemaakt van artikel XV.67/1, § 5, eerste lid, van het WER. Op grond van deze bepaling dient de FSMA zonder een nieuw onderzoek ten gronde van het dossier, ambtshalve de vergunning te schrappen indien zij een mededeling ontvangt van de FOD Economie dat de kredietgever verschillende bepalingen van boek VII van het WER of van de uitvoeringsbesluiten of -reglementen ervan, ernstig heeft overtreden of overtreedt. De FSMA dient de FOD Economie vervolgens onverwijld te informeren over de uitgesproken schrapping. De verzoekende partij betwist niet dat de eerste verwerende partij over een louter gebonden bevoegdheid beschikt, maar stelt dat de FOD Economie over "een beleidsvrijheid beschikt" wat tot gevolg heeft dat wanneer hij voor de meest ingrijpende maatregel kiest, er op hem "een (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAUit de motieven van de tweede bestreden beslissing blijkt welke bepalingen de verzoekende partij heeft overtreden en waarom deze een ernstig karakter hebben. De tweede verwerende partij maakt daarbij een onderscheid tussen "inbreuken in hoofdorde" en "ondergeschikte verzwarende inbreuken". Het zijn de inbreuken van het eerste type "die rechtstreeks hebben geleid tot de beslissing om de eerste verwerende partij verzoeken over te gaan tot de ambtshalve schrapping van de vergunning van de verzoekende partij". Wat die "inbreuken in hoofdorde" betreft, geeft de tweede verwerende partij ook aan waarom zij ze zwaarwichtig beoordeelt. Zo kan in de tweede bestreden beslissing worden gelezen, dat de consultatie van de CKP door de verzoekende partij in haar hoedanigheid van kredietbemiddelaar een bijzonder ernstige inbreuk is die (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINAEen schending van het redelijkheidsbeginsel (of van het proportionaliteitsbeginsel dat er een bijzondere toepassing van is) als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur, veronderstelt dat de overheid bij het nemen van de beslissing onredelijk heeft gehandeld, met andere woorden dat zij de haar toegekende discretionaire beoordelings- of beleidsruimte onjuist heeft gebruikt. Van een schending van het redelijkheidsbeginsel (en van het proportionaliteitsbeginsel) kan slechts sprake zijn wanneer een beslissing, waarvan is vastgesteld dat ze berust op deugdelijke grondslagen, inhoudelijk dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon of, nog, zodanige wanverhouding bestaat tussen die motieven en de inhoud van de beslissing, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende administratieve overheid in dezelfde (...)…Arrest n° 247.253
Verzoeker NV AUXIFINADe bestreden administratieve procedure die tot de ambtshalve schrapping van de vergunning van de verzoekende partij als kredietgever inzake consumentenkrediet heeft geleid, is gesteund op artikel XV.67/1, § 5, eerste lid, van het WER. Deze bepaling maakt deel uit van hoofdstuk 3 (getiteld 'Schrapping en andere herstelmaatregelen in het kader van boek VII, titel 4, hoofdstuk 4') van boek XV 'Rechtshandhaving' van datzelfde wetboek. Anders dan wat de verzoekende partij voorhoudt, betreft de bestreden procedure geen tucht- of strafzaak, maar wel een bestuurlijke maatregel van toezicht die de wetgever uitdrukkelijk aanduidt als een (bestuurlijke) herstelmaatregel ten einde na te gaan of de inschrijvingsvoorwaarden door de kredietgever - te dezen de verzoekende partij - zijn vervuld en blijvend worden vervuld. Aangezien de (...)…Arrest n° 245.035
Verzoeker NV AUXIFINADe verzoekende partij wijst erop dat zij ingevolge haar vergunning als kredietgever inzake consumentenkrediet op grond van artikel VII.184, § 1, tweede lid, van het WER de toelating heeft de activiteit van consumentenkredietbemiddeling uit te oefenen. Op het eerste gezicht doet deze bepaling echter geen afbreuk aan het feit dat de verzoekende partij enkel als kredietgever inlichtingen kan verkrijgen van de CKP en niet indien zij bij een kredietaanvraag enkel optreedt als kredietbemiddelaar. De verzoekende partij houdt nog voor dat zij eerst in de hoedanigheid van kredietgever kan optreden en inlichtingen kan opvragen bij de CKP en dat zij bij afwijzing van de kredietaanvraag deze aanvraag verder kan behandelen als kredietbemiddelaar, waarbij zij van de inlichtingen van de CKP gebruik zou kunnen maken. Nochtans moet naar (...)…Arrest n° 245.035
Verzoeker NV AUXIFINADe vastgestelde inbreuken hebben geen betrekking op de modelcontracten in het algemeen maar op de wijze waarop concrete kredietovereenkomsten werden ingevuld. Zo heeft de tweede verwerende partij in randnummer 16 van de tweede bestreden beslissing vastgesteld dat in kredietovereenkomsten waarin de verzoekende partij optreedt als kredietgever ook gegevens ingevuld zijn betreffende de makelaar, zijnde een vestigingseenheid van de verzoekende partij met een andere naam en een andere commerciële naam dan de hoofdzetel die vermeld wordt onder de aanduiding als kredietgever, waardoor de verzoekende partij "verkeerdelijk de indruk wekt dat er naast Auxifina als kredietgever nog een derde kredietbemiddelaar optreedt, terwijl het gaat om een en dezelfde persoon die het volledige kredietproces afhandelt". Uit randnummer 17 van die (...)…Arrest n° 245.035
