Rechtspunt
Arrest n° 235.519
✕- Arrest
- n° 235.519
- Datum
- Procedure
- Schorsing
- Verzoeker
- XXXX
- Beslissing
- Verwerping
De beslissing waarmee R.N. als waarnemende gemeentesecretaris wordt aangesteld, verwijst in de aanhef uitdrukkelijk naar de gemeenteraadsbeslissing waarin "conform artikel 81" de lijst van de personeelsleden wordt vastgesteld waaruit bij verhindering van de gemeentesecretaris wegens onder andere ziekte een waarnemende gemeentesecretaris wordt aangesteld. R. N. is één van die personeelsleden. Er lijkt bijgevolg voldaan aan het vereiste in het toenmalige art. 81, § 2, derde lid, van het gemeentedecreet dat, in geval van gewettigde afwezigheid, de gemeentesecretaris in zijn vervanging kan voorzien en daartoe "een door de gemeenteraad erkende" waarnemer kan aanstellen.
Andere rechtspunten van hetzelfde arrest
- De beslissing van de beroepscommissie voor tuchtzaken om het besluit van het college van burgemeester en schepenen niet te vernietigen, is niet in de plaats gekomen van dat collegebesluit, maar heeft er zich alleen aan toegevoegd. In het licht van het belang waarvoor verzoeker opkomt en van de aangevoerde middelen, is er reden om als werkelijke voorwerp van zijn vordering te beschouwen, niet alleen de beslissing van de beroepscommissie, maar ook het collegebesluit.
- De beslissing van de beroepscommissie voor tuchtzaken om het besluit van het college van burgemeester en schepenen niet te vernietigen, is niet in de plaats gekomen van dat collegebesluit, maar heeft er zich alleen aan toegevoegd. In het licht van het belang waarvoor verzoeker opkomt en van de aangevoerde middelen, is er reden om als werkelijke voorwerp van zijn vordering te beschouwen, niet alleen de beslissing van de beroepscommissie, maar ook het collegebesluit. Het brengt mee dat naast het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de Vlaamse regering en de beroepscommissie voor tuchtzaken, eveneens de gemeente als een verw. p. te bestempelen is en dat, finaal, haar verzoekschrift tot tussenkomst wordt gekwalificeerd als een nota met opmerkingen van een (tweede) verw. p.
- Uit art. 54, § 3, iuncto art. 35, § 2, 3°, van het gemeentedecreet volgt dat in het college van burgemeester en schepenen geheim moet worden gestemd over individuele personeelszaken. Het betrokken uittreksel uit het register van de beraadslagingen vermeldt wel degelijk expliciet dat er geheim werd gestemd en namelijk dat de beslissing werd genomen bij "geheime elektronische stemming". Verzoeker brengt op het eerste gezicht niet de geloofwaardigheid daarvan in het gedrang door alleen maar, in het algemeen, te doen gelden dat niet bewezen is dat het geheim van de stemming effectief werd bewaard omdat wie naast mekaar zit eventueel kan zien op welke knop zijn buur drukt. Ook bij een stemming met stembriefjes bestaat de mogelijkheid, in theorie, dat buren van mekaar kunnen zien welke stem zij op hun stembiljet uitbrengen. Evenmin als bij een geheime elektronische stemming is dat op zich echter een voldoende reden om er a priori tot een ongeoorloofde druk op de leden van het tuchtcollege en tot een schending van het geheim van de stemming uit te besluiten.
- Verzoeker heeft een met redenen omklede klacht in het kader van de wet van 11 juni 2002 neergelegd tegen de gemeentesecretaris. Vanwege de schijn van partijdigheid die in deze omstandigheden in zijnen hoofde ontstond of kon ontstaan, zag de gemeentesecretaris zich, op het eerste gezicht niet ten onrechte, ertoe genoodzaakt om zich ervan te onthouden op te treden in een tuchtzaak tegen verzoeker. In dit licht wordt, alleszins in de huidige stand van de procedure, niet bijgevallen dat de collegebeslissing houdende ontslag van ambtswege bij tuchtmaatregel en de betrokken notulen noodzakelijk meeondertekend dienen te worden door een gemeentesecretaris, op straffe van schending van de artikelen 180, 182, § 2 en 184 van het gemeentedecreet. Overigens lijkt verzoeker niet te betwisten dat de dienstverantwoordelijke secretariaat die de beslissing als "verslaggeefster" meeondertekende, correct verslag heeft uitgebracht over wie bij de beslissing aanwezig was, en wat en hoe beslist werd. Op welke wijze verzoeker door die medeondertekening van de dienstverantwoordelijke secretariaat is benadeeld geworden laat hij op het eerste gezicht geheel onduidelijk.
- Art. 1 van het tuchtprocedurebesluit bepaalt onder meer dat de tuchtoverheid bevoegd is om te oordelen of er, bij kennisneming van de feiten, een schijn van partijdigheid kan zijn in hoofde van de decretaal voorziene tuchtonderzoeker en dat zij in voorkomend geval een andere tuchtonderzoeker aanwijst. Uit dit artikel lijkt geenszins te volgen dat het schepencollege zijn keuze van een tuchtonderzoeker ter vervanging van de gemeentesecretaris had moeten laten vallen op R. N., die als waarnemende gemeentesecretaris fungeerde.
- Art. 124, § 3, van het gemeentedecreet schrijft voor dat, als het college van burgemeester en schepenen als tuchtoverheid optreedt, het de gemeentesecretaris belast met het tuchtonderzoek, het opstellen van het tuchtverslag en de samenstelling van het tuchtdossier. Volgens verzoeker is het opstellen van het tuchtverslag in strijd met voornoemd artikel gedelegeerd. Er is evenwel (door de gemeentesecretaris) niets "gedelegeerd" aan A. N. Zij is direct aangesteld door het schepencollege zelf, vanwege de niet-betwiste schijn van partijdigheid in hoofde van de gemeentesecretaris.
- De brief waarmee verzoeker wordt ingelicht dat tegen hem een tuchtprocedure wordt gestart, is meeondertekend door "[R. N.] gemeentesecretaris wnd.". Volgens verzoeker is art. 184 van het gemeentedecreet geschonden, doordat er boven die handtekening geen vermelding is van de opdracht tot ondertekening of medeondertekening. Naar vooralsnog wordt aangenomen gebeurde die ondertekening niet op grond van een opdracht ex art. 184 van het gemeentedecreet, maar op grond van de op het (toentertijd geldende) art. 81 gebaseerde aanduiding van R. N. als waarnemende gemeentesecretaris gedurende de ziekteperiode van de gemeentesecretaris.
- Ter terechtzitting brengt verzoeker nog andere middelen ter sprake. Deze mondelinge middelen, ten aanzien waarvan de verw. p. zich niet hebben kunnen verdedigen, die ook in het (enig) verzoekschrift konden zijn aangebracht en waarvan niet wordt beweerd dat ze de openbare orde betreffen, zijn onontvankelijk.