Rechtspunt
Arrest n° 237.209
✕- Arrest
- n° 237.209
- Datum
- Procedure
- Nietigverklaring
- Verzoeker
- VAN HOOBROUCK D'ASPRE
- Beslissing
- Verwerping
Algemene vergadering
Luidens art. 6, § 1, VIII, 4°, van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 'tot hervorming der instellingen' valt de organisatie van de gemeente- en provincieraadsverkiezingen onder de bevoegdheid van de gewesten. Wanneer het CBS de kiezers met het oog op deze verkiezingen oproept, vervult het een opdracht van algemeen belang en handelt het in naam van het Gewest.
Andere rechtspunten van hetzelfde arrest
- Luidens art. 6, § 1, VIII, 4°, van de bijzondere wet van 8 augustus 1980 'tot hervorming der instellingen' valt de organisatie van de gemeente- en provincieraadsverkiezingen onder de bevoegdheid van de gewesten. Wanneer het CBS de kiezers met het oog op deze verkiezingen oproept, vervult het een opdracht van algemeen belang en handelt het in naam van het Gewest.
- Bij de gemeente- en provincieraadsverkiezingen heeft verzoeker, waarnemend burgemeester, persoonlijk bijgedragen tot de verzending van de oproepingsbrieven in het Nederlands en in het Frans. Hij heeft de instructies van de gewestregering niet gevolgd, op een moment dat zich aan hem nochtans geen rechterlijke uitspraak opdrong om deze instructies buiten toepassing te laten. De verw. p. heeft, zonder de discretionaire bevoegdheid te overschrijden die de wet haar toekent, kunnen oordelen dat verzoeker een "grove nalatigheid" heeft begaan zoals bedoeld in art. 71 van het Gemeentedecreet van 15 juli 2005, die het opleggen van een tuchtmaatregel kon verantwoorden. Voor zover verzoeker argumenteert dat hij slechts heeft gehandeld als uitvoerder van de beslissing die door het CBS werd genomen en waarvoor hij niet individueel kan worden gesanctioneerd, dient erop te worden gewezen dat verzoeker erkent persoonlijk te zijn tussengekomen bij de verzending van de oproepingsbrieven in strijd met de instructies van de verw. p. Het CBS heeft verzoeker geen enkele opdracht gegeven om alzo te handelen. Gelet op de blijvende ongehoorzaamheid van verzoeker ten aanzien van instructies van de toezichthoudende overheid in een aangelegenheid die door deze overheid van groot politiek belang wordt geacht, kan de opgelegde tuchtstraf niet als onevenredig worden beschouwd.
- Het feit dat de betrokken minister een uitvoerend mandaat bekleedt, ontneemt hem niet het recht om zijn politieke overtuigingen en inzichten in het parlement te verwoorden. Die uitspraken, die in hun context moeten worden begrepen, laten ook niet toe aan te nemen dat de minister bijna drie jaar later verzoekers tuchtzaak niet op een onpartijdige wijze zou kunnen hebben behandelen.
- Het BB gaat uit van een interpretatie van de bestuurstaalwet die ook reeds door de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden werd aangenomen in zijn omzendbrieven BA-97/22 van 16 december 1997 en BA-2005/03 van 8 juli 2005. Dit impliceert evenwel geenszins dat deze omzendbrieven mede het voorwerp uitmaken van het voorliggende beroep, noch dat het BB toepassing zou maken van de voormelde omzendbrieven waardoor - volgens verzoeker - de eventuele onwettigheid van deze omzendbrieven zou impliceren dat de RvS ze krachtens art. 159 Gw. buiten toepassing moet laten. De middelonderdelen die betrekking hebben op deze omzendbrieven kunnen niet tot de nietigverklaring van het BB leiden en zijn niet ontvankelijk.
- Bij de uitoefening van haar tuchtbevoegdheid ten aanzien van de burgemeesters van de gemeenten van het Vlaamse Gewest dient de verw. p. de federale wetgeving en in het bijzonder de wettelijke regels betreffende het taalgebruik in bestuurszaken in de randgemeenten in acht te nemen. Indien daarbij een interpretatie van die wettelijke regels vereist is, dan vermag zij wel degelijk tot interpretatie over te gaan. De omstandigheid dat luidens art. 84 GW alleen de wet een authentieke uitlegging van de wetten kan geven, verandert niets daaraan, aangezien in dit geval geen dergelijke authentieke interpretatie voorligt.
- Bij de uitoefening van haar tuchtbevoegdheid ten aanzien van de burgemeesters van de gemeenten van het Vlaamse Gewest dient de verw. p. de federale wetgeving en in het bijzonder de wettelijke regels betreffende het taalgebruik in bestuurszaken in de randgemeenten in acht te nemen. Indien daarbij een interpretatie van die wettelijke regels vereist is, dan vermag zij wel degelijk tot interpretatie over te gaan. De omstandigheid dat luidens art. 84 Gw. alleen de wet een authentieke uitlegging van de wetten kan geven, verandert niets daaraan, aangezien in dit geval geen dergelijke authentieke interpretatie voorligt.
- De ingeroepen schending van de grondwettelijke beginselen van gelijkheid en niet-discriminatie vindt louter haar oorsprong in het BB dat aan verzoeker een tuchtsanctie oplegt welke aan anderen, die zich volgens verzoeker in een vergelijkbare situatie bevonden, niet werd opgelegd. Aan verzoeker kan niet worden tegengeworpen dat hij die vermeende schending niet voor de tuchtoverheid heeft aangevoerd, op een ogenblik dus dat ze nog niet bestond en hij er alsnog mocht van uitgaan dat het door hem gevoerde verweer met betrekking tot de gegrondheid van de tuchtvordering zou volstaan om het opleggen van een tuchtsanctie af te wenden. De exceptie kan dan ook niet worden aangenomen.