Verzoeker NV AUXIFINADe verzoekende partij voert aan dat zij het aanvraagformulier sinds 10 februari 2017 heeft aangepast voor wat het doel van het krediet en de vermelding van de lopende kredieten betreft. Zij ontkracht op het eerste gezicht echter niet dat dienaangaande in de onderzochte periode in 2016 wel degelijk inbreuken werden vastgesteld. Voor wat kredietaanvragen via de website van de verzoekende partij betreft, heeft de verzoekende partij in nr. 91 van haar verweernota laten gelden dat als "doel van de lening" kan worden aangeduid "persoonlijke lening" en dat, wanneer een consument deze optie zou aanduiden, "deze in de toekomst ook zal worden gevraagd om dit verder te specificeren, met mogelijkheid tot verdere detailbeschrijving in het CRM-pakket". Het lijkt niet onjuist of onzorgvuldig dat de tweede verwerende partij hieruit (...)…Arrest n° 245.035
Verzoeker NV AUXIFINAArtikel XV.67/1, § 5, van het WER bepaalt dat, "wanneer de FOD Economie aan de FSMA bij gemotiveerde kennisgeving meedeelt, na betrokkene te hebben gehoord, dat een kredietgever de bepalingen van boek VII, titels 1 tot 6, behalve de bepalingen van titel 4, hoofdstuk 4, of van de besluiten en reglementen genomen ter uitvoering hiervan heeft geschonden of ernstig schendt, de FSMA ambtshalve de vergunning van de kredietgever schrapt zonder een nieuw onderzoek ten gronde van het dossier". Op het eerste gezicht houdt deze bepaling in dat de tweede verwerende partij enkel dient te oordelen of de schendingen een ernstig karakter hebben of niet en dat, in bevestigend geval, zij dit dient mee te delen aan de eerste verwerende partij. De eerste verwerende partij lijkt in dat geval geen verdere beoordelingsbevoegdheid te hebben. Te (...)…Arrest n° 224.064
Verzoeker CVBA ARGENTA COÖPERATIEVEDe toetsing van de financiële soliditeit van de verwerver zoals bepaald in artikel 24, § 3, eerste en tweede lid, van de Bankwet en in artikel 23bis, § 3, lid 1 en 2, van de Verzekeringswet heeft tot doel een voldoende financiële stabiliteit te waarborgen zowel van de kandidaat-verwerver als van de vennootschap die het doel is van de verwerving. Te dezen heeft de verw. p. rekening gehouden met de opmerking van de CBFA dat er gevaren bestaan aan de deelneming in het kapitaal via de structuur van een coöperatieve vennootschap alsook met internationale beleidsreflecties over essentiële kenmerken waaraan elementen van kernkapitaal moeten voldoen waarna zij, op grond van een viervoudige motivering die door de verz. p. wordt betwist, tot het besluit komt dat de verz. p. "niet over toereikende financiële reserves beschikt". Bij (...)…Arrest n° 210.090
Verzoeker NV NEOFINDe verw. p. werpt op dat het middel niet ontvankelijk is omdat het door de verz. p. betwiste begrip "betekenisvolle kost" niet door het bestreden besluit werd ingevoerd maar reeds voordien. De omstandigheid dat het koninklijk besluit van 4 augustus 1992, ook vóór het bestreden besluit -in bijlage IV-, reeds een onderscheid maakte tussen "kredietopeningen met een betaal- of legitimatiekaart die een functie bezitten bij kredietverlening" en "andere kredietopeningen" en bij dat onderscheid het begrip "betekenisvolle kost" betrok, impliceert niet dat de verz. p. geen belang heeft bij dit middel. Immers, het terugvallen op de vroegere regeling kan in dit geval aan de verz. p. niet tegengeworpen worden, omdat daar precies hetzelfde begrip werd gehanteerd en de verw. p. met het gegrond bevinden van het middel vastgesteld zal (...)…Arrest n° 210.090
Verzoeker NV NEOFINLuidens artikel 1, 12° van de wet van 12 juni 1991 is een kredietopening de overeenkomst waarbij geld ter beschikking wordt gesteld van de consument die ervan gebruik kan maken met een betaal- (of legitimatie-) kaart. Het is aan de Koning om de methode tot vaststelling van het maximale jaarlijks kostenpercentage (hierna: JKP) te bepalen en om dat maximale JKP vast te stellen in functie van het type, het bedrag en eventueel de duur van het krediet (artikel 21 §1). Wanneer de Koning, ter uitvoering van zijn opdracht om het maximale JKP vast te stellen, een onderscheid maakt tussen kredietopeningen met kaart en kredietopeningen zonder kaart en een lager kostenpercentage vaststelt voor kredietopeningen zonder kaart, moet hij noodzakelijk een inhoud geven aan het begrip "kaart" dat hij hanteert. Daarmee geeft hij geen andere (...)…Arrest n° 210.090
Verzoeker NV NEOFINDe verz. p. voert aan dat de definitie van het begrip "kaart" in het thans bestreden koninklijk besluit van 19 oktober 2006 tot wijziging van het koninklijk besluit van 4 augustus 1992 betreffende de kosten, de percentages, de duur en de terugbetalingsmodaliteiten van het consumentenkrediet onduidelijk is en tegenstrijdige omschrijvingen bevat. Die stelling wordt niet bijgevallen. De verwijzing naar "elk instrument voor de elektronische overmaking van fondsen, waarvan de functies worden uitgevoerd door een kaart bedoeld in artikel 2, 5°, van de wet van 17 juli 2002" dient gelezen te worden in het kader van de specifieke regeling van de vaststelling van het maximale JKP voor kredietopeningen en kredietovereenkomsten andere dan deze bedoeld in de eerste twee kolommen van de bijlage van het thans bestreden KB van 19 oktober (...)…